3C. ECOVA-ecobonnen voor een snelle mondiale groene revolutie

Het ECOVA-fonds kan met de middelen die worden gegenereerd uit het valideren van de basiseconomie en het ecosysteem ook een ecobonnen-systeem financieren.

Dat ecobonnensysteem zal een subsidie zijn van het herstel en het duurzaam instandhouden van het planetaire ecosysteem, in tegenstelling tot die jaarlijkse mondiale overheidssteun van één biljoen dollar aan de olie- en auto-industrie, die James Martin terecht een ‘verwoest de planeet’-belasting noemt.

Die ecobonnen, die de mensen over heel de wereld zullen ontvangen (bijvoorbeeld op maandelijkse of jaarlijkse basis) zullen een soort van aanvullend geldsysteem vormen, met een officiële financiële waarde, maar enkel bruikbaar voor specifieke doelen zoals:

* het betalen van energiebesparende maatregelen en toepassingen in woningen;

* de aankoop en installatie van hernieuwbare energiesystemen voor de privé-woning;

* het investeren in groepsprojecten voor hernieuwbare energievoorzieningen in bijvoorbeeld appartementsgebouwen, woonwijken, ecodorpen, etc...;

* het investeren in klein- of grootschalige projecten voor productie van hernieuwbare energie;

* het betalen van door de energieleverancier geleverde hernieuwbare energie (deze mogelijkheid zal mee moeten groeien met de omvang van de beschikbare hernieuwbare energie);

* de aankoop van superlage-emissie en zero-emissie voertuigen;

* de bouw van passiefhuizen, woonarken, ecodorpen, etc...

De financiële waarde van de ECOVA-ecobonnen zal telkens worden afgestemd op de lokale omstandigheden waarin zij gebruikt worden, zodat zij mensen waar ook ter wereld een gelijkwaardig voordeel kunnen brengen.

Dit ecobonnen-systeem kan, gekoppeld aan een wereldwijd ECOVA-investeringsprogramma voor groene energie, van hernieuwbare energie al op relatief korte termijn het primaire mondiale energiesysteem maken. Dit houdt ook enorme kansen met werkelijk goede vooruitzichten in voor reguliere investeringen. Bovendien kan deze hernieuwbare energiesector mondiaal een pak nieuwe werkgelegenheid genereren, en dus meer welvaart voor heel veel mensen op een niet-milieubelastende manier.

Het ECOVA sociale zekerheidssysteem en het ECOVA-ecobonnensysteem zullen samen een soort van mondiaal basisinkomen vormen, dat voor alle mensen waar ook ter wereld op een gelijkwaardige manier zal werken. Het zal een omzetting zijn van de onbetaalde bijdragen van de mensen aan de basiseconomie in sociale zekerheid en toegang tot hernieuwbare energie. Dit kan de basis vormen voor de enige economie die op planetair niveau een toekomst heeft: een duurzame mondiale economie die voldoende welvaart creëert voor alle mensen op aarde, die groeit, maar binnen de draagkracht van het ecosysteem.

Die economie zal drukverlagend zijn en onthaastend werken, en alleen daarom al gezondheidsbevorderend zijn.

Omdat dit ECOVA-programma een enorme alternatieve investering en financiële aanmoediging inhoudt in het ontwikkelen van een duurzame mondiale economie, zou dit kunnen gekoppeld worden aan een doorgedreven ecotaksstelsel dat milieuvervuiling en vervuilende productie sterk ontmoedigt. Het is vanzelfsprekend dat ecotaksen op termijn hierdoor steeds zeldzamer zullen worden. Het is zelfs zo dat wanneer het principe van valideren zoals voorgesteld in dit project op nog andere gebieden in de samenleving (rechtstreeks valideren van de formele zorgsector, sociale sector, bestuursorganen, …) zou worden toegepast, belastingen overbodig zouden worden. Hierdoor zouden belastingsdiensten kunnen worden getransformeerd in valideringsdiensten, wat in de hoofden van de meeste mensen waarschijnlijk positieve connotaties zal oproepen.

Updates

Vervang BTW op bouwmaterialen door ecotax

prof.dr.ir. Michiel Haas (TU Delft):

‘Omdat we op termijn genoeg energie via de zon en wind beschikbaar zullen hebben, hoeven we in de toekomst voor energie geen of nauwelijks milieubelasting meer te rekenen. Dan wordt in één keer het materiaal dominant. En gelukkig zijn er veelbelovende aanzetten om de milieubelasting van materialen te verminderen, door deels andere grondstoffen te gebruiken - de ‘bio-based-materials’ bieden grote mogelijkheden- maar ook door schoner te produceren.

Verder vooruit kijkend zou ik het concept van het ‘0-materiaalgebouw’ willen voorstellen en uitwerken. In analogie met een 0-energiegebouw is een 0-materiaalgebouw een gebouw dat op materiaalgebied geen milieubelasting veroorzaakt. In principe kom je dan uit bij nagroeibare materialen, dus hout, riet, schapenwol en dergelijke. Van die materialen alleen kun je echter geen gebouw maken. Er is dus nog meer nodig, bijvoorbeeld bioplastics uit agromaterialen, gegroeide en geoogste materialen. Tot slot blijven er nog materialen over die niet door nagroeibare materialen zijn te vervangen. Daar moeten we dus voor gaan compenseren. Daarbij kunnen we denken aan gevelbegroeiing die weer geoogst kan worden tot nieuwe bouwmaterialen. De Delftse campus moet zo snel mogelijk een proeftuin worden van wat alle faculteiten op dit gebied ontwikkelen op de TU. En dat is heel veel buitengewoon boeiends.’

Er is volgens Haas nog veel onderzoek nodig om het 0-materiaalgebouw ook echt te realiseren. Een manier om dit proces te versnellen, is volgens hem een ecotax op milieuvervuilende producten. Die kan uitstekend worden onderbouwd met gegevens die worden verkregen uit levenscyclusanalyses. ‘De (verborgen) milieukosten of schaduwkosten (de kosten die moeten worden gemaakt om milieueffecten te voorkomen) zijn op dit moment niet in de prijs van een materiaal verwerkt. Zou het niet eerlijk zijn wanneer we dit wél zouden doen, in de vorm van een ecotax op materialen? We hebben wat berekeningen gemaakt en constateren dat we de 19 procent BTW op bouwproducten kunnen vervangen door 50 procent van de verborgen milieukosten. Deze ecotax leidt dan niet tot een verhoging van de kosten van een woning. Het geeft wel een verschuiving, want de milieuvriendelijkere producten worden goedkoper.’ We kunnen nog verder gaan, en wederom budgetneutraal, milieuvriendelijke producten stimuleren door de BTW niet te rekenen en milieuvervuilende producten te straffen met een 100%- of zelfs 200%-ecotax in plaats van BTW.’ Bron: www.duurzaamnieuws.nl

Auteur & Copyright: Rafaël Staelens, België

Volgens een studie van Ernst & Young uit 2006 was de eco-industrie in Europa goed "voor 3,4 miljoen jobs of 1,7 % van de totale tewerkstelling. Dat is substantieel meer dan de auto-industrie (2,7 miljoen jobs), de chemische sector (2,4 miljoen plaatsen) en de textielindustrie (1,3 miljoen jobs)." Volgens de studie groeit het aantal eco-jobs in Europa sinds 1990 gemiddeld met 5 procent per jaar. Bron: Vacature, 16 augustus 2008,p. 8, Eco-industrie, dé sector van de 21ste eeuw?

In haar rapport 'Groene jobs: naar degelijk werk in een duurzame, CO2-arme wereld' voorziet de Wereldhandelsorganisatie (WHO) wereldwijd 12 miljoen nieuwe groene jobs tegen 2030.
De Morgen, 27 september 2008, p. 15

___________________________