Ecovaproject.org

 

  -> naar een wereld van vrede, vrije tijd & overvloed

    -> een groen alternatief

   ----> Home

 

 nieuws  -  meewerken  -  over ons  -  contact  -  español  -  français  -  english

 

 

 

 

 

Online boek

 navigatie

 samenvatting

 hoofdstuk 1 inleiding

 hoofdstuk 2 over het geldsysteem

doelstellingen:

  hoofdstuk 3A mondiale sociale zekerheid

  hoofdstuk 3B hernieuwbare energie

  hoofdstuk 3C een groene revolutie

  hoofdstuk 3D  wereldvoedselvoorziening

  hoofdstuk 3E een ecowereld

  hoofdstuk 4 --------->

 hoofdstuk 5 conclusies

 extra pagina 1 complementair geld

 extra pagina 2 prosumentenrechten & basisinkomen 

 

  

 

 

4. Op weg naar een vrije, ééngemaakte wereld 

van duurzame, zelfvoorzienende gemeenschappen 

en geïndividualiseerde automatische productiesystemen

door synergie van ecologie, nieuwe wetenschap,

 spiritualiteit, ontplooiing, technologie,

sociale verbondenheid en nieuwe economie.

 

 

Is het niet absurd om te zien hoe de op fossiele brandstoffen draaiende wereldeconomie, die vast van plan is om zonder schaamte tot de laatste druppel olie te blijven vervuilen en vernietigen, de traditionele zelfvoorzienende eco-gemeenschappen verder blijft verpletteren en uitwissen, terwijl de nummer één investeringsbankier van de olie-industrie, Matthew Simmons, aandringt om terug te keren naar voedselproductie op lokale boerderijen, naar thuiswerk en lokale industrie om het hoofd te kunnen bieden aan het nakende fossiele energietekort?

 

Terwijl de ratrace van de geglobaliseerde economie maar doorraast met zijn wereldmarkten, massaproducten, delokalisaties, virtuele geldsystemen, monetaire crisissen, ecologische rampspoed, dreigende uitputting van de niet-hernieuwbare energiebronnen, binnen dit systeem niet op te lossen massale armoede en hongersnoden, toenemende conflicten en geweld, herontstaat aan het andere uiteinde, op lokaal niveau, een heel ander verhaal: dat van de zelfvoorzienende gemeenschap.

Lokale gemeenschappen in de Derde Wereld verzetten zich tegen het gebruik van hun kostbare landbouwgronden voor luxe exportgewassen (veevoer, koffie, suiker, fruit, ...) en eisen goede grond voor de productie voor eigen gebruik.

In de 'rijke' landen komt een beweging richting zelfvoorziening op gang onder invloed van meerdere factoren. Er is de hang naar bevrijding uit de verstikkende en onnatuurlijk overgebureaucratiseerde, over-gereglementeerde maatschappij, bevrijding van de vervreemdende machinale arbeidssamenleving en haar massaproducten die dikwijls op meerdere manieren een bedreiging vormen voor de gezondheid en het milieu, bevrijding van de afhankelijkheid van de massastructuren en haar machten.

En er is de druk van het milieu: de nakende uitputting van de fossiele brandstoffen samen met de massale schade die deze brandstoffen aan het planetaire milieu hebben toegebracht; de talmende, veel te lang onverschillige en negerende houding van de politieke en economische machthebbers ten aanzien van de noodzakelijke investeringen in hernieuwbare energie en ten aanzien van de planetaire vervuilings-problematiek.

Tenslotte is er een snel toenemend bewustzijn van het belang van biovoeding voor de persoonlijke gezondheid, het planetaire milieu en de wereldvoedselproblematiek.

 

*Vandana Shiva

Pleitbezorger van de principes van zelfvoorziening als systeem om gemeenschappen waar ook ter wereld een hoge levenskwaliteit te garanderen, is Vandana Shiva.

Shiva is natuurkundige, directeur van de Onderzoeksstichting voor Wetenschap, Technologie en Ecologie in Delhi, India, lid van het Internationaal Forum over Globalisering, en oprichtster van  Navdanya, een Indiase beweging voor de bescherming van de biodiversiteit.

Volgens Shiva is het voorstellen van de armen als diegenen die sinds de Industriële Revolutie zijn achtergebleven een volstrekt onjuiste voorstelling van de geschiedenis van de armoede:

“De armen zijn niet achtergebleven, ze zijn bestolen. De rijkdom die in Europa is vergaard, is gebaseerd op rijkdom die uit Azië, Afrika en Latijns-Amerika werd gehaald. (…) Alleen door de gewelddadige overname van de grondstoffen en markten van de Derde Wereld kon in het Noorden rijkdom en in het Zuiden armoede ontstaan. Dit nauwe verband wordt ontkend in de twee grootste economische mythen van onze tijd", schrijft Shiva.

De eerste mythe is dat niet de economische groei verantwoordelijk is "voor de afbraak van de natuur en van het vermogen van mensen om voor zichzelf te zorgen", maar dat armoede de vernietiging van het milieu zou veroorzaken. "Vervolgens wordt de kwaal gepresenteerd als remedie: groei zou de problemen van armoede en milieu moeten oplossen, terwijl die juist door groei zijn ontstaan",  aldus Shiva.

"De tweede mythe is dat je eigenlijk niet echt produceert - althans niet in economische zin - als je consumeert wat je produceert. Als ik mijn eigen voedsel verbouw en niet verkoop, levert het geen bijdrage aan het nationaal inkomen en draagt het dus niet bij aan 'groei'. (…)Toch betekent een leven van zelfvoorziening, dat in het rijke Westen als een leven van armoede wordt beschouwd, niet per se een lage kwaliteit van leven. Maar omdat deze armen geen deel hebben aan de zogenaamde zegeningen van de economische groei, worden ze voorgesteld als degenen die zijn 'achtergebleven'."

"Eeuwenlang hebben de principes van zelfvoorziening mensen de materiële basis verschaft om te kunnen leven. De grenzen van de natuur werden gerespecteerd en vormden tegelijk de grenzen van de menselijke consumptie. Als de relatie tussen de samenleving en de natuur is gebaseerd op zelfvoorziening, is de natuur iets gemeenschappelijks. De natuur wordt alleen een 'grondstof' als het streven naar winst het organiserend beginsel van de samenleving wordt. Dat creëert een financiële richtlijn voor de exploitatie van deze zogenaamde grondstof voor de markt.

Maar hoe graag we het ook willen vergeten of ontkennen, alle mensen in alle samenlevingen zijn nog steeds afhankelijk van de natuur. Zonder schoon water, vruchtbare bodem en genetische diversiteit van groentesoorten kan de mens zich niet in leven houden. Op dit moment worden deze vroeger gemeenschappelijke zaken door economische ontwikkeling vernietigd, zodat er een nieuwe economische paradox ontstaat: ontwikkeling berooft nu juist de mensen die erdoor zouden worden geholpen van hun traditionele land en middelen van bestaan." (...)

"Armoede is een eindstation, dat je bereikt als de ecologische en sociale systemen voor het bewaken van het leven, de gezondheid en het levensonderhoud van de mens en de aarde door eenzijdige ontwikkeling zijn uitgeput. Mensen sterven niet door gebrek aan inkomen, maar door gebrek aan grondstoffen." (...)

" Mensen zijn arm als ze hun basisbehoeften moeten kopen tegen een hoge prijs." (...)

" Als we echt een einde willen maken aan de armoede moeten we ook echt een eind maken aan het systeem voor het scheppen van rijkdom en het creëren van armoede door de armen van hun grondstoffen, hun middelen van bestaan en hun inkomen te beroven. Voordat we de armoede de wereld uit kunnen helpen, moeten we inzicht krijgen in de wereld van de armoede. Het gaat er niet zozeer om hoeveel meer we kunnen geven, als wel hoeveel minder we kunnen afpakken", aldus Vandana Shiva.

The Ecologist, juli-augustus 2005; Ode nr. 81, Nieuwe Keizers, Oude Kleren

Vandana Shiva, Links:

http://www.navdanya.org/

http://southendpress.org/authors/17

http://www.thirdworldtraveler.com/Vandana_Shiva/Vandana_Shiva_page.html

http://www.rightlivelihood.org/v-shiva.html

 

*Zelfvoorzienersnetwerk in Nederland

In 2006 startte in Nederland het Zelfvoorzienersnetwerk, een uitwisselingsplatform voor zelfvoorziening in Nederland. Voorbeelden op kleinschalig, lokaal niveau zijn:

- volkstuincomplexen, school- en buurttuinen en biologische stadsboerderijen in stedelijk gebied (onder andere Almere, Amsterdam, Culemborg, Eindhoven, Groningen en Zoeterwoude);

- biologische boerderijen met thuisverkoop en groente-, fruit- en vleesabonnementen, zorgboerderijen met een winkeltje, huisverkoop en / of levering aan winkels en restaurants in de omgeving op het platteland;

- biologische boerenmarkten en regionale netwerken voor de afzet van streekproducten.

Marta Resink, Anders wonen en leven, bijdrage t.b.v. de workshop Regionalisering d.d. 27/04/2007

 

Dat de mondiale ontwikkeling slechts een toekomst heeft wanneer die de grenzen van de draagkracht van het planetaire ecosysteem respecteert zou NU een staat van bewustzijn moeten zijn die de kern vormt van alle belangrijke handelingen, beslissingen en doelstellingen op onze planeet.

Dit hoeft echter geen verschraling van de welvaart in te houden, omdat deze levensnoodzakelijke ecologische heroriëntering hand in hand kan gaan met de ontwikkeling van een bevrijdende wetenschap en technologie waarbij (nieuwe) kennis, wijsheid en creativiteit de weg zullen wijzen om materie en energie onbeperkt te transformeren in alle noodzakelijke producten en systemen om een voor iedereen toegankelijke wereld van welvaart en welzijn te creëren die 100 % compatibel zal zijn met het ecosysteem, met de biologische structuren en het 'bewustzijn' van het planetaire leven als deel van een groter kosmisch geheel.

Dit transformatieproces zal ook een enorme invloed uitoefenen op de positie van de mens als actieve deelnemer aan de economie. In het algemeen kan worden gesteld dat de overgang van de industriële en post-industriële arbeidssamenleving naar een zelfvoorzienende prosumenten- en vrijetijdssamenleving hierdoor zal worden bespoedigd en voltooid. Deze overgang is trouwens nu al ingezet en valt niet meer te stoppen, gezien de richting van de wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen.

Zoals eerder vermeld, bedacht futuroloog Alvin Toffler in 1980 de term 'prosument'  als uitdrukking van de samenvoeging van 'producent' en 'consument'.

Consumenten zijn prosumenten wanneer zij via zelfvoorziening bijvoorbeeld hun eigen voedsel, kleding, etc... produceren. Maar inmiddels is het prosumeren het niveau van het zelf voorzien in zijn basisbehoeften ontstegen. Als prosumenten kunnen wij tegenwoordig zelf de inhoud van muziek en films bepalen, digitale foto's bewerken, onze eigen energie produceren, online mee het uitzicht van schoenen en kleding bepalen, etc...

 

*De thuisfabricator

Maar dit is slechts het prille begin van wat een werkelijk bevrijdend avontuur kan worden. In 1984 heeft Charles Hull, oprichter van 3D Systems uit Valencia, Californië, de 'stereolithografie' uitgevonden. Met deze techniek wordt een driedimensionaal digitaal model van een gewenst product gemaakt, en vervolgens wordt een machine geprogrammeerd "waarmee materiaal kan worden toegevoegd, weggehaald of samengevoegd, ongeveer zoals een printer inkt op papier aanbrengt of juist plekken vrijlaat", schrijven Alvin en Heidi Toffler in 'Revolutionaire Rijkdom'. Deze technologie wordt nu gebruikt "om prototypes te maken van allerlei producten. (...) "Maar het maken van prototypes is nog maar een eerste stap. Als een inktjetprinter op papier op vooraf bepaalde punten inkt kan spuiten, waarom zou je met behulp van een CAD-programma dan geen andere substanties kunnen spuiten? En dat driedimensionaal doen? Of waarom zou je geen vormen maken met een kleine laser, die laagjes ongewenst materiaal verwijdert?"

"Dergelijke technieken zijn op dit moment nog onhandig en kostbaar, maar er komen kleine, goedkopere, veelzijdiger methoden aan",  waardoor het in principe mogelijk zal zijn "om zelf  een 'desktopfabriek'  te beginnen met behulp van instructies die van internet worden gedownload." (zie hierna onder *)

Volgens Marshall Burns en James Howison van de Ennex Corporation  uit Los Angeles zullen gebruikers "bestanden uitwisselen waarmee speelgoed, kleding, meubilair, sport-uitrusting, consumenten-electronica en zelfs auto's kunnen worden gemaakt. " Uiteindelijk zullen mensen op deze manier "bijna ieder denkbaar (en ondenkbaar) product kunnen maken."

Neil Gershenfeld van het Massachussetts Institute for Technology  (MIT) "beschouwt de opkomst van de privé-fabriek als onvermijdelijk, en vergelijkt deze met de ontwikkeling van de mainframe-computer." Hij ziet de "thuisfabricator" als "de ontbrekende aanvulling op de pc."

Burns en Howison wijzen erop dat "er in honderden laboratoria over de hele wereld, op universiteiten, in bedrijven en bij overheden aan stereolithografie wordt gewerkt, en dat kleine aantallen gebruikers nu bestanden uitwisselen voor thuisfabricage."

Alvin en Heidi Toffler achten het reëel dat "als tussenstadium tussen thuisfabricage en echte fabrieken voor dergelijke producten waarschijnlijk eerst buurtzaken zullen verschijnen waar doe-het-zelf machines staan opgesteld, op dezelfde manier als mensen nu naar de copyshop gaan."

Alvin en Heidi Toffler, Revolutionaire Rijkdom, 2006, uitgeverij Contact, p. 237 - 239

* In oktober 2006 lanceerde Hod Lipson van de Cornell University, Ithaca, VS, samen met Evan Malone het Fab@Home project. De standaard versie van hun ‘Freeform fabricator’ of ‘fabber’ is ongeveer even groot als een microgolfoven en kan je zelf assembleren voor een bedrag van ca. $2400. Het kan 3D objecten fabriceren uit plastic en verschillende andere materialen. De documentatie met bouwplannen, handleiding en alle noodzakelijke software worden gratis ter beschikking gesteld op de Fab@Home website.

(technology. http://www.newscientist.com/home.ns; 09 January 2007, Tom Simonite, Desktop fabricator may kick-start home revolution)

website: http://fabathome.org/wiki/index.php?title=Main_Page

* Hiermee vergelijkbaar is het RepRap (Replicating Rapid-prototyper) project dat in februari 2004 werd gestart door Adrian Bowyer van de Bath University, Verenigd Koninkrijk. De RepRap is een 3D printer of fabricator die zichzelf (op dit ogenblik gedeeltelijk) kan kopiëren en die eveneens kan worden geassembleerd aan de hand van gratis op het internet beschikbare plannen. De nog niet kopieerbare onderdelen zoals elektronische chips kosten ca. $500.

   http://reprap.org/pub/Main/WebHome/one-page.pdf

   www.reprap.org

* Europees marktleider voor 3D printing en Digitale CAD software is de Materialise Group, met hoofdzetel in Leuven, België. Materialise is vooral gekend voor zijn activiteiten op het gebied van snelle industriële en medische prototype-productie.

www.materialise.com.

 

Maar net zoals een doorbraak in de toepasbaarheid van 'vrije energie' de dreigende energiecrisis op korte tijd oplosbaar zou kunnen maken en tal van huidige ontwikkelingen op het gebied van alternatieve energie op termijn overbodig zou maken, net zo zou een doorbraak in de integratie van een aantal wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen de overgang van echte fabrieken naar thuisfabricage niet alleen behoorlijk kunnen inkorten, maar ook het productieprocédé op zich kunnen laten evolueren naar een proces dat eco-compatibel en biologisch kan genoemd worden, dat de gestructureerde arbeidssamenleving steeds verder zal transformeren in een vrijetijdssamenleving met  vrijwillige 'professionele' activiteit en vrije ontplooiing, en waardoor de welvaartschaarste zal worden getransformeerd in potentiële overvloed.

Artificiële intelligentie, genetica, gentechnologie, biotechnologie, synthetische biologie, nanotechnologie, kwantumtechnologie, cybernetica, robotica (met uiteindelijk ongetwijfeld biologische robots...); het genezen van vele ziektes met gentherapie; vertraging, stopzetting en omkering van het verouderingsproces, ... al deze ontwikkelingen zijn nu bezig en zullen het kwaliteitsniveau van de mondiale samenleving en van het leven op aarde optillen naar ongekende hoogten als er nu gekozen wordt om visie, wijsheid en verantwoordelijkheid te laten primeren boven de kortzichtigheid van het soort van eigenbelang dat zichzelf slechts in stand heeft weten te houden door de eeuwenlange uitbuiting en uitsluiting van de grote meerderheid van de wereldbevolking, en door langdurige roofbouw ten koste van de natuur en het ecosysteem.

Door de ernst van de mondiale problematiek die op vele gebieden ingrijpende oplossingen vereist op de korte termijn, ligt de keuze voor de hand. Het zou dan ook logisch zijn deze keuze terug te vinden in de lange termijn doelstellingen van de beleidsmakers en het is mijn diepste wens dat het concept van het ECOVA-project het maken van deze keuze zou vergemakkelijken.

Vanuit verschillende invalshoeken wordt nagedacht over de plaats die deze nieuwe technologieën in onze samenleving kunnen innemen.

 

Enkele voorbeelden:

 

*Faculteit Genetisch Ontwerpen (Taco Stolk)

In 2002 lanceerde Taco Stolk, docent aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, een virtueel gedachte-experiment voor een imaginaire opleiding 'genetisch ontwerpen.' Met een aantal studenten werd een opleidingsbrochure samengesteld waarin een programma werd voorgesteld om studenten artistiek aan de slag te laten gaan met biotechnologie aan de 'faculteit Genetisch Ontwerpen'. Dit veroorzaakte heel wat opschudding in de media en kritiek van onder meer dierenbeschermingsorganisaties. Maar daarnaast meldden zich dertig studenten aan voor deze virtuele opleiding, en toonde ook de wetenschap interesse.

"Ik heb een groep studenten bij elkaar gezocht die het interessant vond om daarover na te denken en wij zijn toen onderzoek gaan doen", zegt Taco Stolk. "We kwamen vrij snel op het idee dat het opzetten van een opleiding een goede methode was om het onderzoekstraject vorm te geven, omdat je dan de problemen tegenkomt die met het materiaal te maken hebben. Wat kun je met DNA maken als kunstenaar? Welk vaardigheden moet je bezitten? Wat is de reikwijdte van DNA als artistiek materiaal? Wat zijn de technologische aspecten? Wat zou een kunstenaar of ontwerper van DNA moeten weten om ermee te kunnen werken? Wat zijn de ethische en maatschappelijke aspecten? Het kreeg als vanzelf de vorm van een brochure, alsof de hele zaak binnenkort echt van start zou gaan. De brochure was een heldere manier en efficiënte manier om het gedachte-experiment een concreet kader te geven."

Het was de bedoeling mensen bij het lezen van de brochure even te laten denken dat de opleiding echt zou doorgaan, maar dat ze vervolgens zouden inzien dat het een gedachte-experiment betrof, onder andere door de expliciete vermelding dat het om een virtuele opleiding ging. Toch kwam er aanvankelijk een golf van protest, die toen de aandacht in de media weer afnam, werd gevolgd door de beoogde, meer genuanceerde aandacht vanuit wetenschappelijke en artistieke hoek.

Volgens Taco Stolk kan kunst een belangrijke rol spelen om naast de artistieke ook de ethische, politieke en juridische kwesties genuanceerd aan de orde te stellen. Daarom heeft hij er in het  Genetisch Ontwerpen-project hard op aangedrongen dat zijn studenten zo realistisch mogelijke pilootprojecten zouden ontwikkelen:

"Terwijl we daarmee bezig waren kwamen we af en toe berichten in de krant tegen die in technische zin erg veel leken op wat wij voorstelden. Bijvoorbeeld andere geuren toevoegen aan gras. Onze projecten waren alleen wat poëtischer. De wetenschappers die ik sprak, beaamden dat alle projecten volkomen realistisch waren. Sommige zijn formeel nog niet mogelijk omdat de genen nog niet gelokaliseerd zijn, maar ze zijn allemaal in de toekomst te realiseren.

Door mijn gesprekken met wetenschappers begint het project een soort self-fulfilling prophecy te worden. Ik had van tevoren gedacht dat zij het wel zouden afbranden, 'nou dit kan niet en dat kan niet', maar ze waren razend enthousiast. Ze zijn geïnteresseerd om verder te praten of te kijken naar mogelijke samenwerkingen. Heel bizar eigenlijk."

(...) "Kunst kan een rol spelen in het openbreken van de discussie over de ethische grenzen. Maar ze kan misschien zelfs een grotere rol spelen in het gelijktrekken van onze dagelijkse realiteit en het wereldbeeld dat in de wetenschap is opgebouwd. Ze kan op een niet-rationele manier bemiddelen tussen dat wat wij niet begrijpen en dat wat ook bijna per definitie onbegrijpelijk is. Er is voor de kunst een grote rol weggelegd om nieuwe onbegrijpelijkheden navoelbaar te maken", stelt Taco Stolk.

Stolk beschouwt DNA in de twee volgende opzichten als artistiek materiaal:

"Ten eerste heeft DNA  een algoritmische structuur en reageert ze op een bepaalde manier waardoor je mooie, indrukwekkende, veelzeggende vormen kunt ontwikkelen. Puur materialistisch gedacht heeft DNA eigenschappen waardoor je ermee kan beeldhouwen. Ten tweede is het bijzonder materiaal omdat het levend materiaal is. Je stuit op de vraag van het hoe en waarom van het leven. Juist door het voortschrijdend inzicht van de wetenschap daarover geeft het werken met DNA een conceptuele of bijna religieuze diepte aan een, zeg maar biologisch, kunstwerk."

Hij ziet dan ook geen reden waarom DNA niet op een artistieke manier gebruikt zou mogen worden. Maar dat "betekent natuurlijk niet dat meteen ongelimiteerd alles mag. (...) Maar wat er precies wel mag en wat er niet mag, daar kan je alleen maar proefondervindelijk achter komen. Juist op dit gebied is onze ethiek aan een heroverweging toe, omdat onze wereld zo aan het veranderen is. Ik geloof dat ethiek net zo goed verandert en mee dient te veranderen met de ontwikkelingen. En veranderen betekent niet automatisch grenzen opschuiven. Principieel denk ik dat DNA open terrein moet zijn voor kunstenaars. Het vaststellen van grenzen moet gebeuren in het proces, en dan niet alleen in het artistieke proces. Daardoor kan de plaats die genetica inneemt in onze samenleving een soort nieuw verband krijgen, een verband dat beter toegerust is op de wereld waarin we nu zitten. Technologie is objectief in de zin dat de gebruiker een technologie goed en slecht kan inzetten. Dat wil dus zeggen dat je alle nieuwe technologie kritisch moet bekijken en moet inbedden in de maatschappij op een manier zodat je denkt, dit is ethisch, dit is veilig enzovoort. De wetenschap probeert dat transparant te maken, en ik denk dat daar voor kunstenaars en filosofen ook werk te doen is." 

(...) "Als wij god worden dan lijkt het me goed wanneer we een creatieve god worden. De kunst moet niet aan de zijlijn blijven staan. Dat staat volstrekt los van de vraag of je blij moet zijn met het feit dat wij god kunnen spelen. Als de biotechnologie doorzet dan zou ik het een prettig idee vinden - ook al weet ik niets over de concrete invulling ervan - als biotechnologische innovatie niet alleen vanuit het bedrijfsleven komt, maar ook van kunstenaars, en misschien daardoor aangemoedigd ook van andere maatschappelijke groepen. Het is beter als de technologie ingebed is in een zo breed mogelijk scala van menselijke invalshoeken",  aldus Taco Stolk.

Metropolis M, nr.5 August - September 2003, Arie Altena, Kleien met DNA; (copyrights zie: 

http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/1.0/)

 

http://www.xs4all.nl/~ariealt/stolk.html 

 

* Wie alvast niet gelukkig is met deze nieuwe technologieën zoals genetische manipulatie van DNA is de katholieke kerk. Volgens  Gianfranco Girotti, het hoofd van het Vaticaans instituut dat toeziet op biecht en boetedoening, beledig je God als je  "maatschappelijk bekritiseerde experimenten uitvoert of met genetisch gemanipuleerd DNA werkt". En Hans Gybelswoordvoerder van kardinaal Danneels, noemt genetische manipulatie "een vorm van hoogmoed".

De Standaard, 11/03/2008, Vaticaan formuleert moderne hoofdzonden

Op 9 maart 2008 meende Paus Benedictus XVI de wereld ook te moeten waarschuwen voor "een pil die je onsterfelijk maakt". Op die manier zal de wereld "snel vol oude mensen zitten, zodat er geen ruimte meer is voor de jeugd. De wetenschap doet er dan ook goed aan niet te streven naar zo'n onsterfelijkheidspil", zei de kerkleider De Morgen / Novum / SAM, 09/03/2008, Paus waarschuwt voor onsterfelijkheidspi

 

De weg van het ontwikkelen van levensverlengende technologieën is echter nu al ingeslagen en zal niet meer worden verlaten.

Verschillende methoden* om het verouderingsproces uit te stellen, stop te zetten en om te keren, worden onderzocht. Het eindresultaat hiervan zal geen wereld vol oude mensen zijn, maar een wereld vol eeuwig jeugdige mensen. Dat hierover heel goed moet worden nagedacht, is evident, net zoals de mens logischerwijs ook zijn voortplantingssysteem hieraan zal moeten aanpassen. Maar eens deze mogelijkheden beschikbaar zijn, zullen ze ook worden benut. En in dat geval lijkt het mij sociaal rechtvaardig ze toegankelijk te maken voor alle mensen en niet enkel voor een financieel geprivilegieerde minderheid. Dat ze voor iedereen toegankelijk zouden zijn, hoeft echter niet te betekenen dat iedereen er ook toe moet verplicht worden. Wie dus zoals de paus wil kiezen voor instandhouding van het verouderingsproces en de dood, moet het recht behouden om dit op zichzelf toe te passen. Maar het lijkt mij vrij onrealistisch en wereldvreemd om krampachtig de dogma's en mysteries van een geloof in stand te willen houden door te proberen van deze wereld een reservaat te maken waarin de mens wordt aangemaand de demystificerende wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen stop te zetten die een einde zullen stellen aan de grote wereldproblemen en aan millennialange ellende door over heel de planeet welvaart, vrede, harmonie en geluk te creëren. Deze maakbare wereld, dit 'rijk van vrijheid', zal een aards paradijs zijn, en geen daad van hoogmoed maar een vrucht van wetenschappelijke visie en humanitaire barmhartigheid. 

 

* Wetenschappers zijn nu eindelijk de oorzaak van menselijke veroudering beginnen begrijpen door de werking te ontdekken van de telomeren. Telomeren zijn DNA sequenties aan de beide uiteinden van elk chromosoom. Ze spelen een essentiële rol in het zelfduplicatie systeem van onze cellen. “Wanneer een cel ouder wordt, wordt ze aangevallen door oxides en andere zogenaamde ‘vrije radicalen’ in het lichaam en het milieu. We overleven als levende wezens omdat onze cellen het vermogen hebben om zichzelf te kopiëren vooraleer ze door deze natuurlijke oorzaken worden gedood. Telkens wanneer onze cellen zichzelf dupliceren, is er een splitsing van de DNA molecule, die op een spiraalvormige ladder lijkt, langs de ‘sporten’ van die ladder. Ieder helft van deze ‘ladder’ herbouwt dan de ontbrekende helft door twee nieuwe DNA molecules te maken. Maar deze procedure is niet perfect, want gewoonlijk gaat er een klein deel van de DNA molecule verloren dat niet wordt gekopieerd. Aangezien fouten zich meer frequent aan de uiteinden van de DNA molecule situeren, bevat dit gedeelte geen belangrijke DNA informatie, maar eerder een serie of keten van zich herhalende enzymen. Daardoor worden de fouten gewoonlijk beperkt tot deze keten, die men een telomeer noemt, zodat het effect gewoonlijk onbetekenend is.”

Naarmate we echter ouder worden, blijkt de lengte van deze telomeerketens korter te worden. “Tenslotte worden de telomeren zoveel korter dat de verliezen bij replicatie de vitale sequentie van de DNA molecule beginnen te beïnvloeden en de cel de mogelijkheid ontnemen om zichzelf te kopiëren. Het punt waarop de cel het essentiële stuk DNA code is verloren en zich niet meer kan reproduceren, wordt de Hayflick limiet genoemd. Dit is waarom wij verouderen.”

Maar onlangs “ontdekten wetenschappers een belangrijk enzym dan de telomeer productie op de DNA molecule ‘aan’ en ‘af’ kan zetten. Dit enzym wordt telomerase genoemd. Het blijkt dat naarmate wij ouder worden de hoeveelheid telomerase in onze cellen afneemt”, schrijft Gary Vey in Viewzone Magazine.

Volgens Dr. John Langmore van het Departement Biologie aan de Universiteit van Michigan is telomerase “een enzym (een katalyserende proteïne) dat in staat is dit verkortingsproces te stoppen of om te keren.”

http://www.viewzone.com/aging.html; Human Immortality: A Scientific Reality? by Gary Vey

 

Wetenschapper, uitvinder, auteur en futuroloog Ray Kurzweil schat dat we binnen twintig tot vijfentwintig jaar we alle informatie over onze lichamen en breinen zullen hebben, evenals alle technologie “om onze lichamen eeuwig te onderhouden – en om zelfs te anticiperen op het soort van problemen die er nu de oorzaak van zijn dat we verouderen en doodgaan nog voordat deze problemen opduiken. We hebben het over je leven zelf in de hand te nemen in plaats van het in de metaforische handen te laten van het noodlot”, stelt Kurzweil.

uit: Chasing Immortality, The Technology of Eternal Life. An interview with Ray Kurzweil by Craig Hamilton  (what is enlightenment magazine)

volledige engelstalige tekst: http://www.wie.org/j30/kurzweil.asp

 

De Britse biomedische gerontologist en onderzoeker Aubrey de Grey stelt dat anti-aging een kwestie zal zijn van uiteenlopende technologieën zoals stamceltherapie voor het vernieuwen van zieke organen, gentherapie om erfelijke aandoeningen te elimineren en smartdrugs om de hersenen in vorm te houden. Aubrey de Grey is hoofdredacteur van het wetenschappelijk tijdschrift Rejuvenation Research en voorzitter en wetenschappelijk hoofd van de Methuselah Foundationeen non-profit organisatie die snel vooruitgang wil boeken in de behandeling van ouderdomgebonden ziektes, invaliditeit, lijden en dood.

www.methuselahfoundation.org

 

* Een economie gebaseerd op (biologische) levende systemen / nanotechnologie

 

"Terwijl we nu een boom laten groeien, hem vervolgens vellen en er een tafel van maken, zouden we binnen vijftig jaar gewoon een tafel kunnen laten groeien. Naarmate er meer ingenieurs bezig zijn met biologische systemen, zal onze industriële infrastructuur verder getransformeerd worden. Vijftig jaar geleden was die gebaseerd op steenkool en staal. Nu op silicium en informatie. En binnen vijftig jaar zal die gebaseerd zijn op levende systemen. Dit zal een soort van nieuw landbouwtijdperk inluiden, maar dan wel een van een radicaal verschillend type."

Rodney Brooks, “The Cell Hijackers,” Technology Review, June 2004, p.31;

www.etcgroup.org ;

www.technologyreview.com 

Rodney Brooks, Massachusets Institute of Technology,

Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory

juni 2004

 

"Ik verwacht dat binnen een vijftal jaar de artificiële genetische systemen die we hebben ontwikkeld een artificiële levensvorm zullen ondersteunen die zichzelf kan reproduceren, zich kan ontwikkelen, kan leren en kan reageren op veranderingen in de omgevingsfactoren."

Nature 431, pp. 624-626, 07/10/2004: Synthetic Biology, Starting from Scratch, Philip Ball; www.etcgroup.org

Professor Steven Benner, Chemicus, Universiteit van Florida, oktober 2004

 

"Gedurende de volgende twee decennia zal de impact die de convergentie van technologieën op nano-schaal heeft op landbouwers en op het voedsel groter zijn dan de impact die de mechanisering van de landbouw of de Groene Revolutie hebben gehad."

ETC Group (uit het 'Down on the Farm' Rapport)

 

De ETC Group (Action Group on Erosion, Technology and Concentration) met hoofdzetel in Ottawa, Canada, legt zich toe op het behoud en de duurzame bevordering van culturele en ecologische diversiteit en mensenrechten. Met dat doel voor ogen worden sociaal verantwoorde ontwikkelingen gesteund van technologieën die ook nuttig zijn voor armen en gemarginaliseerden. Daartoe wordt samengewerkt met maatschappelijke organisaties (civil society organisations) om een coöperatieve en duurzame zelfvoorziening op gang te brengen binnen minder bevoorrechte samenlevingen door te voorzien in informatie en analyses van sociaal-economische en technologische trends en alternatieven.

In haar rapport 'Down on the Farm. The Impact of Nano-scale Technologies on Food and Agriculture' wijst de ETC Group er op dat geen enkele regering een regelgeving heeft uitgewerkt die betrekking heeft op het gebruik van nano-technologieën en op de maatschappelijke gevolgen van dit 'onzichtbaar kleine' 

"Nu al worden er een aantal voedingsproducten verkocht die onzichtbare en ongereglementeerde nano-schaal additieven bevatten. Evenzo zijn er een aantal op nano-schaal geformuleerde pesticiden op de markt die al in het milieu werden vrijgelaten", vermeldt het rapport uit novenber 2004.

Punten van grote bezorgdheid zijn welke invloed deze ontwikkelingen op de samenleving zullen hebben en wie er baat zal bij hebben.

"Omdat nanotechnologie alle vormen van materie insluit, kunnen nano-patenten een verregaande impact hebben op het volledige voedselsysteem en op alle sectoren van de economie.

Synthetische biologie en nano-materialen zullen een ingrijpende verandering teweeg brengen van de vraag naar ruwe grondstoffen uit landbouw die de processors nodig hebben. Nano-producten kwamen op de markt - en er zijn er meer op komst - zonder regelgeving en zonder maatschappelijk debat. De fusie van nanotechnologie en biotechnologie heeft ongekende gevolgen voor de gezondheid, de biodiversiteit en het milieu. Regeringen en opiniemakers lopen 8 tot 10 jaar achterop ten aanzien van de maatschappelijke behoefte aan informatie, publiek debat en beleid".

Met 'nano' wordt een waarde aangeduid ter grote van één miljardste van de betreffende eenheid. Nanotechnologie gaat over de manipulatie van materie op het niveau van de atomen en moleculen. De huidige versmelting van nanotechnologie, biotechnologie en informatietechnologie zal de wereldsamenleving en de wereldeconomie op alle niveaus radicaal veranderen.

Volgens wetenschappelijk journalist W. Wayt Gibbs houdt synthetische biologie"het ontwerpen en fabriceren van levende systemen in die zich op voorspelbare wijze gedragen, die gebruik maken van verwisselbare onderdelen, en in sommige gevallen werken met een verder uitgebreide genetische code, die hen in staat stelt dingen te doen waartoe geen enkel natuurlijk organisme in staat is." Eén van de doelen is, zo stelt Gibbs, "de grenzen van het leven en van machines zodanig uit te rekken dat de twee elkaar overlappen om echt programmeerbare organismen voort te brengen".

"Ook al is synthetische biologie niet altijd een synoniem voor nanobiotechnologie (dit is het samenvoegen van levende en niet levende materiële gebieden op nanoschaal om hybride materialen en organismen te maken), toch zal de programmering en de werking van 'levende machines' in de toekomst dikwijls de integratie van biologische en niet-biologische onderdelen op nanoschaal inhouden."

 

Enkele voorbeelden van deze technologieën:

- Wetenschappers van het Departement Synthetische Biologie van de Berkeley universiteit "zijn heel erg geïnteresseerd in het ontwerpen en fabriceren van  'biobots', autonome robotten ontworpen voor een specifiek doel, met de grootte van een virus of een cel, en zowel uit biologische als uit artificiële onderdelen samengesteld".

- In 1968 al ontving de Indiaas-Amerikaanse chemicus Har Gobind Khorana een Nobelprijs voor de synthese van de nucleotiden  (adenine, thymine, cytosine en guanine) die de DNA molecule samenstellen en voor het samenvoegen ervan tot een synthetische DNA-keten.

- Tegen februari 1976 had het Californische onderzoeksteam dat later 'Genetech'  oprichtte "een geautomatiseerd proces ontwikkeld voor de synthese van DNA, en een volledig functionerende synthetisch gen gecreëerd".

In 2002 sloegen onderzoekers aan de Stony Brook  Staatsuniversiteit van New York  er in om na een periode van drie jaar research een levend poliovirus (met een genetische code van 7440 'letters') vanaf nul kunstmatig te creëren.

- Minder dan twee jaar later lukte het een team onder leiding van Craig Venter om een slechts iets kleiner virus in een periode van drie weken te synthetiseren...

Volgens biochemicus en professor Clyde Hutchinson heeft een synthetisch organisme ten aanzien van het manipuleren van natuurlijke organismen het voordeel dat het heel wat meer controle over de eigenschappen van een cel mogelijk maakt dan wanneer je enkel "steunt op natuurlijke mechanismen. Zowel voor goede doeleinden als voor slechte doeleinden ... zou je in een betere positie verkeren om exact datgene te ontwerpen wat je wil."

Het is Venter's  uiteindelijke doel om synthetische organismen te fabriceren die zowel energie kunnen produceren als de klimaatverandering inperken.

Zowel Venter als het VS Energie-Departement  "wijzen op de ruimere toepassings-mogelijkheden van synthetisch leven, en merken op dat de voordelen ook 'het ontwikkelen van betere vaccins en veiliger strategieën voor gen-therapie kunnen omvatten; een verbetering van de opbrengst van landbouwgewassen die meer resistent zijn tegen ziekten; een verbetering ook van de strategieën om landbouwziektes te bestrijden; en zelfs een verbetering van ons vermogen om potentiële gevaarlijke biologische stoffen te detecteren en uit te schakelen, wat van belang is voor de binnenlandse veiligheid."

Onderzoekers aan de universiteit van Florida sloegen er in 2003 in een nieuwe artificiële nucleotide te creëren, "een door mensen gemaakte tegenhanger van een van de vier chemische componenten van DNA". Een jaar later konden andere onderzoekers aan diezelfde universiteit er nog een tweede artificiële 'letter' aan toevoegen, zodat er nu in totaal zes nucleotiden zijn. En wat nog indrukwekkender is, ze kregen het voor mekaar "om de nieuw-uitgebreide DNA molecule kopieën te laten maken van zichzelf...

Het onderzoeksteam kon het DNA doorheen vijf generaties laten 'evolueren'. Volgens de hoofd-wetenschapper van het project zal deze stap voorwaarts 'ons vermogen versterken om ongewenst genetisch materiaal te ontdekken van virussen, bacteriën en zelfs van biologische oorlogsvoering. Het zal eveneens de efficiëntie vergroten van ons vermogen om defecten te ontdekken in natuurlijk DNA, bijvoorbeeld defecten die verantwoordelijk zijn voor kanker en genetische kwalen.'"

 

- Om de potentiële gevaren te beschrijven die geassocieerd worden met synthetische biologie en nanobiotechnologie gebruikt de ETC Group de term 'Green Goo'.

"Onderzoekers krijgen het voor mekaar om levende organismen heel nauwkeurig mechanische functies uit te laten voeren omdat levende organismen in staat zijn zichzelf te assembleren en te kopiëren. Zij overwegen levende cellen en op maat gemaakte levende organismen te gebruiken om specifieke biochemische taken uit te voeren, zoals het produceren van waterstof of het sekwesteren (isoleren en opbergen) van koolstofdioxide."

Maar wat indien het 'Green Goo spook' toeslaat en blijkt dat  "nieuwe levensvormen, en in het bijzonder deze die ontworpen zijn om autonoom te functioneren in het leefmilieu, moeilijk te controleren of in bedwang te houden zijn?", vraagt de ETC Group zich af. Zij raadt aan om in het debat over de mogelijke gevaren van deze technologieën voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid ook aandacht te besteden aan de sociale en ethische implicaties.

www.etcgroup.org , Down on the Farm. The Impact of Nano-scale Technologies on Food and Agriculture, 23/11/2004

 

Volgens Stef Steyaert van het Vlaams Instituut voor Wetenschappelijk en Technologisch Aspectonderzoek  (zie onder meer het Nano Nu-project), moeten we weten "welke richting we met de maatschappij uit willen, voor wetenschap en technologie ons naar een punt brengen waar we minder in staat zijn om zaken nog te sturen in een voor de maatschappij wenselijke richting. Aan dit debat moeten alle mogelijke stakeholders meedoen: wetenschappers, politici, ethici, burgers, levensbeschouwelijke organisaties, industrie..."

Daarbij moeten we volgens hem op het vlak van nanotechnologie niet denken in termen van risico's en oplossingen:

"Het komt erop aan om via een correct gevoerd maatschappelijk debat weten-schappelijke en technologische ontwikkelingen in een maatschappelijk wenselijke richting te sturen, zonder dat dit debat de mogelijkheid van wetenschappelijk en technologisch onderzoek blokkeert. Ik ben ervan overtuigd dat er in België nood is aan regelgeving", aldus Stef Steyaert.

 

Nanotechnologie wordt nu ook toegepast in:

- cosmeticaproducten zoals zonnecrèmes, huidcrèmes en lippenstift;

- textiel (als tegen water en vuil beschermende laag voor kleding, bedlinnen en schoenen);

- tennisballen (nanolaag aan binnenkant voor betere luchtdichtheid), tennisraketten, wax voor ski"s, etc.;

- geneeskunde (bvb. inslikbare capsules met minuscule videocamera aan boord);

- in de leer- of stofbekleding voor zetels (minuscule nanobolletjes met parfum);

- auto-industrie: krasbestendige (nano)autolak.

 

Nanotechnologie wordt binnenkort onder meer toegepast in:

- producten om het verouderingsproces te vertragen of te stoppen;

- intelligente kledij (onder andere om het lichaam op dezelfde temperatuur te houden);

- geneeskunde ( o.a. met goud bedekte nano-glaspareltjes die tumorcellen letterlijk   doen opbranden);

- auto-industrie: nanocomposieten zullen auto's lichter en sterker maken.

Vacature, 12/01/2008, p. 26 - 28, Bruno Koninckx: Nanotechnologie, potentieel van 2600 miljard dollar.

 

*Robots

Rodney Brooks is het hoofd van het laboratorium voor kunstmatige intelligentie aan het Massachusetts Intstitute of Technology (MIT) in Harvard, en auteur van  'Flesh and Machines' (Nederlandse vertaling: De Kunstmatige Mens - Hoe machines ons veranderen, uitgeverij De Bezige Bij). Brooks bouwt met zijn team robots die leren en op hun omgeving reageren, robots die emoties tonen en op emoties reageren, robots die dus in zekere zin iets 'levends' hebben.

In 1993 begon Brooks met zijn team aan de bouw van 'Cog', een mensachtige robot met een sterk ontwikkeld 'oogcontact'-systeem dat de bedoeling heeft een natuurlijk aanvoelende omgang tussen mens en robot mogelijk te maken. Eveneens aan het MIT ontwikkelde Cynthia Breazeal 'Kismet'"de eerste sociaal intelligente robot, een robot die overweg kan met emoties. Hij reageert niet alleen op emoties, maar vertoont die ook zelf." En het werkt, want"mensen gaan met Kismet om alsof het een mens is", vertelt Brooks, die zich afvraagt waarom een robot geen emoties zou kunnen hebben:

“Vogels vliegen, en vliegtuigen ook. Niet op de manier van vogels, maar we zullen toch niet snel zeggen dat een vliegtuig maar ‘doet alsof’ het vliegt. Zo is het met de emoties van robots ook.”

Volgens Brooks worden de verschillen tussen mens en robot steeds kleiner."Robots worden steeds mensachtiger, en mensen worden steeds meer een hybride van lichaam en machine." En daar is niks engs aan, want "we zullen de robots altijd de baas blijven. Wij, robotmensen, zullen de zuivere robots altijd een stapje voor blijven", schrijft hij in zijn recentste boek 'Flesh and Machines'.

In dit boek trekt hij deze redenering verder door met de vraagstelling of het niet voor de hand ligt om robots uiteindelijk ook rechten toe te kennen als zij dan toch gevoelens krijgen en wij een zekere sympathie voor ze opvatten, en of wij dan niet moreel verantwoordelijk voor ze zullen zijn, "net als voor onze kinderen."

Noorderlicht.vpro.nl, Rechten voor robots, Mens en Machine volgens Rodney Brooks

http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/8805378/ 

 

Japan is het eerste land in de wereld dat werkt aan regels en wetten voor de integratie van robots in de samenleving!

Visions of the future, Michio Kaku, BBC / Canvas- Vrt, 12/02/2008

 

 

*Transhumanisme

"Er zijn nog steeds heel wat opposanten die beweren dat het verkeerd is om 'voor God te spelen'. Omdat dit bezwaar op een ernstige manier wordt aangekaart door allicht intelligente mensen, vereist dit formeel een expliciet antwoord. Laat ons om te beginnen eerst en vooral denken aan het verbeteren van toekomstige generaties, evenwel zonder het vraagstuk van het hermodelleren van levende volwassenen uit de weg te gaan. De eerste en meest voor de hand liggende opmerking is dat men met een 'handen af beleid' zijn verantwoordelijkheid niet ontloopt. Passiviteit is een van de vele alternatieven, en heeft ook zijn consequenties. Kiezen om niets te doen is nog steeds een keuze met voor- en nadelen en mogelijke gevolgen. Als deze niet goed zijn afgewogen, berekend en vergeleken met alternatieven, dan opteren diegenen die ervoor kiezen om niet 'voor God te spelen' ervoor om in de plaats daarvan voor struisvogel te spelen."

 

Bovenstaand fragment komt uit 'Man into Superman' een boek dat Robert C.W Ettinger schreef in 1972 en dat een belangrijke bijdrage leverde in het conceptualiseren van het transhumanisme.

De World Transhumanist Association (Mondiale Transhumanistische Vereniging) is een internationale non-profit organisatie die pleit voor een ethisch verantwoord gebruik van technologie voor uitbreiding van de menselijke mogelijkheden. De vereniging streeft naar de ontwikkeling en toegankelijkheid van nieuwe technologieën die iedereen in staat stellen te genieten van een beter verstand, een beter lichaam en een beter leven.

Transhumanisten beschouwen technologische ontwikkelingen zoals genetic engineering, informatie-technologieën, moleculaire nanotechnologie en artificiële intelligentie als bijzonder beloftevol om de menselijke conditie en het menselijk organisme te verbeteren.

Transhumanisten vatten de menselijke natuur op als een 'werk in uitvoering' en hopen dat een verantwoord gebruik van wetenschap, technologie en andere rationele hulpmiddelen ons in staat zal stellen te evolueren naar een post-humaan stadium waarin de nieuwe, posthumane mens over aanmerkelijk ruimere capaciteiten zal beschikken dan de huidige mens

"Het volstaat niet dat het posthumane gebied slechts door een enkeling wordt verkend. De volledige realisatie van deze essentiële transhumanistische waarde vereist dat idealiter iedereen de mogelijkheid zou hebben om posthumaan te worden. Het zou suboptimaal zijn indien de mogelijkheid om posthumaan te worden zou beperkt worden tot een kleine elite", schrijft voorzitter Nick Bostrom.

Mogelijke verbeteringen waaraan de transhumanisten denken zijn een radicale uitbreiding van de levensduur, uitroeiing van ziekten, eliminatie van onnodig lijden, verhoging van de intellectuele, fysische en emotionele capaciteiten. Ook thema's zoals de kolonisatie van de ruimte en de creatie van superintelligente machines komen aan bod. Verder gaat hun aandacht ook uit naar economische, sociale en institutionele modellen, culturele ontwikkeling en psychologische vaardigheden en technieken.

Transhumanisten zijn anderzijds niet blind voor potentiële gevaren van technologische ontwikkelingen. "Terwijl toekomstige technologische mogelijkheden een immens potentieel in zich dragen voor heilzame ontwikkelingen, zouden ze ook misbruikt kunnen worden om enorme schade te veroorzaken, wat in extremis zelfs zou kunnen leiden tot de mogelijke vernietiging van het intelligent leven. Andere eventuele negatieve gevolgen zouden een toename van de sociale ongelijkheid kunnen zijn of de geleidelijke erosie van moeilijk te kwantificeren zaken waar we heel veel om geven maar die we geneigd zijn te negeren in onze dagelijkse strijd voor materiële winst, zoals betekenisvolle menselijke relaties en ecologische diversiteit. Deze risico's moeten heel ernstig genomen worden, zoals bedachtzame transhumanisten ten volle erkennen." Daarom is "wereldwijde veiligheid de meest fundamentele en niet onderhandelbare vereiste voor het transhumanistische project", aldus Nick Bostrom.

www.transhumanism.org

 

* De van oorsprong Zweedse filosoof Nick Bostrom is ook directeur van het in 2005 opgerichte 'Future of Humanity Institute' (FHI), dat deel uitmaakt van de faculteit filosofie van de universiteit van Oxford. Het FHI bestudeert vanuit een multidisciplinair perspectief hoe in het vooruitzicht gestelde technologische ontwik-kelingen op fundamentele wijze de menselijke conditie kunnen beïnvloeden en hoe we radicale verandering beter kunnen begrijpen, evalueren en beantwoorden. Het FHI spant zich ook in om het publiek engagement en het gefundeerde debat te bevorderen tussen stakeholders uit de overheid, de industrie de academische wereld en de non-profit sector.

www.fhi.ox.ac.uk

 

*Moleculaire nanotechnology

Richard Feynman, die in 1965 de Nobelprijs natuurkunde kreeg, was de eerste wetenschapper die het idee had dat voorwerpen en materialen in de toekomst gefabriceerd zouden kunnen worden op atomaire schaal. Op 29 december 1959 gaf hij hierover op een bijeenkomst van de American Physical Society in het Caltech (California Institute of Technology, Pasadena) een beroemd geworden lezing onder de titel 'There's Plenty of Room at the Bottom'.

 

Kim Eric Drexler, fysicus en peetvader van de moleculaire nanotechnologie, liet zich later inspireren door de ideeën uit deze lezing. Hij werkte Feynman's concept van minuscule robots die chemische substanties zouden kunnen maken verder uit door er het idee aan toe te voegen dat deze uiterst kleine moleculaire robots zichzelf zouden kunnen kopiëren via een computergestuurde controle in plaats van via menselijke besturing. In 1977 ontwikkelde Drexler aan het MIT (Massachusetts Institute of Technology) in het verlengde van een studie naar natuurlijk voorkomende moleculaire machines de fundamenten van de moleculaire nanotechnologie. In 1986 publiceerde hij hierover het boek'Engines of creation: The coming era of nanotechnology'waarin wordt vooruitgeblikt op de wereld van overvloed die met behulp van deze technologie weldra zal kunnen worden gecreëerd.

 

Met moleculaire nanotechnologie wordt "het fabriceren van dingen met moleculaire precisie" bedoeld, met andere woorden "het opbouwen van objecten (inclusief huizen, voedsel, auto's en ruimteschepen) met gebruik van de individuele atomen en moleculen als bouwstenen. De typische afmeting van de kleinste bouwsteen is daarbij 0.2 nanometer, dit is ongeveer de afmeting van een doorsnee atoom", schrijft Henry Kluytmans.

Moleculaire nanotechnologie vereist de ontwikkeling van 'assemblers', microscopische assemblage-robotten ter grootte van een virus.

"Een assembler zal een apparaat zijn met een sub-microscopische robotarm onder computerbesturing. Het zal functioneren door het toepassen van reactieve moleculaire hulpmiddelen op een werkstuk, en daarmee objecten molecuul voor molecuul opbouwen. Assemblers zullen atomen op exact bepaalde posities kunnen plaatsen, waardoor het mogelijk wordt om bijna alles te bouwen wat toegestaan is volgens de natuurwetten. Met de juiste programma’s, materialen, enz., zullen assemblers ook kopieën van zichzelf kunnen bouwen, oftewel ze kunnen zichzelf reproduceren..", aldus Henry Kluytmans in "Nanotechnologie en de komst van het Diamant Tijdperk" 

Nanotechnologie zal ook gebruikt kunnen worden voor de verbetering van het milieu. "Door het verkrijgen van een grondige controle over de opbouw van materie zal nanotechnologie er voor zorgen dat er een einde komt aan chemische vervuiling. Alle atomen in afvalproducten kunnen worden gerecycleerd omdat atomen direct gehanteerd kunnen worden. Doordat de kosten voor het reinigen van het milieu omlaag gaan, en door het vrijkomen van land dat voor industriële doeleinden werd gebruikt, zullen nanotechnologische producten bijdragen in het herstellen van het milieu. Zelfs de immense tonnages aan overtollige koolstofdioxide in de atmosfeer, de hoofdoorzaak van het broeikaseffect, zouden bijvoorbeeld snel en economisch verwijderd kunnen worden."

Volgens Kluytmans zullen mogelijke ongelukken met nanotechnologie zich op hetzelfde niveau situeren van ongelukken in de huidige industrie: "plaatselijk schadelijk maar niet catastrofaal voor de biosfeer." Opzettelijk misbruik met catastrofale gevolgen zou kunnen plaatsvinden wanneer nanotechnologie wordt aangewend voor militaire agressie.

http://www.dse.nl/~hkl/nano1.htm ; Nanotechnologie en de komst van het Diamant Tijdperk, Henry Kluytmans.

 

* In 1986 richtte Eric Drexler samen met huidig voorzitter Christine Peterson de ngo Foresight Nanotech Institute op, met de bedoeling om de samenleving voor te bereiden op de komst van nanotechnologie. Inmiddels wordt er vooral gefocust op het bevorderen van heilzame toepassingen van nanotechnologie. De volgende zes 'Foresight Nanotechnologie Uitdagingen' vormen daarbij het raamwerk:

1. Voorzien in propere hernieuwbare energie

2. Heel de wereld voorzien van zuiver, drinkbaar water

3. De gezondheid en de levensduur verbeteren

4. Het milieu herstellen en beschermen

5. Informatietechnologie voor iedereen beschikbaar maken

6. De ontwikkeling in de ruimte mogelijk maken.

www.foresight.org

 

* Een wetenschappelijk team van de universiteit van Edinburgh  onder leiding van professor David Leigh is erin geslaagd een kleine motor te maken die een moleculaire machine kan aandrijven van enkele moleculen groot. "Daarmee gaat een droom van de nanotechnologie in vervulling. Het motortje loopt op licht en kan moleculen sorteren. Het sorteert op basis van ontvangen informatie en dat is een unicum voor ontworpen nanomotors.

Het is gebaseerd op onderzoek naar kleinsoortige mechanieken die van nature voorkomen en die de kracht leveren voor bijvoorbeeld een proces als fotosynthese,"  schrijft ingenieur en beeldend kunstenaar Xenia Bakker op 8 februari 2007.

Het team zocht drie jaar lang naar een molecuul met een vorm die geschikt was om deeltjes te verplaatsen en te sorteren.

"De vorm die uiteindelijk blijkt te werken is die van een handgewicht zoals gewichtheffers gebruiken: twee schijven die met een as zijn verbonden. Halverwege de as zit een zorgvuldig geplaatste bult die als een deurtje werkt als er licht op valt. Als het ‘deurtje’ open is kan een molecuul dat om de as heen hangt van de ene kant naar de andere kant. Dit molecuul werd Rotaxane gedoopt omdat het verwijst naar wiel en as: rota-axis. En daar associeert de vorm ook wel naar."

"We hebben een nieuw motor-mechanisme voor een nanomachine”, zegt prof. Leigh. “Het is een mechanisme dat moleculaire machines een stap voorwaarts brengt in de realisatie van de toekomstige wereld van de nanotechnologie"
"Omdat de Rotaxane op een voorspelbare manier kan worden ingezet, namelijk deeltjes sorteren als het licht aan is, kan het een belangrijke bouwsteen zijn voor iedereen die dingen ontwerpt op nano-schaal," 
aldus Xenia Bakker.

www.sync.nl, Motor voor moleculaire machine is grote stap voor nanotechniek, Xenia Bakker, 08/02/2007

http://sync.nl/motor-voor-moleculaire-machine-is-grote-stap-voor-nanotechniek/ 

 

 

*Kwantum technology, kwantum computers and teleportatie

* In 1981 stelde Richard Feynman de kwantumcomputer voor als een mogelijke nieuwe vorm van computerarchitectuur. In de jaren die daarop volgden werd het concept verder ontwikkeld door David Deutsch en Peter Shor.

Een kwantumcomputer maakt gebruikt van 'verstrengeling' en 'superpositie'. Dit zijn kwantumeffecten die kwantumdeeltjes zoals een elektron of een foton onder bepaalde omstandigheden kunnen vertonen.

 

'Kwantumverstrengeling' (of quantum entanglement) "van een 'gepaard' elementair deeltje betekent dat er een mysterieuze verbinding bestaat tussen deze twee deeltjes die schijnbaar onafhankelijk is van de onderlinge afstand. Als de toestand van een deeltje gemeten wordt, weet men ook onmiddellijk wat de toestand van het andere deeltje is, hoever zij ook van elkaar verwijderd zijn."

'Superpositie' van een kwantumdeeltje betekent dat bijvoorbeeld de spin (dit is de tolbeweging of wenteling van het deeltje om zijn as) hiervan "alle mogelijke waarden tegelijkertijd kan aannemen" (tegenover normaal maar één mogelijke waarde).

 

Dankzij deze eigenschappen "kan een kwantumdeeltje gebruikt worden voor binaire eenheden die tegelijkertijd waarden tussen 0 en 1 bit aannemen", terwijl de binaire eenheden in gebruikelijke processors alleen de waarde 0 of 1 aannemen.  Daardoor  zijn in de kwantum-binaire eenheden of 'qubits' van de kwantumprocessor  "waarden mogelijk die bijvoorbeeld 30% 0 en tegelijk 70% 1 zijn."

De capaciteit van een kwantumcomputer stijgt exponentieel met het aantal qubits. "Waar een klassieke computer 64 bits nodig heeft om 64 waardes uit te drukken, heeft een kwantumcomputer over het algemeen slechts 5 qubits nodig."

Kwantumcomputers zullen enorm snel parallel berekeningen kunnen uitvoeren die met conventionele computers onmogelijk zijn. Dit zal een grote hulp betekenen voor wetenschappelijk onderzoek, omdat men in staat zal zijn "gigantische hoeveelheden  data te analyseren en hier allerlei verbanden en patronen tussen te leggen. Aangezien dit een van de fundamentele voorwaarden is om tot nieuwe wetenschappelijke inzichten te komen zal dit een enorme revolutie voor de wetenschappen betekenen. Ook zou men dan zeer gedetailleerde simulatieskunnen laten draaien om theorieën te testen en te verfijnen. Waarschijnlijk zal dan eveneens de rest van de maatschappij de gevolgen merken in bijvoorbeeld de entertainmentindustrie (films, games, enz.)."

Wikipedia, de vrije encyclopedie: Kwantumcomputer.

 

* Het Canadese bedrijf D-Wave Systems heeft in februari 2007 de eerste kwantumprocessor gepresenteerd, een processor met 16 qubits, die in staat is om 65.536 binaire waardes tegelijk te verwerken, terwijl een standaard-pc met 16 'standaard' bits "met slechts een van de 65.536 binaire waardes kan rekenen."

"D-Wave Systems wil in 2008 een compleet product gaan leveren. Het bedrijf werkt al aan een kwantumprocessor met 1000 qubits, waarvan het prototype ook in 2008 klaar moet zijn", aldus Michael Janszen.

www.fnl.nl, Eerste kwantumprocessor  gepresenteerd / www.dwavesys.com

 

* Kwantumtechnologie ligt ook aan de basis van nog een andere revolutionaire techniek: namelijk kwantumteleporteren.

Teleportatie is "de techniek van de rechtstreekse verplaatsing van objecten van de ene plaats naar de andere, zonder dat het object de ruimte tussen beide plaatsen hoeft te doorkruisen. Min of meer op hetzelfde moment verdwijnt het object op de ene plaats en verschijnt het op de andere."

wikipedia, teleportatie.

 

Bij de huidige stand van de natuurwetenschap is deze techniek nog niet toepasbaar op objecten, maar inmiddels werden de eerste successen geoogst bij het teleporteren van informatie op kwantumniveau.

 

- In december 1997 meldde het tijdschrift Nature dat een wetenschappelijk team aan de universiteit van Innsbruck onder leiding van professor Anton Zeilinger een kwantum-teleport van fotonen hebben gerealiseerd. "In hun experiment vernietigden zij fotonen en stuurden hun elektrische lading als informatie door naar andere fotonen. Deze namen de informatie aan en repliceerden zo de eigenschappen van de vernietigde fotonen."

Teleporteren: de eerste stap?, Wien Feitz, 16/12/1997, www.fnl.nl / Nature vol. 390, 11/12/1997

 

- In oktober 1998 slaagden ook onderzoekers aan het Caltech in Pasadena, Californië er in een foton van het ene naar het andere eind van een bureau te teleporteren.

 

- In januari 2003 publiceerde Nature een artikel over het teleportatie-experiment van een Zwitsers-Deens wetenschappelijk team onder leiding van I. Marcikic. Dat team is er als eerste ter wereld in geslaagd om een minuscuul stukje informatie - een zogeheten kwantum bit of qubit - door middel van teleportatie langs een twee kilometer lange glasvezelkabel over te brengen van het ene naar het andere laboratorium.

Nature 421, januari 2003, Long-Distance Teleportation of Qubits at Telecommunication Wavelenghts

 

- De professoren Todd Mowry en Seth Goldstein van de Carnegie Mellon University  in Pennsylvania denken dat het binnen een paar decennia mogelijk zal zijn om jezelf exact in je eigen vormen in 3D via het internet naar een andere plaats te transporteren. "Het gaat om het principe van computergestuurde bewegingen van een massa, opgebouwd uit synthetische atomen, aldus de enthousiaste wetenschappers. De bewegingen van een persoon worden geregistreerd en op een andere plaats nagebootst door de synthetische materie." Goldstein en Mowry voorzien dat het materiaal zal worden opgebouwd"uit wat ze noemen 'nano-dust', minuscule deeltjes die geprogrammeerd kunnen worden om zich onderling te binden en te bewegen."

www.vpro.nl, Teleporteren, 29/01/2003, Maarten Keulemans

 

- In juni 2004 is het een team Oostenrijkse wetenschappers onder leiding van Rainer Blatt gelukt de kwantumtoestand (- dit is o.a. de energieconfiguratie van het atoom en zijn elektronen -) van een calciumatoom naar een ander calciumatoom acht microns (0,000008 meter) verder te teleporteren.

Maar in theorie kan dit ook over een oneindig grote afstand. Dit was de eerste keer dat kwantumteleportatie met atomen in plaats van met lichtdeeltjes (fotonen) plaatsvond.

Natuurwetenschap en Techniek, 17/6/2004, Eerste teleportatie met atomen

www.planet.nl, 17/06/2004, Succesvolle teleportatie met atomen

 

- In januari 2008 zijn een team wetenschappers van de  universiteiten van Heidelberg, Wenen en de Chinese University of Science and Technology erin geslaagd een kwantumteleportatie van fotonqubit naar atomaire qubit en weer terug uit te voeren. Bij het experiment werd de quantuminformatie van een foton  "overgebracht op een atoom dat als quantumopslag dienst deed, waarna deze weer op een foton werd overgebracht."

www.life.tweakers.net; Wetenschappers teleporteren quantumtoestand van foton naar atoom en terug, Willem de Moor, 26/01/2008

 

 

*Een Groene Revolutie

Door al deze nieuwe wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen, die de wereld en het leven zelf letterlijk maakbaar en transformeerbaar maken, te koppelen aan de levensnoodzakelijke basisvoorwaarden van een duurzaam planetair ecosysteem, kan een groene revolutie ontketend worden die in ieder opzicht een stap voorwaarts zal betekenen voor de mensheid en het leven op aarde, een omwenteling die ons zal wegleiden uit de doodlopende schaarste-straat en ons zal leren varen op een duurzame zee van voor iedereen toegankelijke mogelijkheden en relatieve overvloed.

 

Wie ook over zo'n groene revolutie heeft nagedacht is de Brits-Amerikaanse natuurkundige Freeman Dyson. De hiernavolgende tekst is een samenvatting van zijn visie die hij onder meer beschreef in "The Sun, the Genome and the Internet" (Oxford University Press, 1999):

"Je kunt je voorstellen dat we in de toekomst, als we de kunst van het genetisch ontwerpen van planten onder de knie hebben, nieuwe gewassen kunnen kweken die bladeren hebben van silicium – bladeren die zonlicht tien keer efficiënter dan natuurlijke planten omzetten in chemische energie. Deze kunstmatige gewassen zouden het landareaal dat nodig is voor de productie van biomassa met een factor tien verkleinen. Ze zouden zonder al teveel land in te nemen het grootschalige gebruik van zonne-energie mogelijk maken. Ze zouden eruit zien als gewone, natuurlijke planten, behalve dat hun bladeren zwart zouden zijn, de kleur van silicium, in plaats van groen, de kleur van chlorofyl." (...)

"Groene technologie kan het leeuwendeel van onze chemische industrie vervangen, evenals een groot deel van onze mijnbouw en onze fabrieksindustrie. Genetisch gemodificeerde regenwormen kunnen gewone metalen als aluminium en titanium onttrekken aan klei, en genetisch gemodificeerd zeewier kan magnesium of goud uit zeewater halen. Groene technologie kan ook de meer extensieve recycling voor zijn rekening nemen van afvalproducten en opgebruikte machines, met grote voordelen voor het milieu. Door gebruik te maken van zonlicht in plaats van fossiele brandstoffen als voornaamste energiebron kan een economisch systeem dat is gebaseerd op groene technologie het doel van duurzaamheid veel dichter benaderen." 
"Nieuwe soorten termieten kunnen worden ontworpen die in plaats van huizen oude auto’s opknagen, en nieuwe boomsoorten kunnen worden ontworpen om koolstofdioxide en zonlicht om te zetten in vloeibare brandstof, in plaats van in cellulose. Voordat genetisch gemodificeerde termieten en bomen toestemming krijgen om te helpen onze economische- en milieuproblemen op te lossen, zullen er heftige discussies zijn over de mogelijke schade die ze kunnen aanrichten. Veel van de mensen die zichzelf ‘groen’ noemen, zijn fel tegenstander van groene technologie. Maar uiteindelijk, als de technologie zorgvuldig wordt ontwikkeld en wordt toegepast met gevoel voor menselijke emoties, zal ze waarschijnlijk door de meeste mensen die ermee te maken krijgen worden geaccepteerd – net als de al even onnatuurlijke en onbekende groene technologieën zoals het melken van koeien, het omploegen van grond en het laten fermenteren van druiven lang geleden door onze voorvaderen werden geaccepteerd." (...)
"Ik heb het visioen van een groene technologie die plattelandsgemeenschappen overal ter wereld verrijkt en die de migratie van het platteland naar de megasteden tot stilstand brengt. Drie componenten zijn daarbij essentieel: de zon, om energie te brengen waar dat nodig is; het genoom, om planten te leveren die zonlicht goedkoop en efficiënt omzetten in chemische brandstoffen; en het internet, om het intellectuele en economische isolement van plattelandspopulaties te doorbreken. Met alle drie die componenten op de juiste plaats, kan ieder dorp in Afrika zijn eerlijke deel genieten van de zegeningen van de beschaving. Mensen die er de voorkeur aan geven om in steden te wonen zouden nog steeds de vrijheid hebben om naar de stad te trekken, maar ze zouden niet meer gedwongen zijn om te verhuizen uit economische noodzaak."

www.lvb.net, Zullen de groenen deze groene technologie steunen?

The New York Review of Books, Volume 54, Number 12 · July 19, 2007; Our Biotech Future,  By Freeman Dyson

Volledige Engelstalige tekst: http://www.nybooks.com/articles/20370

 

 

*Een economie van natuurlijke overvloed

De natuurlijke overvloed waarin deze nieuwe maakbare wereld zal voorzien en die het hele spectrum van samenlevingen, van traditioneel tot high-tech, in harmonie en verbondenheid verder tot bloei zal laten komen,  zal vanzelfvoorziening het universele basisprincipe maken van de mondiale samenleving.

Die economie van natuurlijke overvloed zal op een aantal belangrijke punten radicaal verschillen van de huidige massaconsumptie-economie:

- ze zal producten en diensten binnen het bereik van alle mensen brengen;

- ze zal duurzame, hoog-compatibele, multi-functionele en in ieder opzicht transformeerbare en / of recycleerbare producten opleveren en dus sterk dematerialiserend zijn;

- ze zal milieuvriendelijke, eco-compatibele producten opleveren die zonder menselijke arbeid zullen worden geproduceerd, dankzij hoogstaande en ongedwongen wetenschappelijke, technologische en creatieve menselijke bijdragen.

 

Toen aan Alice Rawsthorn, die over design schrijft voor de  International Herald Tribune, gevraagd werd om voor een debat over de toekomst van design tijdens het World Economic Forum  (januari 2008, Davos, Zwitserland), drie thema's naar voor te brengen die volgens haar bepalend zouden zijn voor die toekomst,   kwam zij min of meer bij diezelfde punten uit.

Volgens Rawsthorn zullen "ontwerpers meer tijd en energie gaan investeren in de onder-geprivilegieerde meerderheid, de 90 percent van de wereldbevolking die zich geen basisproducten en -diensten kan veroorloven. Tot nog toe hebben ze vooral ontworpen voor de rijke minderheid, de rijkste 10 percent, die duidelijk hun innovaties het minst nodig hebben.

Een ander thema was dematerialisatie. Veeleer dan nieuwe dingen te creëren, zullen designers er naar streven om bestaande producten van de markt te laten verdwijnen, veelal door ze in digitale toestellen te integreren. (...) Mijn laatste thema was onschuldige consumptie. Op een moment dat niemand van ons de ethische en milieu-gevolgen kan ontkennen van de dingen die we kopen, is zich vrij van schuld voelen over hoe die producten werden ontworpen, gemaakt, verkocht en uiteindelijk zullen opgeruimd worden, een essentieel element van ‘goed ontwerp’”, aldus Alice Rawsthorn.

International Herald Tribune, 27/01/2008; Alice Rawsthorn, Looking into their crystal balls: Four speakers debate the future of design.

 

Omdat al deze nieuwe technologische ontwikkelingen en vooruitzichten van zodra ze op punt staan om grootschalig te worden toegepast een razendsnelle omwenteling van bijna alle  bestaande productiesystemen tot gevolg zullen hebben, zal de impact op de economie en de samenleving enorm zijn. Dit betekent echt het einde van de arbeidssamenleving zoals die zich sinds het begin van de industriële revolutie heeft ontwikkeld en tegelijk ook het einde van de sociale, economische en financiële systemen en de belastingstelsels die zich op deze arbeidssamenleving hebben geënt. Dit betekent het einde van een tijdperk, net zoals de industriële revolutie ook ooit het einde van een tijdperk heeft ingeluid. Maar terwijl de industriële revolutie en de daaruit voortgevloeide massaproductie- en massaconsumptie-systemen een beschaving hebben opgeleverd die er, ondanks de talloze beloftevolle mogelijkheden, nooit in is geslaagd om het eigenbelang en het blinde winstbejag van de machthebbers voldoende aan banden te leggen zodat de hele wereldbevolking zou delen in welvaart en de natuur zou worden gerespecteerd in plaats van de grote meerderheid van de wereldbevolking uit te buiten en uit te sluiten en het eco-systeem te vernietigen, houdt dit nieuwe tijdperk de belofte in van overvloed, welvaart en welzijn voor iedereen in harmonie met het ecosysteem.

Om de ontwikkeling van dit ontluikende en beloftevolle overvloed-tijdperk ten volle op gang te kunnen brengen, is het nodig nu een sociaal, economisch en financieel alternatief uit te werken dat de noodzakelijke overgang mogelijk maakt door als brug te functioneren tussen de huidige en de nieuwe economie. In die nieuwe economie, die volledig zelfvoorzienend zal zijn, met geïndividualiseerde productiesystemen, zal de hoeveelheid noodzakelijke arbeid in vergelijking met de huidige economie eerder gering zijn. Omdat bijna alle ziektes zullen verdwijnen, uiteindelijk ook het verouderingsproces zal kunnen worden uitgeschakeld, woningen onderhoudsvrij zullen zijn, robots zullen worden ingeschakeld, etc..., zal ook de dienstensector verdwijnen als bron van werkgelegenheid. Wat overblijft zijn vooral de bestuurlijke functies, veiligheid en onderzoek en ontwikkeling. Daarbuiten zullen mensen zich bezighouden met tal van vrijwillige activiteiten waaronder het ontwerpen of aan de persoonlijke smaak aanpassen van thuisfabriceerbare gebruiksvoorwerpen, maaltijden en kleding, zelfontplooiing, artistiek en creatief werk, vrije studie op basis van rechtstreeks in het brein downloadbare informatie, leerstof en gegevens, sport, de liefde, sociale en culturele activiteiten, reizen, van het leven en de natuur genieten, mediteren, ontspannen, nieuwe ‘reële’ of ‘virtuele’ werelden verkenne, etc...

Het zal zelfs waarschijnlijk zo zijn dat de verdere ontwikkeling van deze vrijetijds-samenleving en overvloedseconomie, een ontwikkeling die later ook op andere planeten kan worden voortgezet, voor een groot stuk mee zal worden gedragen door talloze vrijwillige wetenschappelijke, creatieve en technologische bijdragen.

Dit laatste gebeurt in feite ook nu al in onze huidige economie, die steeds meer 'dankbaar' gebruik maakt van het groeiende prosumentisme.

Omdat die vrijetijdssamenleving en overvloedseconomie waar de toepassing van de nieuwe wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen ons naartoe zullen leiden (- op voorwaarde dat we er in slagen om het hoofdstuk van een allesvernietigende oorlog over te slaan -) dus in hoge mate zelfvoorzienend met geïndividualiseerde productiesystemen zal zijn, zal de hoeveelheid handel, arbeid en diensten die eventueel nog zouden kunnen belast worden, minimaal zijn. Het is immers logisch dat de  productiesystemen zelf-reproduceerbaar zullen zijn en bovendien door de gebruikers individueel geüpgraded en getransformeerd zullen kunnen worden, dat de productie-software van het open bron type zal zijn en dat de economie honderd procent prosumentistisch zal zijn. Dit alles zal niet alleen het feitelijke einde van de belastingstelsels betekenen, maar zal bovendien uiteraard de behoefte aan geld als betaalmiddel sterk doen afnemen.

Aangezien betaalde, want maatschappelijk en economisch nog noodzakelijke arbeid, slechts voor een kleine minderheid voor inkomsten zal kunnen zorgen, en belastingen dat al helemaal niet meer zullen doen, zal deze prosumentensamenleving de financiële middelen, voor zover die nog noodzakelijk zullen zijn, via een alternatieve bron moeten genereren. Deze alternatieve bron zou heel eenvoudig het valideren van de prosumenteneconomie  kunnen zijn, zoals dat in dit ECOVA-project wordt voorgesteld.

 

*Op weg naar een vrijetijdssamenleving

Het is in onze geglobaliseerde high tech economie eenvoudigweg heel onrealistisch om het ‘ideaal’ te blijven najagen van een economie die voor bijna iedere man en vrouw een formele job heeft, een formele job die ook het levenslange? toegangsticket zou moeten inhouden tot de beschermende en verzorgende diensten van een kwaliteitsvolle gemondialiseerde? welvaartsstaat. Alleen al gedurende de laatste decennia hebben we technologieën ontwikkeld die hele klassen jobs elimineerden. En ook al creëerden deze technologieën eveneens nieuwe jobs, net zoals ook nieuwe ontwikkelingen dat nog een tijd zullen doen, toch stevenen we af op een arbeidsarme samenleving. In die nabije samenleving zal het meeste werk gedaan worden door allerhande robots, waaronder nanorobots, zullen er 3D-thuisfrabricators zijn, zullen verouderings- en ziekteprocessen worden teruggedrongen waardoor de behoefte aan professionele zorg proportioneel zal afnemen, etc … In feite hebben we vanuit technologisch oogpunt dat kantelmoment al bereikt: weg van de arbeidssamenleving, op weg naar een vrijetijdssamenleving. Stel je maar eens voor dat verdere automatisering en robotisering echt zouden worden aangemoedigd, dat er geen druk meer zou worden uitgeoefend op bedrijven om arbeid in stand te houden, dat de sociale zekerheid niet langer zou moeten gefinancierd worden door arbeid te belasten, dat bureaucratische en administratieve structuren en procedures ten volle zouden gerationaliseerd worden, dat het naderende einde van de arbeidssamenleving zou verwelkomd worden door de niet te stoppen overgang naar een vrijetijdssamenleving officieel te erkennen en voor te bereiden …

Van essentieel belang in dit erkennings- en voorbereidingsproces dat dringend zou moeten worden opgestart, is de transformatie van onze fabriekachtige scholen en onze systemen van massaonderwijs in heel bevrijdende, sterk individueel aanpasbare open leergemeenschappen en –systemen die onze kinderen helpen het bewustzijn, de creativiteit, de kennis, de attitudes en de vaardigheden te verkennen en te ontwikkelen die passen bij de 21ste eeuw en haar groeiende prosumenten en vrijetijds- samenleving.    

Eveneens essentieel is de aanpassing van onze sociale zekerheidssystemen aan deze prosumenten en vrijetijds-samenleving, zoals voorgesteld in het ECOVA-project. Deze aanpassing zou tevens duurzame oplossingen moeten inhouden of ondersteunen voor de grote sociale en ecologische wereldproblemen en de wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen bevorderen om deze overvloedige, ecologisch goed gebalanceerde wereld te creëren.

 

*Het ECOVA-project stelt zich tot doel een brug te zijn die ons naar deze beloftevolle toekomst zal leiden door:

-      ons door mensen geaakt monetair systeem te verrijken en aan te passen zodat het uiteindelijk de grote wereldproblemen kan aanpakken die het in ruime mate heeft veroorzaakt en die een ernstige bedreiging vormen voor onze wereld;

-      onze geglobaliseerde economie in staat te stellen om enerzijds ten volle de belangen van alle mensen te dienen en het milieu te respecteren, en anderzijds ongekende hoogten op gebied van ontwikkeling te bereiken;

-      vrede een kans te geven vanuit een sociaal, financieel, economisch, humanistisch en ecologisch oogpunt.

In de huidige context kan onze geglobaliseerde economie enkel menswaardig genoemd worden wanneer die hand in hand zou gaan met een sociaal zekerheidssysteem dat volledig ten dienste staat van en bescherming biedt aan iedere mens.

 

Dit betekent dat er nog veel werk aan de winkel is:

Uit cijfers van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) blijkt dat in 2006 slechts 20 % van de wereldbevolking van een passende sociale bescherming geniet en MEER DAN DE HELFT VAN DE WERELDBEVOLKING het moet stellen zonder welke vorm van sociale bescherming dan ook.

* Eveneens volgens de IAO worden bijna 17 % van de kinderen tussen 5 en 17 jaar uitgebuit in kinderarbeid.

* Niet minder dan 30 % van de huidige wereldbevolking of bijna 2 miljard mensen kampen met voedselproblemen. Meer dan 850 miljoen mens zijn ondervoed en lijden ernstig honger. Dit is 13 % van de wereldbevolking. Nochtans kan de aarde voldoende voedsel produceren om de hele mensheid te voeden.

* Bijna de helft van de wereldbevolking moet leven met minder dan 2 euro per dag. 20 % moet het zelfs stellen met minder dan 1 euro per dag.

Han Verleyen,  Feiten over ontwikkelingssamenwerking. edition 11.11.11, Juni 2004

* In Brazilië, waar hele stukken regenwoud werden gekapt voor de soja- en veeteelt voor fastfoodketens, wordt twee keer zoveel voeding geproduceerd als nodig is voor de eigen bevolking.

“Toch hebben enkele tientallen miljoenen Brazilianen honger, is het platteland zo goed als verlaten en leeft 85 % van de bevolking in steden.”

Primo 744 / Koe 80 heeft een probleem, Dirk Barrez, uitg. EPO

* Bijna 80 % van de ondervoede kinderen in het Zuidelijk halfrond leeft in landen met voedseloverschotten.

Biotheek / Bioforum / World Hunger, 12 Myths, 1998, F.M. Lapp, J. Collins & P. Rasset, Edit. Earthscan, Londo

* Volgens cijfers van Unicef waren in 2006 niet minder dan 36 % van alle kinderen matig tot ernstig ondervoed.

* Alleen al in 2007 was er een globale stijging van de voedselprijzen met 40 procent. Er waren meldingen van voedselrellen in Mexico, Haïti, Marokko, Mauritanië, Burkina Faso, Oezbekistan, Indonesië, Jemen, Senegal, Niger, Kameroen, Egypte, etc …

Uit cijfers van de Wereldbank blijkt  dat ook circa 2,6 miljard mensen - dit is ongeveer 40 procent van de wereldbevolking - geen toegang hebben tot degelijke  sanitaire voorzieningen, en dat ook dat een negatieve weerslag heeft op het water in de wereld. Bovendien sterven elk jaar "1,7 miljoen mensen, van wie maar liefst 90 procent kinderen, alleen maar omdat ze vervuild water gebruiken".

De Morgen, 12/04/2008, Frank Schlömer, Wereldbank waarschuwt voor watercrisis in Midden-Oosten.

Een beter systeem voor sociale zekerheid zal zich ook tot doel stellen een oplossing te bieden voor de problemen van de massa’s vluchtelingen en daklozen over heel de wereld, met inbegrip van het groeiend aantal daklozen in westerse landen. Bovendien zal het goed moeten afgestemd zijn op de noden van het stijgend aantal alleenstaanden en eenoudergezinnen.

Het monetaire alternatief dat in het ECOVA-project wordt voorgesteld, maakt het niet alleen mogelijk een nieuw mondiaal systeem voor sociale zekerheid tot stand te brengen voor een efficiënte aanpak van de grote sociale en economische problemen, het zal bovendien de middelen aanreiken om de aanpak te versnellen van de grote milieuproblemen zoals de broeikasgassen, andere pollutie, afval, de kwestie van de stijgende waterconsumptie, etc … en natuurlijk de problemen van de mondiale voedsel- en energievoorziening. Deze problemen oplossen zal ook een kwestie zijn van mondiale samenwerking en solidariteit, technologie, duurzame ontwikkelingen, het respecteren van de grenzen van de planetaire draagkracht, en in het bijzonder ook het opnemen van z’n verantwoordelijkheid met betrekking tot de demografische evolutie.

 

*Het terraformen van andere planeten

Wetenschappers zoals Stephen Hawking en Martin Rees stellen dat de toekomst van de menselijke soort enkel verzekerd is van zodra wij er in slagen ruimtekolonies te creëren die onafhankelijk van de aarde kunnen bestaan.

Ruimtevaartorganisaties zoals de NASA en ESA werken aan ernstige plannen om andere planeten zoals Mars te ‘terraformen’. ‘Terraformen’ betekent het aanpassen van een andere planeet zodat die geschikt is om bewoond te worden door mensen. In de nabije toekomst zouden mensen van de aarde hun wetenschap en technologie kunnen benutten om de dorre wereld van Mars te transformeren in een nieuw ‘aards paradijs’, door nieuwe levensvormen te ontwerpen of aardse levensvormen aan te passen aan deze nieuwe wereld in de ruimte. En het creëren van kolonies in de nabije ruimte zou wel eens het volgende hoofdstuk in onze menselijke ontwikkeling kunnen zijn, een hoofdstuk met een uiterst demystificerende impact …

Het uitzicht op al deze ontwikkelingen zou ons kunnen helpen om de resterende taboes te elimineren met betrekking tot bevrijdende, levensverbeterende, levenstransformerende en levensuitbreidende technologieën, taboes die wortelen in gedateerde dogma’s, overtuigingen en wereldvisies.

 

 

*Bhoeddha’s advies

 

"Wie in het land van uwe majesteit landbouw en veeteelt beoefenen,

laat uwe majesteit aan hen zaad en meel verstrekken;

wie in het land van uwe majesteit handel drijven,

 laat uwe majesteit hen kapitaal ter hand stellen;

wie in het land van uwe majesteit ambtenaren in 's konings dienst zijn,

laat uwe majesteit hen betalen met meel en soldij,

en de mensen, zich wijdend aan hun werk,

zullen het land van uwe majesteit niet meer brandschatten;

het bezit van uwe majesteit zal sterk toenemen,

allerwegen zal het land veilig zijn,

zonder schadelijke elementen en terreur,

en de mensen zullen zich intens verblijden,

hun eigen kinderen laten dansen en, dunkt me,

wonen in openstaande huizen."

Boeddha

Boeddha, 'Er is geen zelf', p. 77-79, uitgeverij Kluwer, Deventer

 

2500 jaren van menselijke ‘ontwikkeling’ later, is deze lering van de Boeddha, Siddharta Gautama nog altijd even actueel als toentertijd. Deze simpele raad van Boeddha om de hele bevolking de kans op een menswaardig bestaan te geven en te laten delen in rijkdom en opbrengsten als middel om de criminaliteit, onveiligheid en terreur uit te schakelen en om de algemene welvaart verder te laten groeien, kan heel inspirerend zijn voor onze politieke, economische en financiële leiders.

Het monetaire alternatief van het ECOVA-project biedt een solide materiële basis om deze filosofie van het samen delen in de praktijk te brengen.

 

Auteur & Copyright: Rafaël Staelens, België

 

   

 

Inhoud 
 

*Vandana Shiva

*De thuisfabricator

*Faculteit Genetisch Ontwerpen (Taco Stolk)

*Anti-aging

*Economie gebaseerd op (biologische) levende systemen / nanotechnologie

*Enkele voorbeelden van deze technologieën

*Enkele actuele toepassingen van nanotechnologie

*Nanotechnologie zal weldra toegepast worden in…

*Robots

*Transhumanisme

*Moleculaire nanotechnologie

*Kwantum technologie, kwantum computers en teleportatie

*Een Groene Revolutie

*Een economie van natuurlijke overvloed

*Op weg naar een vrijetijdssamenleving

*Het ECOVA-project stelt zich tot doel een brug te zijn die ons naar deze beloftevolle toekomst zal leiden

*Andere planeten terraformen

*Boeddha's advies

 

____________________________



In zijn column in het magazine Bliss van september 2008 schrijft Bernard Lietaer over de huidige voorspellingen die stellen dat binnen dertig jaar alle goederen die voor de totale wereldvraag nodig zijn, zullen kunnen geproduceerd worden met slechts 2% van de huidige arbeidskrachten.* De interessante vraag is volgens Lietaer dan natuurlijk: “wat zal die andere 98% doen?” We zullen  “voor de eerste keer in de geschiedenis gedwongen worden onszelf opnieuw uit te vinden, losgekoppeld van ons werk." En op zoek moeten gaan naar andere redenen "die ons leven zin geven. Kunnen wij een tijdperk van nietsdoen en overvloed aan, zonder vrees om onszelf bezig te kunnen houden?”
Bliss, september 2008, p.21
* Studie van de International Metalworkers Federation in Genève.

Een andere belangrijke vraag is of die overgang naar een arbeidsarme samenleving eerder geleidelijk zal gebeuren, zoals dat tot nu toe het geval is, of veeleer plots, na weer nieuwe wetenschappelijke en technologische doorbraken.
 
Aangezien  die overgang naar een vrijetijdssamenleving als onomkeerbaar kan worden beschouwd, en dat nu al duidelijk voelbaar is, wordt het hoogtijd om deze ontwikkeling officieel te erkennen en op te vangen door er het beleid met betrekking tot het onderwijs, de sociale stelsels, het financiële systeem en de mondiale samenleving aan aan te passen. Het ECOVAproject kan hiertoe een aanzet zijn.


____________________________



Elk jaar berekent de internationale organisatie Global Footprint Network wanneer de Ecologische Schuld Dag valt. Dat doet ze door het verschil te berekenen tussen het jaarlijkse verbruik van alle aardbewoners samen en wat de aarde precies per jaar kan voortbrengen. De Ecologische Schuld Dag - de dag waarop we alle grondstoffen hebben opgebruikt die onze planeet in 1 jaar produceert - viel dit jaar (2008) al op 23 september. In 1986 viel die dag nog eind december. En in 1996 was die al opgeschoven naar november. Nu zitten we dus al in september, wat er op neer komt dat we het laatste kwartaal niet langer van de intresten leven van de aarde, maar vreten aan haar kapitaal. 'Volgens de Verenigde Naties zou de mensheid tegen 2050 al twee planeten nodig hebben om aan al haar behoeften te voldoen.' (Visie, 3 oktober 2008)

Om dit tij te keren is een algemene Groene Revolutie noodzakelijk, ondersteund door de geschikte technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen.

 

____________________________

 

De Europese ruimtevaartorganisatie Esa heeft een akkoord gesloten met de Amerikaanse Nasa voor samenwerking bij de verkenning van Mars. Met de Mars Exploration Joint Initiative (MEJI) zullen ESA en NASA robotwagens en satellieten in een baan rond de planeet Mars zenden in 2016, 2018 en 2020. Om de twee jaar komt Mars relatief dicht bij de Aarde, waardoor het een stuk gemakkelijker wordt om naar de planeet te reizen.” Bron: De Morgen, 10 juli 2009

____________________________

 

Over thuisfabricators.

fabathome.org

www.reprap.org

www.ennex.com/~fabbers

wikipedia.org/wiki/Digital_fabricator

www.thingiverse.com: deel je digitale ontwerpen

Printen in 3 dimensies: artikel in De Standaard over de eerste RepRap thuisfabricators in België

____________________________

 

Nasa vindt 'overtuigend bewijs' van leven op Mars. De Nasa heeft het meest overtuigende bewijs tot nu toe gevonden dat er ooit (bacterieel) leven op Mars bestaan heeft. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie heeft een meteoriet die 13.000 jaar geleden op Antarctica insloeg opnieuw onderzocht, en vond microscopische, kristalachtige structuren die zo goed als zeker gefossiliseerde bacteriën zijn vergelijkbaar met die op Aarde.’  Bron: De Morgen, 2 december 2009 / Lees ook: Eén derde van Mars was ooit oceaan.’

____________________________

 

 

 

Deze site bevat de tekst van Het Ecova project. Een monetair alternatief voor wereldwijde sociale, economische en ecologische zekerheid.,

geschreven en gepubliceerd door Rafael Staelens. © 2008 - 2009 :Copyright: Rafaël Staelens, België - contact: ecovaproject@gmail.com