Ecovaproject.org

  -> naar een wereld van vrede, vrije tijd & overvloed

   ----> Home

 nieuws  -  meewerken  -  over ons  -  contact  -  español  -  français  -  english

Online boek

 navigatie

 samenvatting

 hoofdstuk 1 inleiding

 hoofdstuk 2 over het geldsysteem

  hoofdstuk 3A mondiale sociale zekerheid

  hoofdstuk 3B hernieuwbare energie

  hoofdstuk 3C een groene revolutie

  hoofdstuk 3D  wereldvoedselvoorziening

  hoofdstuk 3E een ecowereld

  hoofdstuk 4 naar een wereld van vrede, vrije tijd & overvloed

 hoofdstuk 5 conclusies

 extra pagina 1  complementair geld

 extra pagina 2 ------------>

Het ecovaproject pleit voor een universele sociale zekerheid en een universeel basisinkomen

Over Prosumentenrechten en de Prosumenteneconomie

“Het wordt tijd voor een koerswissel: in de huidige samenleving (en in die van morgen) zijn er steeds meer mensen die geen monetair beloonbare arbeid (zullen) verrichten maar die wel een zeer waardevolle bijdrage (zullen) leveren.  Het is dus niet slim en erg duur wanneer we al deze mensen aan een klassieke baan willen helpen. (…)We moeten snel naar een juridische situatie waarin ‘leven buiten de loonarbeid’ gezien wordt als activiteit.”

Paul Bondeel

Op 30 april 2009 mailde Christina Lambrecht me een interessant artikel door van Paul Blondeel, verschenen in De Morgen en op www.6minutes.be online te lezen. Paul Blondeel werkt als stadssocioloog voor Studio Stadsonderzoek, een platform voor beter sociaal beleid in kwetsbare wijken. In het artikel dat de titel draagt: ‘Werkloos zijn is hard werken’, heeft Paul Blondeel het over micro-initiatieven die hefbomen zijn voor economische en stedelijke vernieuwing. Enkele passages:

“Er is al enkele jaren sprake van een heuse beweging die de rechten van deze micro-initiatiefnemers wil verbeteren en het statuut van de werkloosheid in vraag stelt. Burgers die formeel werkloos zijn, zijn vaak ontzettend ondernemend en leveren waardevol ‘werk’ dat nooit zal stollen tot commercieel betaalbare arbeid.” (…)

“Zulke micro-initiatieven tonen kansen die de klassieke arbeidsbemiddeling niet kan halen.  Hoewel de meeste initiatieven geen klassieke tewerkstelling opleveren, beantwoorden ze wel aan erg relevante noden.” (…)

“In buurten met veel micro-initiatieven, waait er dikwijls een nieuwe wind.  De directe uitwisseling van kennis, diensten of talenten, sluit goed aan op wat er lokaal leeft en nodig is, vaak beter dan de vrije markt ooit kan bieden.” (…)

Mensen die deelnemen aan wijk- en buurtgerichte micro-initiatieven, doen dit steeds in volledige vrijwilligheid. Maar vrijwilligheid pakt in de praktijk heel anders uit: in naam van activering worden mensen met een leefloon opgelegd om een ‘zinvolle’ dagbesteding te hebben. Omgekeerd mogen mensen die formeel ‘werkloos’ zijn, niet al te vaak meedoen aan onbetaalde activiteiten – ze worden immers geacht ‘voltijds beschikbaar te zijn voor de arbeidsmarkt’ en hun dagen volledig te slijten met het zoeken naar reeds bestaande loonarbeid…

Het wordt tijd voor een koerswissel: in de huidige samenleving (en in die van morgen) zijn er steeds meer mensen die geen monetair beloonbare arbeid (zullen) verrichten maar die wel een zeer waardevolle bijdrage (zullen) leveren.  Het is dus niet slim en erg duur wanneer we al deze mensen aan een klassieke baan willen helpen.  Arbeidsbemiddeling, opleiding en activering kunnen behalve klassieke tewerkstelling beter ook deze nieuwe pistes bewandelen.

En juist daar knelt het.  Wie vandaag een ondernemend karakter heeft maar zich in de marge van loonarbeid bevindt, is juridisch gezien een paria. Je moet eerst een kind krijgen of een gezinslid verliezen vooraleer je een loopbaan kunt ‘onderbreken’.  We moeten dus snel naar een juridische situatie waarin ‘leven buiten de loonarbeid’ gezien wordt als activiteit. Werkloos zijn is immers een activiteit – vraag het maar aan mensen die het zijn."

Vanuit het ecovaproject pleiten wij voor een volledige ommekeer van de klassieke visie op wat arbeid en werkloosheid wordt genoemd en voor een revolutionaire aanpassing van de sociale zekerheidsstelsels. Het uitgangspunt daarbij is dat er zo goed als niemand is die niet op allerlei manieren gratis bijdraagt aan de basiseconomie die de feitelijke pijler is zonder dewelke de formele markteconomie waarschijnlijk geen dag zou kunnen overleven en die tot nog toe ook de enige duurzame economie blijkt te zijn.

Edgar Cahn, de bedenker van de Timedollars, noemt deze basis waarop de markteconomie is gebouwd de kern-economie van huishoudelijk, familiaal, buurt-, vrijwilligers- en gemeenschapswerk. Gabriel Chanan, tegenwoordig onafhankelijk consulent voor gemeenschapsontwikkeling, spreekt van de ‘non-cash’ economie en futurologist Alvin Toffler bedacht er de naam ‘prosumenteneconomie’ voor. Onder andere Nobelprijswinnaar economie Gary Becker, socioloog Stein Ringen en Alvin Toffler stellen dat deze basiseconomie ca. 50% van alle economische activiteit vertegenwoordigt. Volgens Terry Manning, directeur van ‘Stichting Bakens Verzet / NGO Another Way’, is dat cijfer echter onderschat: “Persoonlijk denk ik dat zelfs in de meest geïndustrialiseerde landen het merendeel van het werk niet tot de geldeconomie behoort. In heel wat arme landen bedraagt de geldeconomie zelfs niet meer dan 5% van de totale economie. Ik denk ook dat het meeste onbetaalde werk productief is, terwijl het meeste betaalde werk in werkelijkheid onproductief is. (…) De meeste geïndustrialiseerde producten zouden nooit kunnen concurreren als de ingebouwde intrestfactor (-waarvan sommigen zeggen dat die meer dan 50% van de verkoopsprijs bedraagt-) niet zou worden gecompenseerd met subsidies doorheen het hele productieproces,” aldus Terry Manning.

Maar er is nog een andere, minstens even pertinente reden waarom het verschil in appreciatie tussen betaald en onbetaald werk beter opgeheven kan worden. In het Vlaamse Bliss magazine van september 2008 schreef Bernard Lietaer over een studie van de International Metalworkers Federation (Genève) die stelt dat we in de loop van de komende dertig jaar zullen evolueren naar een toestand waarin alle goederen voor de hele wereldbevolking dankzij nieuwe technologie zullen kunnen geproduceerd worden met slechts 2% van de huidige arbeidskrachten. Volgens Lietaer is de interessante vraag “wat zal die andere 98% doen?” We zullen “voor de eerste keer in de geschiedenis gedwongen worden onszelf opnieuw uit te vinden, losgekoppeld van ons werk." En op zoek moeten gaan naar andere redenen "die ons leven zin geven. Kunnen wij een tijdperk van nietsdoen en overvloed aan, zonder vrees om onszelf bezig te kunnen houden?”  In 'Beyond Greed and Scarcity' maakt Bernard Lietaer in dit verband het volgende onderscheid tussen werk en job: “Een job is iets wat je doet om in je levensonderhoud te voorzien; werk is iets wat je doet omdat jet het graag doet. Ik verwacht dat jobs in toenemende mate passé zullen worden, maar er is nog altijd een bijna oneindige hoeveelheid fascinerend werk te doen.”

“Het herdefiniëren van de rol van het individu in een nabije arbeidsloze samenleving wordt waarschijnlijk de belangrijkste kwestie van de komende decennia. (…) Het einde van het werk zou het einde kunnen betekenen van de beschaving zoals we die tot nu toe gekend hebben, of het begin kunnen aankondigen van een grote sociale transformatie en een hergeboorte van de menselijke esprit”, schrijft Jeremy Rifkin, auteur van ‘The End of Work.

En in Robotic Nation vraagt Marshall Brain zich af: “Bestaat er een manier om die afhankelijkheid van een job te elimineren? Wanneer robots al het werk doen, kunnen we dan echt een einde stellen aan de economische noodzaak van tewerkstelling? Kunnen mensen met andere woorden echte vrijheid verwerven als robots die vrijheid mogelijk maken? (…) Indien mensen een inkomen zouden hebben zonder werknemers te zijn, zouden we een onvoorstelbare oceaan van menselijke creativiteit en menselijk potentieel kunnen ontsluiten.(…) Als we nu eens als samenleving eenvoudigweg geld zouden geven aan de consumenten om te spenderen in de economie? (…) We zullen elke burger het geld geven dat hij of zij nodig heeft om onafhankelijk financieel zeker te zijn. In een gerobotiseerde samenleving is economische zekerheid misschien het allerbelangrijkste waarover een mens kan beschikken.”

Onder invloed van onze technologie is de activiteitsgraad van onze basis- of prosumenteneconomie sterk toegenomen. Alleen al via het internet wordt continu een massale hoeveelheid onbetaald werk geproduceerd. Wanneer straks de eerste commerciële homefabricators beschikbaar zullen worden, zal de terugweg naar volledige zelfvoorziening opnieuw openstaan. “We zullen eindigen met desktopproductie. Dingen zelf maken die we vroeger kochten,” zegt Alvin Toffler in De Morgen (07/03/2009), de formele werkgelegenheidseconomie zal snel evolueren naar een ‘no-economy’ toestand: geen economie meer. Daarom moeten we “ophouden de huidige statistieken met een soort religieuze eerbied te bekijken. Vandaag is de definitie van werkloosheid: niet betaald worden. Het zegt niets over je graad van activiteit,” stelt Alvin Toffler.

“Vijftien jaar geleden sprak iedereen altijd van ‘jobs, jobs, jobs’. Nu is koopkracht het ordewoord, ook bij de Open VLD. Vanaf het moment dat het politieke milieu zich bewust wordt van het belang van koopkracht voor de economie ligt automatisch de weg open voor de invoering van het basisinkomen,” zegt Roland Duchatelet, ondernemer, oprichter van Vivant (Belgische partij die voor basisinkomen pleit) en senator voor Open VLD (Vlaamse liberale partij).” (De Morgen, 31 januari 2009) Maar wanneer er in deze tijden van crisis weer verkiezingen in aantocht zijn, steken de grote politieke partijen andermaal hun kop in het zand voor de reële evolutie naar een arbeidsarme formele economie en wordt de klassieke ‘jobs, jobs, jobs’ mantra weer uit de kast gehaald. Natuurlijk zijn er op de korte termijn nog kansen voor een relance van de werkgelegenheid. Een mondiale overschakeling op hernieuwbare energie en het opnieuw ‘groen’ maken van onze planeet zal in vele opzichten arbeidsintensief zijn. Zo zou het Masterplan Zeekracht van het Office for Metropolitan Architecture maar liefst 700.000 nieuwe jobs opleveren. Dat plan voorziet in een ring van windmolenparken in de Noordzee waardoor Europa tegen 2050 grotendeels energieonafhankelijk kan worden. (De Morgen, 17/02/2009) Maar de technologie evolueert razendsnel. En het is niet ondenkbaar dat tegen de tijd dat de nationale belangen overstegen zijn die de concrete realisatie in de weg staan, dit plan alweer achterhaald is door efficiëntere technologie.

In het vooruitzicht van die onomkeerbare verdere evolutie naar een arbeidsarme formele economie, is het al helemaal onzinnig vast te houden aan de strohalm van de werkgelegenheid om de sociale zekerheid te blijven financieren en de vergrijzing aan te kunnen. Daarom zou men in het bijzonder op de Dag van de Arbeid, maar eigenlijk het hele jaar rond serieuze aandacht moeten besteden aan het belang van de prosumenteneconomie en aan de waarde van al dat gratis werk waar ook de formele economie zijn voordeel uithaalt.

De waarde van die prosumenteneconomie vormt samen met het ecologisch kapitaal het hart van het ecovavoorstel. Want net zoals de prosumenteneconomie de basis vormt waarop de markteconomie zich ontwikkelt, vormen de natuur en het ecosysteem de basis waarop zowel de prosumenteneconomie als de markteconomie zich ontwikkelen. De basis- of prosumenteneconomie en het ecologisch kapitaal zijn dus de hoekstenen van onze samenleving en van de markteconomie. Daarom stelt het ecovaproject voor de actuele waarde van beide te converteren in legaal en schuldvrij geld voor toepassing in een alternatief geldsysteem zoals beschreven in de samenvatting.

In tegenstelling tot de fractional reserve banking en zijn fictieve schuldgeldcreatie door leningen kan met het ecovasysteem schuldvrij geld in circulatie gebracht worden dat, omdat het gebaseerd is op de validering van de twee meest permanente en tastbare waarden van de menselijke economie, de basis levert voor een duurzaam monetair alternatief ten dienste van het welzijn van alle mensen. De basis ook voor wereldwijde sociale, economisch en ecologische zekerheid in een samenleving die het dogma van werkplicht in de formele economie kan loslaten. De basis voor het opheffen van het onderscheid tussen ‘job’ en ‘werk’. De basis, tenslotte, voor een universele introductie van prosumentenrechten met onvoorwaardelijke sociale zekerheid, een universeel basisinkomen en uiteindelijk ook een onvoorwaardelijk universeel inkomen. Dit zijn de stappen die nodig zijn om zonder verder sociaal bloedbad de overgang mogelijk te maken naar een samenleving met een afnemende formele economie en om een voor alle mensen levenswaardige en toekomst biedende uitweg te vinden uit deze crisis van de eeuwige hebzucht en meedogenloze wreedheid van de financiële macht.

Rafael Staelens, 7 mei 2009

_____________________________________

ECOVA: nieuw geld voor sociale en ecologische zekerheid zal prosumentenrechten introduceren

“Persoonlijk denk ik dat zelfs in de meest geïndustrialiseerde landen het merendeel van het werk niet tot de geldeconomie behoort. In heel wat arme landen bedraagt de geldeconomie zelfs niet meer dan 5% van de totale economie. Ik denk ook dat het meeste onbetaalde werk productief is, terwijl het meeste betaalde werk in werkelijkheid onproductief is. (…) De meeste geïndustrialiseerde producten zouden nooit kunnen concurreren als de ingebouwde intrestfactor (-waarvan sommigen zeggen dat die meer dan 50% van de verkoopsprijs bedraagt-)*  niet zou worden gecompenseerd met subsidies doorheen het hele productieproces. Hiermee kom je opnieuw uit bij het fundamentele basisprincipe: de geaccumuleerde intrest komt terecht in de eeuwige speelpot van onverdiend inkomen die in handen is van de geprivilegieerde minderheid; de (intrest-)compenserende subsidies worden betaald door de hele bevolking onder de vorm van belastingen. Die vertegenwoordigen een belangrijk deel van de doorlopende middelenstroom van de productieve sector naar de investeringssector.”

Terry Manning, directeur van ‘Stichting Bakens Verzet / NGO Another Way’

(Terry schreef ons dit op 5 maart 2009)

* Volgens Sjaak Adriaanse is 30 tot 50 % van de consumptieprijzen pure intrest, terwijl de totale kosten voor het laten bouwen van een huis met hypothecair krediet zelfs uit minstens 80% rente bestaan.

In het algemeen zal een deel van het intrestgeld vernietigd worden wanneer leningen worden terugbetaald. Maar het grootste deel ervan “stolt ver buiten de regio in de vermogens van de rijksten van de wereld of grote institutionele beleggers, en doet verder dienst als rentemagneet om zonder inspanningen die vermogens te vergroten.” (…) “Ook wie er best warmpjes bij zit, draagt netto nog af aan de rentestroom. Zelfs in het Westen harkt alleen de rijkste 10 procent van de bevolking zó veel rente op vermogen binnen, dat voor hen ook die enorme rentecomponent van de dagelijkse prijzen gecompenseerd wordt”, schrijft Sjaak Adriaanse in ‘Lokaal Geld: geen regio kan zonder’, april 2007. PDF: www.globalternatives.nl/file/324

 

** (subsidies): Dit is waarom bijvoorbeeld een blik erwten, na ‘een lange en energie verslindende productieketen te hebben doorlopen’, dikwijls minder kost dan wat ‘de landbouwer aanvankelijk zou hebben aangerekend voor de verse erwten’, zegt Terry Manning.

We ontwikkelen bioprinters en ruimtevaartuigen, nieuwe technieken voor een volledig geïndividualiseerde en onafhankelijke productie van energie en goederen, organische systemen om de hele wereldbevolking te voeden met voedsel van hoge kwaliteit en technologie om voor iedereen een wereld van vrije tijd en overvloed te creëren binnen de grenzen van de planetaire ecologische draagkracht. Toch worden we uitgeperst en onderdrukt, gehypnotiseerd en geblokkeerd door een door mensen gemaakt financieel systeem dat zich snel heeft ontwikkeld tot een meedogenloos wapen van hebzucht, massavernietiging en massale uitsluiting.

Dit systeem dwingt mensen om eeuwige concurrenten te worden in het slavernijspel van de financiële en economische elites. Het beweert ook tegelijk bron en beschermer te zijn van onze op een ‘vrije markt’ gebaseerde ontwikkeling en vooruitgang. Maar wanneer het instort en verdrinkt in de choquerende eenvoud van zijn eigen hebzucht en immoraliteit, dan blijkt er plots niets meer over te zijn om de voortzetting van al deze economische, technologische en sociale ontwikkelingen te voeden, terwijl het enige wat ontbreekt het magische geloof is in de magische creatie van nieuwe krediet-en-schuld-slavernij uit het niets (en een overeenkomstige ‘bodemloze' solvabiliteit natuurlijk…). Dan kan er niets meer worden gedaan dan wachten op de volgende cyclische opportuniteit om dit domme verwoestende spel helemaal opnieuw te beginnen.

Hoe lang zullen we nog toelaten dat onze democratische leiders en vertegenwoordigers ons blijven verplichten de regels en wetten te accepteren van een financieel systeem waarin het leven en het welzijn van bijna 7 miljard mensen afhangt van het beleid en het eigenbelang van ‘een paar honderd mensen die door niemand verkozen zijn en geen enkele collectieve verantwoordelijkheid hebben?’, om Bernard Lietaer te citeren. Hoe lang zullen ze nog blijven proberen om de wereld te indoctrineren met beloftes van groeiende welvaart voor iedereen, wanneer die welvaart moet voortvloeien uit een schuldslavernij-en-schaarste-systeem dat inherent aan deze fatale combinatie geen andere optie heeft dan de grote meerderheid van de wereldbevolking uit te sluiten terwijl het de natuur in hart en ziel vernietigt?

De roep om het geldsysteem te hervormen klinkt dezer dagen luider en luider. En de complementaire economie, waaraan het ECOVAproject als onderzoeksteam actief deelneemt, groeit snel. En het goede nieuws is dat we in feite over de instrumenten beschikken om het systeem te veranderen en om het heft in eigen handen te nemen.

“Het volgende monetaire systeem zal elke gemeenschap de mogelijkheid bieden om de valuta te creëren die zij nodig hebben voor hun eigen markt. Omdat dit zal werken op een distributieve manier, zal de hoeveelheid ervan worden aangepast aan de noden van de markt. Dus geen geldtekort meer en geen gecentraliseerde gezagsorganen meer die beslissen wie het waard is om geld te lenen en intrest te betalen. Geen woekerpraktijken meer, maar een vrij, mondiaal systeem dat zal behoren tot de gemeenschap en gemakkelijk gebruikt zal kunnen worden via computers en GSM (dus toegankelijk voor het grootste deel van de mensheid). In de loop van de volgende jaren zullen er miljoenen valuta bestaan: lokale, regionale, mondiale, stedelijke, bedrijfsvaluta, … Iedereen zal er gebruik van maken, zowel in Westerse landen als in het Zuiden, omdat de meeste mensen en organisaties met geldtekort kampen. De interface zal zo sexy en gebruiksvriendelijk zijn dat hij helemaal onweerstaanbaar zal zijn”, schrijft Jean-François Noubel, Stichter en President van TheTransitioner.

Als essentiële toevoeging aan dit snel evoluerend proces van geldhervorming en complementaire of transformatieve economie, stelt het ECOVAproject de introductie voor van de ECOVA, een nieuw type geld voor sociale en ecologische zekerheid, gebaseerd op de conversie in legaal schuldvrij geld van onze basis- of prosumenteneconomie (dus van al het onbetaalde werk) en het ecologisch kapitaal. De ECOVA zal gratis gezondheidszorg en een basisinkomen (of gegarandeerd inkomen) mogelijk maken, net als het op op gang brengen van een echte groene revolutie. Aangezien een aantal van de meest bedreigende wereldproblemen beter op mondiaal niveau kunnen worden aangepakt, hebben we al een voorstel geformuleerd voor een globale introductie van de ECOVA. Je kan de samenvatting hier lezen. Maar de ECOVA principes kunnen uiteraard op vele verschillende levels in de samenleving en zelfs in private gemeenschappen worden toegepast. We zijn er ook van overtuigd dat dit echt een voortreffelijk instrument zou zijn om in gemeenschappen over heel de wereld een rijkere ontwikkeling en meer voorspoed te genereren en om een echte vrijemarkteconomie en een ‘op vrijwillige deelname gebaseerde open coöperatieve samenleving’(1) te creëren.

De introductie van de ECOVA zal het mogelijk maken om belastingen op arbeid volledig af te schaffen. Het zal een cruciale stap zijn met betrekking tot de erkenning van prosumentenrechten en een echte validering van de kerneconomie.(2) We beschouwen dit als een deel van een meer algemeen proces van geschikte monetaire en bancaire hervormingen met een sterke heroriëntatie naar de reële economie, in overeenstemming met de planetaire ecologische draagkracht, een verdere automatisering van het productieproces en een overgang naar zelfvoorzienende high tech gemeenschappen. Die meer algemene context is nu het terrein waarop wij binnen het ECOVAproject verder aan research doen, wat ons inspireert tot het ontwikkelen van modellen die over voldoende flexibiliteit beschikken om in heel wat verschillende situaties geïntegreerd te kunnen worden.

Rafael Staelens, 20 maart 2009

1.   ‘op vrijwillige deelname gebaseerde open coöperatieve samenleving’: uitdrukking die ik ‘geleend’ heb van Terry Manning, uit een email waarin hij zijn waardering voor de website en het eboek van het ECOVAproject uitsprak.

2.    ‘kerneconomie’: oorspronkelijk ‘core economy’: term die Edgar S. Cahn, de uitvinder van Time Banking, bedacht voor de niet-geld-economie. http://coreeconomy.com/

_____________________________________

Het ecosysteem valoriseren

Voor ondernemingen zoals Canopy Capital blijkt het financieel valideren van het ecosysteem een haalbare kaart te zijn.

Canopy Capital werd opgericht in 2007 en biedt de mogelijkheid om te investeren in een opkomende markt voor diensten van het Ecosysteem, zoals het genereren van regen, het afremmen van extreem weer, co2-opslag en in stand houden van de biodiversiteit. Deze services komen de mensheid zowel op lokaal als op globaal nniveau ten goede. Wanneer ze verloren gaan, zal dit een enorme impact hebben op voedsel-, energie- en milieu-veiligheid. Door een prijs te plakken op deze diensten, wordt er als het ware een verzekeringspolis afgesloten om het ondersteuningssyteem van het leven op aarde in stand te houden. Bovendien kunnen op deze manier miljarden dollars worden gegenereerd voor landen met regenwouden.

http://canopycapital.co.uk/

Maar waarom zouden we in dit proces niet juist een stapje verder gaan door de waarde van onze ecosystemen direct om te zetten in geld, zoals wordt voorgesteld in het ECOVAproject?  Dit zou zowel de snelste als de duurzaamste manier zijn om het gehele planetaire ecosysteem te valideren. Dit zou bovendien de hele mensheid en het planetaire milieu ten goede komen, onafhankelijk van de grillen en de onbetrouwbaarheid van het huidige monetaire spel. Door op deze manier zowel onze ecosystemen als onze basiseconomie te valideren, zullen we uiteindelijk de middelen verkrijgen die nodig zijn om de sociale, economische en ecologische transformatie te volbrengen die dringend noodzakelijk is om onze gemeenschappelijke toekomst op aarde te verzekeren. Onze huidige geglobaliseerde economie wordt aangedreven door een waanzinnig, voornamelijk virtueel en kunstmatig in stand gehouden monetair schaarstesysteem dat – of het nu crisis is of niet – de grote meerderheid van de wereldbevolking blijft uitsluiten van een menswaardig bestaan, door hen te veroordelen tot een eeuwig hopeloos gevecht om te overleven. Het ECOVAproject stelt voor het tij te keren door het systeem zodanig te transformeren dat er wereldwijde sociale, economische en ecologische zekerheid kan worden gecreëerd en dat technologische ontwikkelingen ten volle kunnen worden geïntegreerd om een planetaire samenleving aan te moedigen die is gebaseerd op zelfvoorziening, vrije tijd, vrede en overvloed. Verdere wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen (zoals moleculaire nanotechnologie, thuisfabricatie-systemen, etc…) zullen weldra een meer en meer arbeidsloze samenleving op de voorgrond brengen, een samenleving die anderzijds een volledige ontplooiing van het menselijk potentieel mogelijk kan maken. Wat wij nu moeten doen, is vooruitziend zijn en onze systemen, structuren, ons onderwijs en onze manier van denken aanpassen aan deze onomkeerbare evolutie die zelfs op een bepaald moment geld overbodig zou kunnen maken.

_____________________________________

Op weg naar een duurzame vrijetijdssamenleving

Zoals Marshall Brain uitlegt in ‘The Robotic Nation’ (zie hierna), staan we nu aan de rand van een nieuw tijdperk waarin het aantal jobs in onze economie drastisch zal worden gereduceerd door robots. ‘Geen enkele presidentiële toespraak of handeling van de Senaat en het Huis van Afgevaardigden zal daar iets aan kunnen veranderen’, stelt hij.

Eén van de cruciale vragen is dus of we er zullen in slagen ons economisch en financieel systeem opnieuw te bezien zodat de gecreëerde welvaart eerlijk kan worden verdeeld onder een bijna jobloze wereldbevolking.

Een andere essentiële uitdaging bestaat erin onze verdere ontwikkeling te heroriënteren binnen de contouren van de planetaire ecologische draagkracht.

Het ECOVAproject stelt een monetair alternatief voor om wereldwijde sociale, economische en ecologische zekerheid te bereiken terwijl de overgang naar een volledige vrijetijdssamenleving wordt gerealiseerd.

Het klopt helemaal dat geld juist een idee is dat in werkelijkheid alles kan zijn wat we ervan maken, zoals gesteld wordt in de ‘Money as Debt’ video (zie link hiernaast).

Wij kunnen er dus samen voor kiezen om het ECOVAproject te realizeren en ons wankel financieel systeem aan te passen ten voordele van alle mensen door ervoor te zorgen dat de waarde van onze basis- of prosumenten-economie en van het ecologisch kapitaal kan worden geconverteerd in wettelijk bruikbaar geld. (zie introductie)

Een andere eigenschap van het ECOVA voorstel is de mogelijkheid die wordt geboden om een basisinkomen te financieren dat snel kan uitgroeien tot een volwaardig inkomens- en sociale zekerheidssysteem. (zie conclusies)

Dat universele inkomen zou wel eens de volgende stap kunnen zijn naar een geldarme of zelfs geldloze samenleving, die zal worden mogelijk gemaakt door verdere ontwikkelingen zoals thuisfabricators (3D-printers) en andere technologieën die ons in staat zullen stellen om alles wat we nodig hebben autonoom te produceren of materialiseren.

Om onze toekomst op de lange termijn veilig te stellen zullen wij er dan voor moeten zorgen dat deze ontwikkelingen in overeenstemming gebeuren met de levensnoodzakelijke basisvoorwaarden van een duurzaam planetair ecosysteem. Dit is essentieel, omdat dit proces technologieën inhoudt waardoor de wereld en het leven zelf letterlijk maakbaar en transformeerbaar zullen worden.

Als we de krachten bundelen om onze sociale en economische structuren onder deze levensnoodzakelijke voorwaarden aan te passen aan die veelbelovende ontwikkelingen, zullen we spoedig een duurzame wereld van vrede, vrijheid, vrije tijd en overvloed kunnen creëren.

Rafael Staelens, 5 januari, 2009

 _____________________________________

James Hughes: Een positieve benadering van het einde van het werk

“De kwestie waar we ons echt over moeten buigen, is welke jobs Amerikanen en alle anderen nog zullen kunnen vinden wanneer machines in staat zijn om zowat alles te doen.”

Robert Bernard Reich

Minister van Werk in de VS van ’93 tot ’97 onder President Clinton

‘Embrace the end of work’ is de titel van een artikel dat in februari 2004 geschreven werd door James Hughes, Executive Director van het Institute for Ethics and Emerging Technologies (IEET), en bio-ethicus en socioloog aan het Trinity College in Hartford, Connecticut USA.

Hughes: “Zonder een duidelijk strategisch doel voor een mensheid die door de graduele uitbreiding van de automatisering en het vervangingsinkomen bevrijd worden van werk, zullen alle beleidsmaatregelen die geen Ludditische boycot van nieuwe technologie inhouden teleurstellende en perverse effecten hebben. Indien de liberalen en links niet opnieuw het einde van het werk omarmen evenals de noodzaak om iedereen een niet aan werk gekoppeld inkomen te verschaffen dat deel moet uitmaken van de burgerrechten, dan zullen zij een heel sombere toekomst helpen inluiden met toenemende polarisatie van klassen en wijdverbreide verpaupering. Indien de libertairen en rechts de noodzaak om een universeel inkomen te voorzien in een jobloze toekomst niet opnemen, dan kunnen zij een populistische tegenstroom helpen op gang brengen tegen vrije handel en industriële modernisering. Het is met andere woorden tijd om een keuze te maken: Luddisme, barbarisme of een gegarandeerd universeel basisinkomen.”

Volgens James Hughes kunnen we een sombere toekomst van “wijdverspreide verpaupering, economische inkrimping en polarisatie tussen de rijken, de slinkende arbeidersklasse en de structureel overbodigen” vermijden door “de techno-utopische visie opnieuw te omarmen en bewust te streven naar het afbouwen van het werkleven door de werkweek te verkorten, meer betaalde vakanties in te voeren, het minimumloon op te trekken, de veiligheid van de werkplek te verbeteren en een gezondheidsverzekering en een basisinkomen op te nemen in de burgerrechten.”

Link naar de volledige (Engelstalige) tekst: klik hier

 _____________________________________

Robotic Nation

“Robots hebben het potentieel om zoveel goed te doen voor de wereld omdat ze de mensheid uiteindelijk zullen bevrijden van de noodzaak van menselijke arbeid. De enige manier waarop ieder van ons van deze voordelen zal kunnen genieten, is een economisch systeem te creëren dat de vrijheid en de keuzemogelijkheden van elkeen in de economie maximaliseert.”

“Zo zouden we robots gebruiken om voor het eerst in de menselijke geschiedenis iedere burger echte economische vrijheid te geven.”

Marshall Brain

Marshall Brain is de oprichter van HowStuffWorks en de auteur van de Robotic Nation series, waarin hij stelt dat we op dit moment “echt op de drempel van een tijdperk staan waarin het aantal jobs in onze economie drastisch zal verminderd worden door robots. Geen enkele presidentiële toespraak of handeling van de Senaat en het Huis van Afgevaardigden zal daar iets aan kunnen veranderen.”

Marshall Brain gelooft dat het tijd is om onze economie opnieuw te bekijken en te bedenken hoe we mensen in staat kunnen stellen hun leven te leiden in een gerobotiseerde wereld. Want de opkomst van deze gerobotiseerde wereld “zal geen nieuwe jobs creëren voor mensen, het zal jobs creëren voor robots.”

“De komst van robots zou een schitterende periode moeten zijn in de menselijke geschiedenis. Met robots die al het werk doen, zouden we in theorie in staat zijn om een tijdperk binnen te treden van werkelijk verbluffende menselijke vrijheid en creativiteit. In plaats van ellende door massale werkloosheid, zouden robots ons in theorie kunnen bevrijden van werk. Een groot deel van de bevolking zou permanent in verlof kunnen zijn en voor het eerst in de menselijke geschiedenis echte vrijheid kunnen bereiken. Deze vrijheid zou een tijdperk van creativiteit kunnen mogelijk maken zoals we in het verleden nog niet hebben gezien. Bestaat er een methode om de economie zodanig te ontwerpen dat dit level van creativiteit mogelijk wordt?” (…)

“Indien mensen een inkomen zouden hebben zonder werknemers te zijn, zouden we een onvoorstelbare oceaan van menselijke creativiteit en menselijk potentieel kunnen ontsluiten.”

We zouden bijvoorbeeld meer stimuli kunnen geven aan de groeiende prosumenteneconomie die al dingen produceert zoals het open source besturingssysteem Linux. Dit is “een van de beste besturingssystemen op de planeet, en het is gratis. Het werd gecreëerd door duizenden programmeurs die hun tijd en expertise ter beschikking hebben gesteld om Linux te creëren.”

“Als een samenleving en als een natie geven robots ons een keuze. We zijn bezig een historisch tijdperk binnen te treden dat het potentieel heeft om de menselijke toestand volledig te veranderen. Toch treden we dit tijdperk binnen met een economisch systeem dat niet in staat is om de voordelen van robotisering te verspreiden onder een ruim deel van de bevolking. Zoals onze economie zich vandaag aandient, smoort ze een groot deel van de creativiteit in de kiem, slaagt ze er niet in om het probleem van de oudere mensen goed aan te pakken en is ze niet in staat om het loon van de meerderheid van haar burgers voldoende op te trekken. Robots bieden ons de kans om deze dysfunctionele elementen uit het kapitalistische systeem te verwijderen.” (…)

“Als we nu eens als samenleving eenvoudigweg geld zouden geven aan de consumenten om te spenderen in de economie?” (…)

“We zullen elke burger het geld geven dat hij of zij nodig heeft om onafhankelijk financieel zeker te zijn. In een gerobotiseerde samenleving is economische zekerheid misschien het allerbelangrijkste waarover een mens kan beschikken”, zegt Marshall Brain.

Link naar de volledige Engelstalige tekst: klik hier

 _____________________________________

Rafael Staelens, 8 december 2008

Auteur en Copyright: Rafaël Staelens, Belgium

  Deze webpagina gaat over:.

* prosumentenrechten en de prosumenteneconomie

* sociale zekerheid en basisinkomen

* overgang naar duurzame vrijetijdssamenleving

* valoriseren van basiseconomie en ecologisch kapitaal

* een positieve benadering van het einde van het werk

* ecovageld voor een echte vrijemarkteconomie

* ISEW: index van duurzame economische welvaart

 Prosumentenrechten.

“Het is niet omdat men geen handelswaarde produceert dat men niet meetelt in de samenleving.”

Jean-Michel Javaux, co-voorzitter van Ecolo. Bron: Télémoustique, 10/06/2009

In Westerse landen bedraagt onbetaald werk minstens 50% van alle economische activiteit en in ontwikkelingslanden kan dat zelfs oplopen tot meer dan 90%. Toch is deze niet-geld- of prosumenten-economie net het onmisbare element waarop de formele geldeconomie vegeteert. Bovendien zorgen allerhande technologische ontwikkelingen, waaronder straks ook homefabricators, ervoor dat de prosumenteneconomie snel verder groeit, terwijl bijvoorbeeld ook het robotiseringsproces de nood aan betaalde arbeid verder zal doen afnemen.

Volgens een studie van de International Metalworkers Federation (Genève), evolueren we in de loop van de volgende dertig jaar naar een toestand waarin alle goederen voor de totale wereldbevolking uiteindelijk zullen kunnen geproduceerd worden met slechts 2% van de huidige arbeidskrachten. Zelfs als dit cijfer wat minder spectaculair zou uitvallen, dan nog zijn er ook nu al voldoende signalen die er op wijzen dat betaald werk in de formele economie niet langer kan beschouwd worden als de algemene norm voor het opbouwen van sociale zekerheid.

In een rapport uit april 2009 schrijft de OESO, de denktank van de westerse industrielanden, dat op de totale wereldbevolking nu al een meerderheid van 1,8 miljard mensen informeel werken, tegenover 1,2 miljard mensen die wel een arbeidscontract hebben. In India werkt zelfs 90% van de mensen informeel, dus zonder enige vorm van sociale zekerheid. Volgens de OESO zal deze informele arbeid tegen 2020 wereldwijd oplopen tot 66% van de beroepsbevolking. 1,2 miljard informele werkers moeten het nu doen met minder dan 2 dollar per dag en 700 miljoen met minder dan 1,25 dollar per dag.

Wanneer het onbetaalde en betaalde informele werk bij elkaar worden opgeteld, dan zien we dat slechts 15 à 20% van de wereldwijde economische activiteit op dit moment uit formele arbeid bestaat, gekoppeld aan een arbeidscontract. Volgens vooruitzichten zal dat cijfer dus verder afnemen. Het is met andere woorden volkomen zinloos om nog langer een universele sociale zekerheid na te streven die gekoppeld is aan de utopie en de dwang van een volledige formele tewerkstelling.

Het zou daarentegen veel realistischer en rechtvaardiger zijn een universeel recht op sociale zekerheid te laten voortvloeien uit een formele erkenning van de prosumenteneconomie door een monetaire valorisering ervan. Wanneer we de prosumenteneconomie in zijn ruimste vorm bekijken, dan kunnen we vaststellen dat dit de enige economie is waarin zowat iedereen actief is. Al dit onbetaalde werk is bovendien een permanente, duurzame basis voor de ontwikkeling van de formele economie. De invoering van een universele sociale zekerheid als basis-prosumentenrecht zal een krachtig wapen zijn tegen uitbuiting en uitsluiting. Het zal een reële kans zijn om de arbeidsrechten mondiaal te optimaliseren en het onderscheid tussen formeel en informeel werk op te heffen. Het zal een positieve impact uitoefenen op de mondiale loonvorming, omdat het de loonlasten in hoge loonlanden zal afbouwen en de positie van werknemers in lage loonlanden zal verbeteren.

Om onder andere die universele sociale zekerheid te financieren, stelt het ecovaproject een monetair alternatief voor dat gebaseerd is op het converteren in legaal schuldvrij geld van de actuele waarde van de prosumenteneconomie en het ecologisch kapitaal. Meer sociale zekerheid voor iedereen en minder taksen dankzij een alternatief, niet inflatiebevorderend en schuldvrij geldcreatiesysteem waarvan de principes beschreven staan in de samenvatting. Dit systeem maakt ook de stapsgewijze invoering van een universeel basisinkomen mogelijk. Een universele sociale zekerheid met gratis gezondheidszorg, kinderbijslag en een degelijke pensioenregeling is de eerste stap. Een universeel gegarandeerd inkomen het uiteindelijke doel dat een onvermijdelijke vereiste is voor de verdere ontwikkeling van een menswaardige hoogtechnologische arbeidsarme wereldsamenleving.

Naast universele sociale zekerheid biedt het ecova alternatief nog een aantal andere essentiële voordelen die zullen leiden tot een echte groene revolutie en die ook beschreven staan in de samenvatting.

Omdat door toepassing van het ecova systeem legaal schuldvrij geld zal geïntroduceerd worden, zal dit ook de deur openzetten voor de ontwikkeling van een echte vrijemarkteconomie waarin de afhankelijkheid van het huidige virtuele schuldgeld zal afnemen. Dit zal hopelijk leiden tot een ander, meer humaan soort van bankieren, met diensten en producten die veel beter zijn afgestemd op het individuele en collectieve belang. Een echte vrijemarkteconomie zal de motor worden van ongekende mondiale voorspoed waarvan niemand wordt uitgesloten en die bovendien de draagkracht van het ecosysteem respecteert. Die mondiale voorspoed is geen utopie, maar de logische consequentie van een ‘intelligente’ toepassing van nieuwe technologieën, op voorwaarde dat dit gepaard gaat met een geschikte aanpassing van onze monetaire en sociale stelsels.

Wij allen, politici op kop, moeten de moed hebben om een echte democratische samenleving te ontwikkelen die zich bevrijdt van de dominantie van een meedogenloos financieel systeem waarin de macht en de hebzucht van enkele honderden niet democratisch verkozen personen ongestraft de uitsluiting en de ellende van de grote meerderheid van de wereldbevolking en de ontwrichting van het planetaire milieu kan blijven bevorderen.

De schijnoplossing waarvoor de wereldleiders nu hebben geopteerd, is niets meer dan het creëren van een nieuwe zeepbel – nu van staatsobligaties - waarmee andermaal op de rug van de belastingbetalers de ontspoorde hebzucht van de bankiers wordt gecompenseerd. Waar de wereld echt nood aan heeft zijn doeltreffende monetaire hervormingen, niet op maat van de financiële elite, maar ten dienste van de ontwikkeling van alle mensen. De erkenning van de waarde van de prosumenteneconomie en de daaruit voortvloeiende prosumentenrechten zoals voorgesteld in het ecovaproject, kunnen daarin een essentiële rol vervullen.

Rafael Staelens, 7 mei 2009

__________________________

ISEW: Index of Sustainable Economic Welfare (Index van Duurzame Economische Welvaart):

 voor een valorisatie van ecologisch kapitaal en onbetaald werk

De ISEW of ‘Index van Duurzame Economische Welvaart’, is een economische indicator die werd ontwikkeld om de standaard te worden voor duurzame economische ontwikkeling en om het Bruto Binnenlands Product (BBP) te vervangen als bepalende indicator.

De ISEW houdt naast het BBP ook rekening met de waarde van het ecologisch kapitaal. Bovendien valoriseert deze index ook het onbetaald werk zoals huishoudelijk werk, mantelzorg, vrijwilligerswerk, de opvoeding van kinderen.

Maar nogmaals, waarom zouden we niet juist een stapje verder gaan door de waarde van het ecologisch kapitaal en van al het onbetaald werk (nl. onze basiseconomie) direct om te zetten in geld dat in een ECOVA Fonds kan geplaatst worden? Dit is precies wat door het ECOVAproject wordt voorgesteld om wereldwijde sociale, economische en ecologische zekerheid te creëren en om de overgang aan te moedigen naar een duurzame planetaire economie, vooral gebaseerd op zelfvoorziening.

__________________________

 Basisinkomen.

"Ik ben er inmiddels van overtuigd dat de eenvoudigste manier om armoede aan te pakken ook de meest effectieve zal blijken te zijn - de oplossing voor armoede is er direct een einde aan te maken met een nu veel besproken maatregel: het gegarandeerd inkomen.” (...) “Als we willen dat het gegarandeerd inkomen werkt als een consistente vooruitstrevende maatregel, dan zijn er twee essentiële voorwaarden. Ten eerste moet dit worden opgetrokken tot het niveau van het gemiddelde inkomen in de samenleving in plaats van tot het niveau van de laagste inkomens. Een bodeminkomen garanderen zou eenvoudig de bijstandsstandaarden bestendigen en tot gevolg hebben dat het proces bevroren raakt binnen de maatschappelijke armoedecriteria. Ten tweede moet het gegarandeerd inkomen een dynamisch proces zijn: het moet automatisch toenemen wanneer het totale maatschappelijke inkomen groeit. Als het in omstandigheden van groei statisch zou blijven, dan zouden de ontvangers ervan te lijden hebben onder een relatieve afname van hun inkomen. Wanneer uit periodieke controle blijkt dat het nationale inkomen is gestegen, dan zou het gegarandeerd inkomen procentueel evenveel moeten stijgen. Zonder deze waarborgen zou er zich een sluipende regressie voordoen, die de stijging van zekerheid en stabiliteit zou teniet doen.”

uit 'Where Do We Go From Here: Chaos or Community?', 1967,  Dr. Martin Luther King

***

“De omvorming van de sociale zekerheid is slechts één van de ingrepen die onze economie behoeft, wil ze opnieuw in staat zijn jobs en arbeidsplaatsen te creëren.”

Europees parlementslid en fractieleider van de Europese liberalen, Guy Verhofstadt, pleit in zijn ‘Burgermanifesten’ voor “een basisinkomen, waarop iedereen, ongeacht of men werkt of niet, jong is of oud, man is of vrouw, recht zou hebben.”

***

Uit de open brief (maart 2009) van het Income Security Institute aan President Obama:

“Wij dringen er bij u op aan om het invoeren van een basisinkomen voor alle Amerikanen in overweging te nemen als de meest efficiënte manier om de inkrimping van de economie te stoppen en een nieuw tijdperk van economische voorspoed voor iedereen te beginnen.” (…) “Een volwaardig basisinkomen voor alle Amerikanen zou volgens sommige schattingen ongeveer $1.8 biljoen kosten.”

Link naar volledige tekst (Engelstalig): klik hier

***

Paul Krugman; Nobelprijswinnaar economie 2008, stelt dat in de huidige context in de VS een universeel programma voor gezondheidszorg voorrang zou verdienen op een in cash uitgekeerd basisinkomen. BIEN Newsflash 56, Maart 2009

***

In de Verenigde Arabische Emiraten zijn huisvesting, onderwijs en sociale zekerheid gratis voor de 800.000 autochtone inwoners.

***

“De nieuwe trend in armoedebestrijding klinkt verrassend eenvoudig: geef de armen gewoon een uitkering. Mexico, Brazilië, Bangladesh en nog een twintigtal andere ontwikkelingslanden doen het al”, schrijft Mercedes Sayagues. “Volgens ontwikkelingsexpert en Mozambiquekenner Joseph Hanlon kan ook een straatarm land als Mozambique die strategie toepassen.” (…) “Met een kleine 60 miljoen euro kunnen alle Mozambikaanse 65-plussers en alle kinderen tussen 7 en 14 een uitkering van respectievelijk 3 en 1,5 euro per maand krijgen” (…) “Onderzoek toont aan dat plattelandsbewoners extra inkomsten voor een groot deel uitgeven aan lokale diensten en lokaal geproduceerde levensmiddelen en andere producten. Armen investeren heel verstandig,” aldus Joseph Hanlon. (IPS / Mo, 11 mei 2009) Link naar het volledige artikel: klik hier

***

Marc Vandenberghe schreef een paper waarin hij stelt dat een gegarandeerd inkomen een bepaalde waarde heeft. Daardoor kan men het gebruiken als bankkapitaal. Het houdt eveneens een voorstel in om een eind te maken aan de bankencrisis, de huizencrisis en de economische crisis, en voorts ook een mogelijkheid om ecologisch inkomen om te zetten in gratis krediet (of debet bij gebruik van niet-hernieuwbare bronnen). (info:Basicincomelabel@skynet.be) Hij heeft zijn studie voorgesteld op 27 februari 2009, op het Achtste Congres van het U.S. Basic Income Guarantee Network in New York.

***

 Links ivm basisinkomen.

http://www.usbig.net/ : website van het U.S Basic Income Guarantee Network.

http://www.basicincome.org/bien/ : website van het Basic Income Earth Network.

Het Amerikaanse Income Security Institute

www.citizensincome.org : website van Citizen's Income Trust, V.K.

www.basicincome.qut.edu.au : website van Basic Income Guarantee Australië

www1.doshisha.ac.jp/~tyamamor/ website van het Basic Income Japanese Network

www.ingresociudadano.org: website van Red Argentina de Ingreso Ciudadano
http://www.icu.org.mx/ : website van Red Mexicana Ingreso Ciudadano Universal

http://www.redrentabasica.org/ : website van Red Renta Basica, Spanje

http://www.bin-italia.org/ : website van Basic Income Network Italy

http://www.grundeinkommen.at/ : website van Netzwerk Grundeinkommen und sozialer Zusammenhalt, Oostenrijk

http://www.grundeinkommen.de/ : website van Netzwerk Grundeinkommen, Duitsland

http://www.borgerloen.dk/ : website vanBorgerlønsbevægelsen, Denemarken

http://www.basisinkomen.nl/ : website van Vereniging Basisinkomen, Nederland

http://www.globalincome.org/ : website van de Global Basic Income Foundation

***

Ecovaproject medewerkster Christina Lambrecht (vertalingen Franstalige ecova pagina’s), verzocht onlangs de Koning Boudewijnstichting onze politici aan te moedigen om het debat over het basisinkomen te openen samen met economen, financiële experten en academici. Ze herinnert er aan dat de Braziliaanse President Lula al in 2004 een wet tekende om het basisinkomen in te voeren in Brazilië.

Het basisinkomen is niet langer een utopie.

“De groeiende armoede, de groeiende werkloosheid, de groeiende sociale verschillen, liggen ons allemaal nauw aan het hart.

Vandaag wordt ook nagedacht over nieuwe indicatoren voor het BNP. Het welzijn van de natie wordt gemeten aan de economische groei waarvan werk, koopkracht en consumptie de drijfveren zijn. Politici (ondermeer Waals Minister-President Rudy Demotte in "le bonheur brut-mesurer le bonheur à la croissance?) zoeken naar nieuwe welzijnsindicatoren. En terecht! (...)

We weten dat zowel in België als in de ons omliggende landen de crisis hard heeft toegeslaan en dat we niet alleen de kapitaalkrachtigen moeten bijsturen of aanpakken, maar dat we met het hele sociale systeem, dat onhoudbaar wordt door de druk die ze legt op de alsmaar kleiner wordende groep actieven, die door hun werk de lasten dragen om de grote groep inactieven te ondersteunen, diepgaand zullen moeten hervormen. Brugpensioen, tijdskrediet, technische werkloosheid...in België zijn er teveel systemen om op te noemen en elk systeem komt ten goede aan één bepaalde categorie, terwijl de andere er geen gebruik van kan/mag maken, omdat de voorwaarden die gesteld zijn om deze of gene tegemoetkoming te mogen ontvangen, niet beantwoord zijn.

Intussen tellen we ook meer en meer jonge werklozen, niet enkel in de groep van laaggeschoolden, maar ook in de groep met hogere opleiding. Dit maakt de generatiekloof alleen maar groter: jongeren vinden geen werk, maar zullen wel dubbel zo hard moeten bijdragen om de vergrijzing op te vangen.  

Hoe kunnen we uit deze beklemmende cirkel treden?

Er is een mogelijkheid: een onvoorwaardelijk basisinkomen toekennen aan elke Belg. (…)

Sociale en economische politiek dienen hand in hand te gaan. Het wordt hoogdringend tijd de sociale tussenkomsten (brugpensioen – werkloosheidsuitkeringen - tijdskredieten enzovoort) zo om te buigen dat ze effectief gelijktijdig én armoede bestrijden én tewerkstelling verwezenlijken. Dit kan via een systeem dat niet alleen gelijktijdig sociaal is en economisch, maar ook emancipatief is voor het individu.

De huidige economie brengt nog steeds rijkdom met zich mee en we zijn daar normaal gezien, collectief allemaal "mede-eigenaar" van, maar helaas, de verdeling van deze rijkdom is en blijft zeer onrechtvaardig.

Een goede manier om de rijkdom evenwichtiger te verdelen is het toekennen van een basisinkomen aan elke burger om hem aldus een opstap te bieden naar een leven van vrijheid en voldoening waarin we niet meer "verplicht" gaan werken om een inkomen te verkrijgen, maar waarin een (basis)inkomen ons de vrijheid biedt betere en vrijere keuzes te maken zowel privaat als op de arbeidsmarkt.”

Christina Lambrecht, 21 juli 2010

***