Ecovaproject.org

 -> naar een wereld van vrede, vrije tijd & overvloed

   ----> Home

 nieuws  -  meewerken  -  over ons  -  contact  -  español  -  français  -  english

Online boek

 navigatie

 samenvatting

 hoofdstuk 1 inleiding

 hoofdstuk 2 over het geldsysteem

  hoofdstuk 3A mondiale sociale zekerheid

  hoofdstuk 3B hernieuwbare energie

  hoofdstuk 3C een groene revolutie

  hoofdstuk 3D  wereldvoedselvoorziening

  hoofdstuk 3E ------->

 hoofdstuk 4 naar een wereld van vrede, vrije tijd & overvloed

 hoofdstuk 5 conclusies

 extra pagina 1 complementair geld

 extra pagina 2 prosumentenrechten & basisinkomen 

3E. Het bevorderen van de ontwikkeling van een ecowereld met ecohuizen, ecowijken, ecodorpen, ecosteden, ...

ecohuizen

ecowijken

ecodorpen

ecosteden

ecowereld

'Een ecologische stad is een stad in balans met de natuur.

Steden staan centraal in bijna alle menselijke activiteiten.

Als we er niet in slagen om onze menselijke nederzettingen in

harmonie met de natuur te ontwikkelen,

zal onze beschaving falen.'

www.urbanecology.org.au

*Ecohuizen: passiefhuizen en woonarken*

Een passiefhuis wordt volgens een specifieke constructiestandaard gebouwd die winter en zomer moet zorgen voor een goed binnenklimaat zonder traditioneel verwarmings- of koelsysteem.

Belangrijk zijn een zeer goede thermische isolatie en een zeer goede lucht- en kierdichting. Het goede binnenklimaat wordt verzekerd door een gebalanceerde ventilatie met een hoge mate van warmterecuperatie.

www.passiefhuisplatform.be 

Bouwers van passiefhuizen kunnen in België rekenen op een belastingvermindering van 780 euro per jaar over een periode van 10 jaar. En de Vlaamse regering kent vanaf 2009 aan eigenaars van passiefhuizen, die als zeer lage energiewoningen worden gecatalogeerd, een vermindering van 40 procent toe op de onroerende voorheffing.

www.groen.be

* De Belgische bouwondernemer Wolfgang Verhaes biedt met zijn sleutel-op-de-deur firma Young Budget Housing sinds 2007 ook systeembouw-passiefhuizen aan. "Een volledig passiefhuis is wel iets duurder, maar als je de premies meerekent, hou je al vanaf het eerste jaar geld over. En door de veel lagere energiefactuur, subsidies en belastingaftrek leef je op de duur 7.000 euro goedkoper dan de buur in zijn stenen huis. Zelfs in de nulenergiehuizen, die geen extra verwarming of koeling nodig hebben, en die met zonnecellen zelf energie produceren, bespaar je 2.000 euro per jaar. Bovendien zijn die huizen veel sneller klaar en is het grote comfort heel aanlokkelijk", aldus Wolfgang Verhaes.

De Morgen, 26/01/2008, Young Budget Housing sleutel-op-deur firma gaat voor passiefhuizen

Een nog radicalere ecologische woonvorm zijn de zogenaamde  'earthships' of 'woonarken', 100 procent ecologische woningen die alle comfort bieden van klassieke huizen, echter zonder aangesloten te zijn op het elektriciteitsnet, de waterleiding, de riolering en het aardgasnet. Woonarken vertegenwoordigen een type van ecologische architectuur dat meer dan dertig jaar geleden door Michael Reynolds werd bedacht. Michael Reynolds is sindsdien met dit concept blijven experimenteren en het blijven verfijnen en heeft inmiddels over heel de wereld honderden earthships gebouwd.

Een woonark "is een volledig zelfvoorzienend huis dat over een natuurlijke temperatuurregeling en ventilatie beschikt, en dus geen verwarmingsinstallatie heeft. Toch heerst er het hele jaar door een binnentemperatuur tussen 17 en 24 graden. Het gebouw wekt bovendien zijn eigen elektriciteit op, verzamelt en filtert zijn eigen drinkwater en zuivert zelf al het afvalwater. Het huis wordt gedeeltelijk ingegraven en is grotendeels opgebouwd met" 'low impact' constructiematerialen: lokale, gerecycleerde, natuurlijke en hernieuwbare materialen en afvalmateriaal."Die lowtech benadering maakt een earthship zowel ecologisch als economisch bijzonder voordelig, maar daarom niet minder luxueus of comfortabel dan een klassiek huis", schrijft Kris De Decker in Lowtechmagazine. Alleen al in het Verenigd Koninkrijk kunnen jaarlijks 40.000 woningen worden gebouwd met de voorraad afgedankte autobanden. "De Milieuwinst is enorm", aldus Kris De Decker. In Amerika zijn, voornamelijk in Taos, New Mexico, een duizendtal earthships gebouwd. Voorts zijn er individuele woonarken in Spanje, Zweden, Frankrijk en Oostenrijk en werd in het najaar van 2007 in de Engelse kuststad Brighton begonnen met de bouw van 16 earthships.

www.lowtechmagazine.be, Kris De Decker, 29/11/2007, Verwarm je huis met aarde en autobanden.

Informatie over woonarken vind je ondermeer op de volgende sites:

- www.earthshipbelgium.be

- www.lowcarbon.co.uk

- www.grownupgreen.org.uk

- www.zuluna.com

Op zaterdag 20 juni 2009 is in het ecologische doepark Nooterhof in Zwolle het eerste Nederlandse Earthship geopend. Dit ‘Aardehuis’, dat dienst doet als theehuis, is ontworpen door de Amerikaanse architect en earthship pionier Michael Reynolds. In Nederland wordt de bouw van earthships gepropageerd door de Rotterdamse stichting Owaze. Het Nederlands Instituut voor Bouwbiologie en Ecologie berekende ‘dat een Earthship ruim negenmaal minder milieubelasting veroorzaakt dan een vergelijkbaar traditioneel gebouw.’ www.duurzaamnieuws.nl, 20/06/2009

In Sint-Truiden (Limburg) bouwt een internationaal team aan Kasteel Nieuwenhoven, het eerste Vlaamse ecodorp. De initiatiefnemers van het project vonden inspiratie in het Schotse Findhorn Ecovillage. Doel is te evolueren naar een zelfvoorzienend dorp waar stilte, natuur en creativiteit centraal staan. Bron: De Standaard, 22 januari 2010. www.kasteelnieuwenhoven.be

*Ecodorpen in oprichting*

De website Zelfvoorzienend leven is ontstaan vanuit het idee dat mensen voorbestemd zijn om te leven in overvloed. Aangezien misbruik van de natuurlijke bronnen tot een hoogtepunt is gekomen, beginnen ‘een groot aantal mensen te ontwaken en spontaan mee te stappen in het heropbouwen van het oorspronkelijk paradijs.’  Zie ook: Ecodorpen in oprichting en pagina met overzicht van websites die verband houden met ecologische en spirituele leefgemeenschappen en zelfvoorzienend leven. (update 8 mei 2010)

*Freiburg, Duitsland*

Aan de voet van het Zwarte Woud, in het zuiden van Duitsland, ligt de universiteitsstad Freiburg. Toen er in de jaren 1970 plannen waren om kerncentrales te bouwen langs de Rijn, kwamen de wijnboeren samen met de studenten in opstand. Sinds de daarop volgende verkiezingen kwamen de groenen er aan de macht. Inmiddels staat Freiburg met zijn circa 230.000 inwoners bekend als ecostad en als pionier op het vlak van zonne-energie.

De groenen investeerden er "in openbaar vervoer en hernieuwbare energie. Windmolens, zonnepanelen, geothermische energie, in Freiburg hebben ze het allemaal. De universiteit staat er vandaag bekend om zijn onderzoek naar duurzame energie",  schrijft  Katrijn Serneels in DMmagazine. 

(Katrijn Serneels bezocht Freiburg met Lalalover frontman Tom Kestens, die op 8 december 2007 een eerste van een serie 'groene' concerten organiseerde in België).

Groene energie wordt er standaard in de huizen geleverd. Zelfs op het dak van de nieuwe kerk in de Rieselfeld wijk staan zonnepanelen in plaats van een windhaan. Nieuwe huizen voldoen aan de hoogste ecologische eisen, wat resulteert in hele wijken die energiezuinig zijn. Op de markten en in de warenhuizen is bio de norm.

Dankzij een uitgesproken duurzaam mobiliteitsbeleid zijn belangrijke delen van de stad autoluw of autovrij en gebeurt zeventig procent van alle verplaatsingen met het openbaar vervoer, te voet of per fiets. Slechts één op de drie gezinnen heeft er nog een wagen.

In Klimaatwijk Vauban (Freiburg), waar zo'n 6000 mensen wonen, werd een oude legerkazerne omgevormd tot een buurt die volledig in het teken staat van duurzaam wonen. De wijk staat vol huizen met zonnecellen, passiefhuizen en woningen die meer energie produceren dan ze verbruiken. Slechts één op de tien gezinnen in Vauban bezit nog een auto.

* In februari 2008 ging een delegatie van de Vlaamse politieke partij Groen! (samen met de Unie van zelfstandige ondernemers  Unizo, investeerder in hernieuwbare energie Ecopower, Vlaams Instituut voor Bio-Ecologisch Bouwen, WonenVIBE en de  Fietsersbond) tijdens een tweedaagse studiereis zijn licht opsteken in Freiburg. Dat resulteerde in een pak ideeën en plannen om ook in Vlaanderen klimaatwijken te creëren en het gebruik van zonne-energie te stimuleren.

DM Magazine, 01/12/2007, p.16-22, Rock the Earth, Met Tom Kestens naar ecostad Freiburg;

De Morgen  / Belga / edp, 10/02/2008, Groen!: "Klimaatwijken zoals in Freiburg".

www.vauban.de/info/

Vauban: www.duurzaamnieuws.nl

*Davis, California*

Davis is een Californische universiteitsstad waar sinds een twintigtal jaren zowel studenten als afgestudeerden actief zijn in het bestuur. Zij hebben Davis omgebouwd tot een ecostad en hebben er twintig jaar geleden al heel wat projecten opgestart die internationaal de aandacht trokken: een wekelijkse biomarkt, gescheiden inzameling en ophaling van herbruikbaar afval, zonne-energieprojecten, een biologische volkstuin, projecten voor duurzame woningbouw, het voorzien van naar Amerikaanse normen talrijke fietspaden, het opheffen van parkeerplaatsen voor de aanleg van een park, het aanplanten van schaduwbomen aan de zonnekant van je huis om airconditioning overbodig te maken, etc...

www.city.davis.ca.us

www.perfectcity.net

*Ithaca, New York*

Op een terrein van circa 71 hectare in de Fingers Lakes regio, New York, is de Ithaca EcoVillage gelokaliseerd. Het project bestaat uit een 'intentional community' (-dit is een vorm van co-housing met naast individuele woningen een bewuste keuze voor gemeenschappelijke voorzieningen-) en een educatieve non-profit organisatie. Het is de bedoeling een alternatief model te ontwikkelen voor het leven in voorsteden, een model dat voorziet in een bevredigende, gezonde, sociaal rijke levensstijl met een minimale ecologische impact.

Ithaca EcoVillage heeft momenteel twee co-housing wijken met elk dertig woningen, en een derde wijk wordt gepland. Er is een organische boerderij waar groenten worden gekweekt, een organische bessentuin, kantoorruimte voor thuiswerk en een gemeenschappelijke kelderruimte. Voorts zijn er verschillende tuinen en natuurlijke gebieden. Meer dan 80 procent van het terrein is voorzien om groene ruimte te blijven.

Meerdere keren per week kunnen de bewoners samen dineren in de twee 'Common Houses', en er wordt op vrijwillige basis aan teamwerk gedaan voor het onderhoud van de open ruimten, de financiën, het bestuur, de planning van toekomstige projecten, etc...

Het behoort ook tot de dorpscultuur om families in nood te steunen, de seizoenen worden gevierd, en er zijn nogal wat ad hoc party's  en jam-sessies.

Punten die overwogen worden voor de toekomst zijn o.a. meer toegankelijke en betaalbare huisvesting, een educatiecentrum, een charter* school, windenergie, organische fruitbomen, biologische behandeling van afvalwater en recycleren van huishoudelijk afvalwater, gebruik van biomassa energie, productie van biobrandstof, het delen van auto's, een pendelbus, een natuurlijk kerkhof, en meer plezier!

www.ecovillage.ithaca.ny.us

*Charter school: Een officieel erkende school die op autonome wijze zijn opvoedingstraject wil realiseren en daartoe via een charter of contract een grotere vrijheid heeft verkregen ten aanzien van de in het district of de deelstaat geldende regels en wetten.  In ruil daarvoor kan de school een resultaatsverbintenis aangaan. Charter Schools onstonden in de VS in de eerste helft van de jaren 1990 vanuit een vertrouwen in de innovatieve en ondernemende kracht van het veld.

www.onderwijs.vlaanderen.be : Charter Schools

*Phoenix, Arizona*

In november 2007 werd met het ontwerp- en ingenieursbureau Arup een overeenkomst gesloten om in Phoenix, Arizona een nieuwe ecostad te bouwen die volledig op zonne-energie zal draaien en die plaats zal bieden aan 300.000 mensen. De stad zal worden gebouwd op een terrein van circa 13.350 hectare en beschikken over de nodige high tech en commerciële voorzieningen. Overdag zal de stad energie exporteren naar het stroomnet om die 's nachts na zonsondergang, wanneer zonnepanelen uiteraard geen energie kunnen produceren, terug te importeren.

De hernieuwbare energie zal gehaald worden uit fotovoltaïsche zonnepanelen die op de daken van de woningen worden geplaatst en uit zonthermische krachtcentrale-technologie.

www.building.co.uk, 23/11/2007, Arup to design world's first 'solar city' in Arizona

*Ecocity Builders, Oakland, Californië*

Ecocity Builders is een non-profit organisatie die ijvert voor het ecologisch herscheppen van steden, gemeenten en dorpen, om op die manier een duurzame gezonde situatie te creëren voor de mens en de natuurlijke systemen. Deze eco-organisatie wil opnieuw een gezonde biodiversiteit naar het hart van de steden brengen, met tuinen die ook voor landbouw worden gebruikt, met straten waar het opnieuw gezellig en plezierig is om te wandelen en te fietsen, en "voor nieuwsgierige kinderen, vissen, kikkers en azijnvliegjes opengestelde"waterwegen in woonbuurten en bloeiende stadscentra. De centra moeten opnieuw worden omgebouwd tot florerende buurten, terwijl de stedelijke uitzaaiing moet worden omgekeerd. Op die manier kunnen hele steden worden omgebouwd zodat ze beantwoorden aan de echte menselijke noden en de beschikbaarheid van de noodzakelijke dingen in de directe omgeving in plaats van steden uit te bouwen die passen in het huidige patroon van overmatig autogebruik, verkwistende consumptie en vernietiging van de biosfeer.

www.ecocitybuilders.org

*Babcock Ranch, Florida: eerste ecostad op 100% zonne-energie*

Volgend jaar (2010) begint projectontwikkelaar Kitson & Partners in het zuidwesten van de Amerikaanse staat Florida met de bouw van Babcock Ranch, een nieuwe ecostad die volledig zal draaien op een $300 miljoen kostende zonne-energie faciliteit van 75 megawatt met de grootste oppervlakte aan zonnepanelen ter wereld. Babcock Ranch zal zo’n 19.500 ecologische woningen tellen en kantoren en fabrieken die in totaal 20.000 banen moeten opleveren. Op bijna elke staathoek zal er een oplaadpunt voor elektrische auto’s worden voorzien. CEO en projectleider Sydney Kitson beschouwt de stad, die klaar zou moeten zijn tegen einde 2011, als een soort proeftuin voor de toekomstige Amerikaanse samenleving. “Ik geloof dat schone energie de toekomst is van de Amerikaanse economie,” zo stelt hij. Bron

*eco- en zonnesteden in Australië*

In Australië loopt een 'Zonnesteden programma' dat tot doel heeft nu alternatieve (zonne-) energie-systemen uit te proberen om de noodzakelijke informatie te verkrijgen voor het toekomstig energiebeheer, de broeikasgassen te verminderen en het Australische milieu te beschermen. Het project is een samenwerkingsverband tussen de verschillende overheidslevels, de private sector en de lokale gemeenschap. Het programma werd opgestart in Adelaide, Townsville, Blacktown, Alice Springs en Central Victoria, en tijdens de verkiezingen van 2007 maakte de Australische regering de belofte om ook Perth en Coburg aan de lijst van Zonnesteden toe te voegen.

De consortia van Zonnesteden werken samen met de industriële en zakelijke wereld en met hun lokale gemeenschappen om de manier waarop ze energie produceren en gebruiken opnieuw te bezien.

www.greenhouse.gov.au/solarcities 

www.environment.gov.au/settlements/solarcities
 

*Urban Ecology Australia*

Urban Ecology Australia (UEA) is een in 1991 opgerichte, door de Verenigde Naties erkende niet-gouvernementele organisatie die ernaar streeft om dorpen, gemeenten en steden te transformeren in EcoSteden: levendige, eerlijke, ecologisch duurzame en economisch leefbare gemeenschappen. De UEA vereniging die in Adelaide gevestigd is,  heeft een educatieve en informatieve opdracht, lobbyt om een verandering van houding en beleid te bewerkstelligen op alle niveaus van bestuur en industrie, heeft ecologische regeneratieprojecten lopen, voert campagne voor hernieuwbare energie, bioregionale planning, verkeersvrije omgevingen en ecologische ontwikkeling in het algemeen, geeft advies, etc...

UEA ligt ook aan de basis van Christie Walk, een co-housing ontwikkeling in het centrum van Adelaide die een combinatie inhoudt van ecologisch duurzame en  gemeenschapsverrijkende  elementen. Christy Walk is gebouwd op een terrein van 2000 m², heetf 27 wooneenheden voor ongeveer 40 bewoners, en is bedoeld als een demonstratieproject ter promotie van de natuur en een mensvriendelijke stadsontwikkeling.

Het project heeft voetgangervriendelijke ruimtes en gemeenschappelijke tuinen, waaronder een daktuin en een moestuin. Het regenwater wordt opgeslagen voor gebruik in de tuinen en in de toiletten. Er is een passief zon- en klimaatgevoelig systeem ontworpen dat gebruik maakt van de winden, het zonlicht en vegetatie voor de regeling van de temperatuur en de vochtigheidsgraad. Er zijn zonneboilers voor warm water en fotovoltaïsche zonnepanelen voor de stroom. Er wordt gebruik gemaakt van gerecycleerde, niet-toxische en energie-arme materialen. En omdat het project zich in het hart van de stad bevindt, wordt de auto-afhankelijkheid verminderd. Christie Walk, 105 Sturt Street, Adelaide, werd ontworpen door Ecopolis Architects.

www.urbanecology.org.au

www.ecopolis.com.au

*The New Zealand Project*

In Nieuw Zeeland werd The New Zealand Project opgestart. Dit project zal de eerste experimentele commune zijn die is gebaseerd op Jacque Fresco’s ‘The Venus Project’. Deze leefgemeenschap zal de eerste test en implementatie zijn van een Resource-based Economy. Men zal er zowel kunnen genieten van een milieuvriendelijke levenswijze als van de luxe van de nieuwste technologieën.

Informatie: http://www.thenzp.com/

www.thezeitgeistmovement.com/wiki/

*Curitiba, Brazilië*

In 1992, het jaar van de Rio-conferentie over milieu en ontwikkeling, werd de Braziliaanse stad Curitiba met zijn bijna 1,8 miljoen inwoners uitgeroepen tot ecostad.

Op dat moment voerde Curitiba al vele jaren een duurzaam beleid. Er werd bijvoorbeeld een volledig bovengronds metrosysteem ontwikkeld dat niet alleen een grote kostenbesparing opleverde, maar bovendien voor meer sociale veiligheid zorgde. Bestaande wegen werden versmald voor auto's, zodat er vrije banen voor de metrobussen gemaakt konden worden. Ook omdat mensen gratis metrokaarjes krijgen in ruil voor het inleveren van gescheiden afval, is het metrogebruik er in korte tijd zeer populair geworden.

Curitiba heeft in totaal maar liefst 22 vierkante kilometer parken en groene zones.

Curitiba, ecostad: Books.google.com; geography.about.com: curitiba

http://mywonderfulworld.typepad.com/my_wonderful_world_blog/2007/10/curitiba-brazil.html

*Gaia Ecovillage, Argentinië*

'Wij geloven dat Latijns Amerika een vruchtbaar land is om

nieuwe technieken te ontwikkelen voor een duurzame levensstijl,

en de uitdaging bestaat erin die technieken te ontdekken

en te verspreiden

door ze telkens aan te passen aan de lokale omstandigheden.'

Eveneens in 1992 werd in Argentinië de Gaia Association  opgericht, een non-profit vereniging die tot doel heeft duurzame samenlevingen te promoten, in de eerste plaats door ecodorpen te promoten, gebaseerd op systemen en methoden die behoren tot de  permacultuur*, en op ecologische, spirituele en gemeenschapsprincipes.

In 1996 werd een eerste ecodorp gestart op een terrein van 20 hectare in landelijk gebied nabij Buenos Aires Stad. De gebouwen van een oude melkfabriek worden gerestaureerd (ca. een derde of 3200 m² is klaar), een deel van het terrein wordt herbebost met inheemse bomen, er is gestart met een biologische groentetuin, en om inkomsten te genereren zijn een aantal micro-ondernemingen opgezet. Nieuwe ecologische gebouwen werden ontworpen en worden gebouwd met natuurlijke materialen en met gerecycleerd materiaal.

Het Permacultuur Instituut van Argentinië werd er opgericht, evenals de Zuid-Amerikaanse afdeling van het Global Ecovillage Network.

www.gaia.org.ar : Gaia Ecovillage

* Permacultuur: Het samenwerken van de mens met zijn natuurlijke omgeving, gericht op het duurzaam overleven van beide.

Permacultuur richt zich op het ontwerpen van functionele omgevingen, waarbij de mens als onderdeel van de natuurlijke omgeving wordt beschouwd.

www.permacultuurnederland.org

*Ecodorpen in Bolivië*

In 1993 begonnen Enrique Hidalgo en zijn vrouw Øyunn Gulliksen  met eigen middelen met de bouw van La Cruz de Turupa, een ecodorp op 4100 meter hoogte in het Boliviaanse berggebied. Dit project doet dienst als demonstratiecentrum en integreerde met drie andere dorpen in de buurt, op zo'n 25 km afstand van La Paz. In 1994 werd er de eerste cursus permacultuur gegeven.

Nog een jaar later werd het Latijns Amerikaanse Permacultuur Instituut (ILP) opgericht. In 1997 begon het ILP met het omvormen van Marquina tot een ecodorp. Marquina is een plattelandsdorp, gelegen op 2800 meter hoogte, nabij de stad Cochabamba. Er werd een tweede cursus permacultuur gegeven, dorpsbewoners legden kruidentuinen aan, een groep van 33 vrouwen begon een micro-onderneming die 'dreamcatchers' (dit zijn van vogelpluimen gemaakte 'droomvangers') maakt, er werden een aantal ecologische woningen gebouwd, en het ILP heeft er een halve hectare land voor een permacultuur training-centrum. Er zijn voorts twee permacultuur demonstratietuinen, een restaurant, een cursus-centrum en een ecologisch hotel in het dorp.

Het ILP startte in 1998 met een groene onderneming in ecotoerisme, ecologisch en permacultuur ontwerp, en export en import.

In 1999 ging Enrique Hidalgo werken voor het Noorse Permacultuur Instituut, van waaruit hij het Rainbow Project opzette, dat een nauwe samenwerking tussen het Noorden en het Zuiden beoogt, en waaraan het Noorse Ecovillage Netwerk, het Noorse ecodorp 'Lluvia de Arco Iris' en 'Cesta' uit El Salvadorzullen participeren.

Ecovillage Millenium News from the global Ecovillage Network, vol. 1, january 2000

*Querencia, Costa Rica*

In Tres Rios nabij Cartago, de hoofdstad van Costa Rica, plant Querencia een ecodorp waar zowel Costa Ricanen als buitenlanders zullen wonen en dat bedoeld is als een actieve demonstratie en promotie van een duurzame levensstijl.

De gemeenschap zal een biologische boerderij hebben en een milieu-educatie- en studiecentrum, en zal de meeste waarden belichamen die over het algemeen teruggevonden worden in ecodorpen: leren, conflict-transformatie, holisme, consensus, delen, verbondenheid met de natuur, met andere mensen en met zichzelf, spiritualiteit, duurzaamheid en kwalitatieve rijkdom.

De mensen van Querenicia willen eerst in Costa Rica en vervolgens elders in Latijns Amerika zelfvoorzienende gemeenschappen ontwikkelen die de aandacht revitaliseren voor de omgeving, het gemeenschapsleven, het lokale landschap en de duurzame energiebronnen.

www.querencia.co.cr : Querencia Costa Rica

*Huehuecoyotl, Mexico*

'A true ecovillage of dreamers and doers

looking to harmonize with

the Earth in all its beauty and life forms'.

Huehuecoyotl A.C. is een ecovillage-project van een groep mensen uit verschillende landen die in 1982 samen begonnen te werken aan hun 'dorp' nadat ze gedurende een tiental jaren als nomaden de wereld hadden rondgereisd. Een aantal van hen waren leden van 'The Illuminated Elephants Traveling Gypsy Theatre' (IEs), terwijl anderen deel hadden uitgemaakt van radicale jongerengroepen in Italië en andere landen. Een dertigtal leden van de IEs leefden in omgebouwde bussen en bestelwagens, en anderen huurden samen een aantal huizen in Mexico Stad.

Het nomadenbestaan blijft tot op zekere hoogte een rol spelen. Zo is er een 'netwerkende caravan' die door Latijns-Amerika trekt. Anderen reizen de wereld rond om op te treden in scholend of voor een andeer publiek met traditionele Latijns-Amerikaanse  en Caraïbische muziek. Nog anderen werken als schrijvers, dichters, schilders, genezers, filmmakers, fotografen, videokunstenaars, tuiniers, handelaren of architecten vanuit de thuisbasis in de bergen van Tepoztlan, Morelos of vanuit andere plaatsen op de wereld.

De Huehuecoyotl groep legt zich toe op het onderzoeken en modelleren van ecologische levenswijzen, en daarnaast ook op het beoefenen van kunst, echte democratie en holistische gezondheidsmethodes die het welzijn beoogt van individuen en gemeenschappen binnen een duurzaam ecologisch evenwicht.

De groep onderhoudt een bijzondere relatie met de bewoners van de aangrenzende gemeente Santo Domingo Ocotitlan die bewoond wordt door Nahuatl sprekende Indiaanse landarbeiders die in extreme armoede en met weinig technologie leven.

Ecovillage Millenium News from the global Ecovillage Network, vol. 1, january 2000, Giovanni Ciarlo

http://www.huehuecoyotl.net/

*The Source Farm Ecovillage, Jamaica*

De Source Farm Ecovillage is een multicultureel, intergenerationeel ecodorp, gelegen in Johns Town, Saint Thomas, Jamaica.

De ecologische visie en missie van het ecodorp is respect voor het natuurlijke leven en de natuurlijke systemen en processen; het beschermen van de wilde fauna en flora en de botanische habitat; en een levensstijl creëren die de integriteit van de natuurlijke omgeving regenereert in plaats van ze doen af te nemen.

Belangrijke punten zijn, naast een natuurlijke levenswijze : holistische gezondheidszorg en spiritualiteit; ecologisch en sociaal rentmeesterschap; educatief delen (zelf leren en bijbrengen); biologische landbouw; kunst en cultuur; permacultuur; zelfvoorzienend zijn.

De Source Farm Ecovillage gelooft anderzijds ook in de integratie van 'cutting edge' technologie die kan bijdragen aan een hoge levenskwaliteit zonder het milieu te beschadigen.

www.thesourcefarm.com

*Ecowijken en ecosteden in Groot-Brittanië*

Het BedZED-project in de Zuid-Londense Wallington-wijk resulteerde in maart 2002 in een nieuwe wijkbuurt met 100 huizen, gemeenschapsfaciliteiten en werkruimten voor honderd mensen. Alle woningen zijn er op gebied van energie volledig zelfvoorzienend.

Leicester wordt de milieustad van Engeland genoemd omwille van haar fiets-vriendelijk beleid. Wie in het centrum werkt, kan voor stalling, reparatie en aankoop van fietsen en accessoires terecht in het 'Bike Park', een groot en modern complex, gevestigd in de kelder van het gemeentehuis. Wie wil kan er een douche nemen en zijn spullen opbergen in een kluis. Het centrum is ook open voor wie in Leicester gaat winkelen, en iedereen kan er fietsen huren.

Zo'n acht kilometer ten noordwesten van Cambridge komt  Northstowe, Engelands eerste echte ecostad, waarvoor men zich onder meer heeft laten inspireren door  de Vauban wijk in Freiburg. Deze ecostad zal op haar beurt model staan voor nog een aantal andere nieuw te bouwen ecosteden. In Northstowe zullen ongeveer 9500 ecowoningen worden gebouwd, een stadscentrum met winkels, restaurants, kantoorruimtes, gemeenschaps- en sportvoorzieningen en lokale scholen. Er wordt veel open ruimte voorzien en de bouw van de eerste huizen zou aanvangen in de zomer van 2009. In 2016 zouden in totaal 4800 ecowoningen klaar moeten zijn.

Ook Londen heeft plannen voor de bouw van een mini-ecostad. Dat maakte de toenmalige Londense burgemeester, Ken Livingstone, bekend in april 2006. Het project vloeit voort uit een voorstel van Greenpeace en zal worden uitgevoerd door het London Development Agency met de hulp van het Britse ontwerp- en ingenieursbureau Arup. De Londense mini-ecostad zal ongeveer duizend woningen tellen en tot doel hebben te demonstreren dat er in Groot-Brittanië huizen kunnen worden gebouwd die niet bijdragen aan de opwarming van de aarde.

Jan Juffermans, Nut en noodzaak van de mondiale voetafdruk, uitg. Lemniscaatbv Rotterdam, 2006, p. 40-44;

Marta Resink, bijdrage t.b.v. de Workshop Regionalisering d.d. 27/04/2007, www.globalternatives.nl;

Wikipedia, Northstowe; http://www.cambridgeshire.gov.uk/environment/countryside/northstowe/; scambs.gov.uk;

www.treehugger.com, 18/04/2006,Collin Dunn, London Plans First Mini 'Eco-City'.

In het noordoosten van Schotland ligt aan de Noordzee het Findhorn-ecodorp. Findhorn Ecovillage maakt deel uit van de Findhorn Foundation, die dan weer is voortgevloeid uit de in 1962 door Peter en Eileen Caddy en Dorothy Maclean  gestarte  Findhorn Community. De Findhorn Foundation werd in 1997 erkend als een officiële niet-gouvernementele orgarnisatie (NGO), aangesloten bij het Department of Public Information van de Verenigde Naties, en speelt daar een actieve rol op het gebied van educatie, duurzame levenswijze en waarden. Het is een spirituele gemeenschap, ecodorp en internationaal centrum voor holistische educatie, gericht op het ontplooien van een nieuw menselijk bewustzijn en het creëren van een positieve en duurzame toekomst

Findhorn Ecovillage werd opgestart in 1985 en is uitgegroeid tot een tastbare demonstratie van de links tussen de spirituele, sociale, ecologische en economische aspecten van het leven. Het is een constant evoluerend model dat zowel door een aantal universiteiten en schoolgroepen als door professionele organisaties en gemeenten van over de hele wereld wordt gebruikt als leermiddel.

Het ecodorp bestaat uit 55 milieuvriendelijke woningen, heeft 4 windturbines, talrijke zonneboilers, een biologisch 'Living Machine' systeem voor het zuiveren van afvalwater, een uitgebreid recyclagesysteem en een groot centrum voor volwasseneneducatie dat jaarlijks 9000 bezoekers ontvangt uit meer dan 50 verschillende landen. Het heeft het oudste en grootste 'Community-Supported Agriculture system' (door de gemeenschap onderhouden landbouwsysteem) in het Verenigd Koninkrijk, heeft zijn eigen bank encomplementaire munt en is de uitgever van de eerste Britse technische gids voor ecologisch wonen.

Findhorn Ecovillage is tevens stichtend lid van de Global Ecovillage Network (GEN), en NGO die een heel diverse wereldwijde beweging van autonome ecodorpen en aanverwante projecten verenigt.

www.findhorn.org

* Maat de Sesimbra, Portugal *

Ten zuiden van de Portugese hoofdstad Lissabon wordt met de steun van het Wereldnatuurfonds (WWF) en geïnspireerd door het Zuid-Londense BedZED-project een  volledig ecologische stad gebouwd: Maat de Sesimbra. Het project houdt een combinatie in van integraal biologisch bouwen, ecotoerisme, natuurbehoud en een herbebossings-programma. De stad zal met 8000 woonunits huisvesting kunnen bieden aan 30.000 mensen.

Aan het project hangt een prijskaartje van circa een miljard euro. Het kadert in het 'One Planet Living' duurzaamheidsproject waarvoor het WWF samenwerkt met het Britse BioRegional, dat ook de BedZEDwijk realiseerde.

Het WWF wil meerdere ecologische steden bouwen. De belangrijkste normen die daarbij worden vooropgesteld zijn:

- uitsluitend milieuvriendelijke bouwmaterialen en energie gebruiken;

- minstens 25 % van het afval recycleren;

- fossiele brandstoffen zijn taboe;

- voedsel en vervoer moeten beantwoorden aan de hoogste ecologische eisen.

Marta Resink, bijdrage t.b.v. de Workshop Regionalisering d.d. 27/04/2007, www.globalternatives.nl ;

De Perfecte Stad, december 2007, www.vivat.be

*Peace Research Center en Ecodorp Tamera in Portugal*

Tamera is een internationale site in het zuiden van Portugal voor vorming en experiment voor de ontwikkeling van vredesdorpen en helingsbiotopen, onder het motto ‘denk lokaal, handel globaal’. Er leven, werken en studeren momenteel ongeveer 200 mensen. Het is Tamara’s doel om een voorbeeld te ontwikkelen van een geweldloos samenlevingsmodel voor mensen onderling en tussen mens en natuur. De belangrijkste taken zijn: de opleiding van jonge mensen in het kader van de ‘Monte Cerro’ vredesstudie, de bouw van een ‘Solar Village’ model-ecodorp met een eigen productie van voedsel en zonne-energie, en ‘global networking’ onder de noemer ‘GRACE’.

www.tamera.org

* La Ciudad del Motor / Motor City, Aragon, Spanje *

La Ciudad del Motor / Motor City is een grote nieuwe culturele en vrijetijdszone die door Foster + Partners wordt gebouwd in een nieuw centrum voor motorsport in Alcañiz, Aragon. Bijzonder aan Motor City is dat er zowel gebruik zal gemaakt worden van passieve omgevingsfactoren als van hernieuwbare energie, zodat het hele complex CO2-neutraal zal zijn. Het dak zal worden uitgerust met fotovoltaïsche zonnepanelen en zonthermische buizen, samen met een reeks windturbines.

www.fosterandpartners.com, 21/03/2007, Carbon neutral design wins Motor City competition in Aragon, Spain.

*Ecosteden in Japan*

Ecovillage Kobunaki is een prestigieus ecodorp in opbouw in Omihachiman, nabij Kyoto. Na een periode van drie jaar overleg en onderhandelingen met de lokale autoriteiten, kreeg het project  groen licht op 22 december 2006.  

Eén van de belangrijkste doelstellingen is "lokale productie voor lokale consumptie, in het bijzonder het cultiveren en consumeren van organische groenten." (...) "In Kobunaki gaan we bekijken hoe persoonlijke relaties kunnen verrijkt worden binnen de gemeenschap en in symbiose met de natuur. Hieruit kan de ontdekking van een alternatieve maatschappijvisie voortvloeien. We willen graag een levensstijl voorstellen waarbij men genoegen schept in landbouw, voeding, de Japanse cultuur, dit in samenwerking met andere 'global ecovillage' initiatieven",  zegt  Tomomi Takada, de ontwerp-consultant voor dit project van de G-Project Co. Het project is een initiatief van vastgoed-ontwikkelaar  Akimura in samenwerking met lokale politici.

Anders dan in andere landen is de 'ecovillage' beweging in Japan dus geen initiatief vanuit de basis van de samenleving.

Kobunaki wordt gebouwd op een stuk land van 12 hectare nabij het Biwa-meer, het grootste meer in Japan. Er zijn pakweg 250 huizen gepland en acht jonge ontwerpers met een verschillende achtergrond (architecten, landbouwers, landschapsarchitecten, biologen) werden door de Akimura-groep ingehuurd om het ecodorp te ontwerpen en om er de kernbewoners van te worden.

Ook Hiroshima is geïnteresseerd in het concept van ecodorpen en ecosteden, dat er wordt beschouwd als een mogelijke nieuwe vredesstrategie.

Initiatiefnemer is Ken Kenichi Kawamura, lesgever aan twee Japanse universiteiten, bestuurder in een aantal bedrijven die risicokapitaal investeren, en bestuurder in het E² adviesbureau (E² = Ecologie en Economie) en in de NEN (Nippon Ecovillage Network).

De mensen in Hiroshima zijn de horror van oorlog en de atoombom niet vergeten. Sinds de atoombom heeft vredeswerk een prominente plaats gekregen in Hiroshima. De visie van een wereld van ecodorpen en ecosteden wordt er bijgevolg gekoesterd, omdat zo'n wereld "veel gedecentraliseerder zou zijn, veel meer zou steunen op hernieuwbare energie en minder afhankelijk zou zijn van olie en de enorme machtscentra die het resultaat zijn van een fossiele energiewereld. Zo'n wereld zou dus vredevoller zijn",  schrijft ecovillage pionier en mede-oprichtster van de Gaia Trust, Hildur Jackson.

Permaculture Magazine no. 36, Hildur Jackson,The sun rises over a new land of ecovillages,www.permaculture.co.uk

*Ecodorpen en ecosteden in China, India en elders in Azië*

Behalve in Japan zijn er op het Aziatische continent ook ecodorp- en ecostad-projecten in onder meer Thailand, Bangladesh, Sri Lanka, India en China.

In China zouden er op dit moment, verspreid over het hele land projecten lopen voor meer dan 230 ecosteden. "Een groot deel van de steden is nog in de ontwikkelingsfase, maar toch wordt hier - met wisselend resultaat - geprobeerd om met duurzame energie te werken en bewuster met grondstoffen om te gaan

Een van de meest spraakmakende voorbeelden wordt gebouwd op het eiland Chongming, op een steenworp afstand van het sterk  vervuilde Shangai".

Dankzij de groeiende politieke aandacht voor het milieu, kreeg de Shangai Industrial Investment, één van China's grootste projectontwikkelaars, "het land aan de oostkant van Chongming helemaal voor niks, op voorwaarde dat ze het ecologisch zouden ontwikkelen. Onder de projecten zijn een nieuwe 'ecostad', Dongtan, en een 'agropark' dat voor de helft met Nederlands geld wordt gefinancierd. De hoofdinvesteerders zijn Transforum (met geld uit Aardgasfonds), Alterra en de landbouwuniversiteit Wageningen. Nederlandse projectleidster Madeleine van Mansfeld licht toe dat de modernisering van de Chinese landbouw ook in het belang van Nederland is. 'Zowel vanwege de wereldwijde voedsel- en watertekorten, als om Nederlandse landbouwtechnologie en know-how te exporteren'".

"De Chinezen zijn erg geïnteresseerd in Nederlandse concepten als 'agropark', 'stedelijke landbouw' en 'industriële ecologie', waarmee ze hopen op grote schaal groenten en vlees te kunnen produceren voor een kritisch stedelijk publiek. In mondaine steden als Shangai is steeds meer vraag naar hoogwaardige en ecologisch geteelde voeding."

Dongtan, de ecostad, moet verrijzen naast het agropark. Volgens projectmanager Roger Wood, van de Britse onderneming ARUP is het Dongtan-project bedoeld als een 'eco-demonstrator'. "Dongtan moet bijvoorbeeld volledig voor zijn eigen energie gaan zorgen met windmolens, zonnepanelen, biogas en gerecycled afval."

www.wereldomroep.nl, 11/10/2007

Voor Arup is de ecostad Dongtan, die vanaf nul wordt opgebouwd, ook een test van een radicaal nieuwe benadering op het gebied van stedelijk ontwerp, een benadering "die suggereert dat steden over heel China en de rest van de ontwikkelingswereld  in feite groener kunnen worden terwijl ze groeien." Tegen 2050 zal Dongtan een half miljoen inwoners hebben.

www.wired.com, Douglas McGray, 24/04/2007, Pop-up Cities: China Builds a Bright Green Metropolis

Zowat twee derden van het Chinese land ontvangt jaarlijks meer dan 2000 uren zon. Dit maakt dat China over een potentieel aan zonne-energie beschikt dat overeenstemt met de energie uit 1,7 miljard ton kolen per jaar. Sinds een aantal jaren neemt de productie en het gebruik van zonne-energie er dan ook een hoge vlucht, in die mate dat er zelfs sprake is van heuse zonnesteden.

In de Shandong provincie, in het Noorden van China, ligt de kuststad Rizhao. In de centrale districten van deze stad met bijna drie miljoen inwoners heeft 99 procent van de gezinnen een zonneboiler op het dak en worden de meeste verkeerslichten evenals de straat- en parkverlichting van stroom voorzien met behulp van fotvoltaïsche zonnecellen. In de voorsteden en dorpen rond Rizhao, wat Chinees is voor 'zon', gebruikt 30 procent van de gezinnen zonneboilers en zijn er ruim 6000 gezinnen die koken op zonne-energie. Voorts worden in de omgeving maar liefst meer dan 60.000 serres verwarmd met zonnepanelen, wat de vaste bedrijfskosten voor de lokale boeren sterk vermindert. Het politieke bestuur moedigt het gebruik van zonne-energie aan en geeft financiële steun aan het onderzoek en de ontwikkeling ervan. De stad schrijft voor dat alle nieuwe gebouwen zonnepanelen moeten bevatten en ze houdt toezicht op het constructieproces om een vakkundge installatie te verzekeren. Dankzij het grootschalige gebruik van zonne-energie werd het gebruik van steenkool teruggedrongen, wat de milieukwaliteit ten goede komt. Rihzao, dat in de top 10 staat van Chinese steden met een goede luchtkwaliteit, werd in 2006 door de 'State Environmental Protection Agency' uitgeroepen tot MilieubeschermingsModelstad.

Dankzij dit label van milieustad is er een snelle groei van buitenlandse investeringen, floreert de toeristische industrie, en verandert het culturele profiel van de stad door top-universiteiten en top-professoren aan te trekken. Zo bouwt bijvoorbeeld de prestigieuze Peking Universiteit een residentieel complex in Rizhao. Meer dan 300 professoren hebben er hun tweede verblijf of hun pensioenverblijf gekocht en werken en leven tenminste een deel van het jaar in dit nieuwe complex. Ook de Qufu Normal Universiteit en het Shandong Institute of Athletics kozen Rizhao om er nieuwe campussen te bouwen.

Een andere Chinese 'zonnestad' is Kunming in de westelijke provincie Yunnan. Meer dan de helft van de 4,7 miljoen inwoners maakt er gebruik van zonneboilers, die inmiddels door de meeste Chinese stadsbewoners als een standaard uitrusting worden beschouwd. In Kunming leven en werken heel wat experten op het gebied van de zonne-energie. Zo maakt het Solar Energy Research Institute deel uit van de Yunnan Normal Universiteit in Kunming. Dit onderzoeksinstituut bestaat uit vier laboratoria, gespecialiseerd in fotovoltaïsche zonne-energie, thermische zonne-energie, biomassa en milieu-engineering.

Zonneboilers staan nog in vele andere Chinese steden op de daken, zoals bijvoorbeeld in Xian in de provincie Shaanxi.

In 2005 kondigde de Chinese hoofdstad Bejing (Peking) haar plannen aan voor de bouw van een 'zonnestraat' waar gebouwen, straatverlichting en andere faciliteiten allemaal zullen werken op zonne-energie. Ook in het Xuanwu Park zal zonne-energie gebruikt worden voor de verlichting, de verwarming en de koeling. De Chinese regering streeft naar een sterke stijging van het gebruik van hernieuwbare energie in de loop van de komende decennia. In februari 2005 keurde het Chinese parlement een wet goed die er moet voor zorgen dat tegen 2020 10 procent van het energieverbruik bestaat uit hernieuwbare energie.

Het stadsbestuur van Shangai werkte eveneens een plan uit om het gebruik van zonne-energie een duw in de rug te geven. Dat plan houdt ook het gebruik van stroomgeneratoren op zonne-energie in met een gezamelijke capaciteit van 5000 kilowatt, 30 projecten waarbij zonne-energie geïntegreerd wordt in stedelijke bouwwerken, en het installeren van zonnepanelen op de fabrieken van 20 à 30 zware industrieën. Voorts werd er een voorstel goedgekeurd om duizenden zonnepanelen te installeren op daken van commerciële en residentiële gebouwen en van scholen.

www.inhabitat.com ., 05/06/2007, Tylene Levesque, Rizhao: China's Solar-Powered Sunshine City;

Worldwatch Institute, 05/06/2007,Ryan Hodum, Kunming Heats Up as China's 'Solar City';

Worldwatch Institute, 23/09/2005, Zijun Li, Solar Energy Booming in China;

Worldwatch Institute, 22/05/2007, Xuemei Bai, China's Solar-Powered City;

www.ecogeek.org , Making Solar Popular: China's Sun City

In het zuiden van India, dichtbij de kust van Coromandel,

en een tiental kilometer ten noorden van de stad Pondicherry,

ligt de 'universele stad' in wording

Auroville.

Mirra Alfassa, die op 21 februari 1878 in Parijs werd geboren als dochter van een Turkse vader en een Egyptische moeder, had al in de vroege jaren 1930 de droom van Auroville als een ideale stad, gewijd aan een experiment in menselijke eenheid. Mirra Alfassa was een leerlinge van de Indische yoga-goeroe Sri Aurobindo.

Ze werd door hem beschouwd als een incarnatie van de 'Goddelijke Moeder' (- dit is het vrouwelijke aspect of de creatieve energie van het goddelijke bewustzijn en de goddelijke geest -), waaraan zij haar naam 'The Mother' te danken heeft, en werd later de leider van Aurobindo's ashram (spirituele leefgemeenschap).

In het midden van de jaren 1960 stelde de Sri Aurobindo Society in Pondicherry haar voor het Auroville-project te starten. Zij stemde in, waarna het concept werd voorgelegd aan de Indiase regering, die haar steun toezegde en het project voorstelde aan de Algemene Vergadering van de UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization). In 1966 volgde een unaniem goedgekeurde resolutie van de UNESCO die het project aanprees als belangrijk voor de toekomst van de mensheid.

Op 28 februari 1968 werd het startsein gegeven voor Auroville in aanwezigheid van 5000 mensen met een openingsplechtigheid waaraan vertegenwoordigers uit 124 landen deelnamen. Elk van deze vertegenwoordigers had wat grond meegebracht van zijn thuisland. Die grond werd onder elkaar gemengd in een met witte marmer beklede, lotusvormige urne, die nu in het middelpunt van het Auroville-Amfitheater is geplaatst.

Op hetzelfde moment gaf 'The Mother' in een 4-punten charter haar visie aan Auroville voor een integrale levenswijze:

* Auroville behoort niemand in het bijzonder toe. Auroville behoort de mensheid in haar geheel toe. Maar om in Auroville te leven moet men een bereidwillige dienaar zijn van het goddelijk bewustzijn.

* Auroville zal de plaats zijn van een eindeloos ontwikkelingsproces, van constante vooruitgang, en van jeugd die nooit veroudert.

* Auroville wil de brug zijn tussen het verleden en de toekomst. Door gebruik te maken van al de uiterlijke en innerlijke ontdekkingen, zal Auroville toekomstige realisaties vastberaden tegemoet gaan.

* Auroville zal een plaats zijn waar materieel en spiritueel onderzoek wordt gedaan om op een levende manier een echte menselijke eenheid te belichamen.

Auroville zal uiteindelijk een bevolking van circa 50.000 mensen kunnen hebben en telt op dit ogenblik ongeveer 1940 inwoners uit 43 verschillende landen, van alle leeftijdsgroepen (huidige gemiddelde leeftijd: ca. 30 jaar), afkomstig uit alle sociale klassen, achtergronden en culturen.

Het stadsplan van Auroville is opgebouwd uit verschillende zones. Centraal ligt de 'Peace Area' (de Vredesplaats) met de Matrimandir (The Mother's Shrine; de Tempel van De Moeder) en zijn tuinen, het amfitheater met de Urne van Menselijke Eenheid en een meer dat onder andere een kalme en serene sfeer moet helpen creëren.

Ten noorden van de Vredesplaats is een industriële zone van 109 hectare voorzien, een zone voor 'groene' industrieën, die moeten focussen op de doelstelling van Auroville om een zelfvoorzienende stad te worden. Deze zone zal kleine en middelgrote ondernemingen herbergen, trainingscentra, ruimtes voor kunst en ambachten, en het administratief centrum.

Voor de residentiële zone is een gebied van 189 hectare voorzien. Dit gebied wordt in het noorden, zuiden en westen omringd door parken en wordt bereikt via een hoofdweg en vijf invalswegen die de zone onderverdelen in sectoren met een toenemende bewonersdichtheid.

De zone wil voorzien in een goed uitgebalanceerd evenwicht tussen individueel en collectief wonen. 55 % van het gebied blijft groene zone en 45 % wordt bebouwde oppervlakte om een stedelijke dichtheid te verkrijgen die in harmonie is met de natuur.

Ten westen van de Vredesplaats ligt een gebied van 74 hectare dat bestemd is voor een Internationale Zone met per continent gegroepeerde nationale  en culturele paviljoenen. Het centrale doel is de creatie van een levend bewijs van menselijke eenheid in diversiteit door uitdrukking te geven aan de vindingrijkheid en de bijdrage van ieder land ten aanzien van de mensheid.

Ten oosten van de Vredesplaats wordt op een terrein van 93 hectare een Culturele Zone gepland waar toegepast onderzoek zal plaatsvinden op het gebied van educatie en artistieke expressie. In deze zone zullen faciliteiten voor culturele, educatieve, artistieke en sportieve activiteiten worden ondergebracht.

Het cirkelvormige stadsgebied met een straal van 1,25 km zal worden omgeven door een groene gordel met een breedte van 1,25 km die plaats biedt voor biologische boerderijen,   zuivelbedrijven, boomgaarden, bossen en gebieden voor natuurlijke fauna en flora. Deze gordel moet een barrière vormen tegen stadsuitbreiding, voorzien in een gevarieerde habitat voor de in het wild levende dieren, als een bron dienen voor voedsel, hout, medicijnen, etc..., en kunnen gebruikt worden als recreatieplaats.

De groene gordel beslaat momenteel een gebied van 405 hectare en geldt als een voorbeeld van succesvolle transformatie van wildernis in een levendig eco-systeem. Dit gebied zal verder worden uitgebreid met 800 hectare extra om er een opmerkelijke demonstratieplek van te maken voor bodem- en waterbehoud, het aanvullen van het grondwater en milieu-herstel.

Auroville, a universal city in the making, www.auroville.org;

Auroville, Wikipedia;

Mirra Alfassa, de Moeder: www.kunst-en-cultuur.infonu.nl;

Auroville Today, january 2008

In het noorden van India, ruim 200 kilometer ten noorden

van Delhi en minder dan 25 kilometer ten zuiden van het

internationaal voor zijn architectuur en stadsplanning

gekende Chandigarh komt

Nanocity.

Nanocity, dat woonklaar zal zijn in 2010, komt op een terrein van ruim 45 km² in een vlakte aan de voet van de Himalaya, in het noorden van India. Het project is een publiek / privaat initiatief van de Sabeer Bhatia Group en de regering van de deelstaat Haryana. De visie die ten grondslag ligt aan Nanocity is het ontwikkelen van een duurzame stad die over een infrastructuur van wereldklasse beschikt en daarbij een ecosysteem te creëren waarin vernieuwing tegelijk zorgt voor een bloeiende economie, ecologisch evenwicht en sociale cohesie.

Ongeveer 50 procent van deze ecostad in ontwikkeling wordt voorbehouden voor parken en groene ruimte. De stad is onderverdeeld in vier administratieve districten: een zone rond informatie-technologie, de universiteit, de luchthaven en een biotech-zone.

Nanocity zal gebruik maken van zonne- en windenergie, geothermische energie en biomassa. De helft van de energie zal uit hernieuwbare bronnen gehaald worden. De grote hoeveelheid neerslag die tijdens het regenseizoen valt, zal worden opgeslagen om het hele jaar door gebruikt te worden. En water dat uit de rivieren wordt gehaald of uit andere natuurlijke bronnen, zal biologisch worden behandeld zodat het veilig is voor consumptie. Ook het afvalwater zal opnieuw worden behandeld en geconverteerd in reukvrij drinkbaar water.

De gebouwen zullen zodanig worden ontworpen dat de natuurlijke omgevings- en klimaatelementen optimaal kunnen worden benut.

Ten minste 70 procent van het afval zal gerecycleerd of gecomposteerd worden.

Projectleider Sabeer Bathia maakt zich sterk dat er voor iedere high-tech job drie jobs in het lage lonen segment of de informele sector zullen worden gecreëerd. Het stadsontwerp wordt gemaakt door the Berkeley Group for Architecture & Planning.

www.nanocity.in

vanibahl.wordpress.com , 04/02/2008, Nanocity: Looking at the future.

*Eco-gemeenschappen in Rusland*

Ook in Rusland maakt het concept van eco-gemeenschappen en eco-dorpen opgang. Voorbeelden zijn: Tyberkul', Kitezh, Nevo-Ecoville, Ecological Rehabilitation Service, Grishino, Ecovillage Druzhnaya, Salganda, Zavadova Polyana, Safonovo, Raskity, Sotvoreniye, Rodnoye, Kovcheg, Polovinka, Rodina-2, Korpytovo, Alexandrovka.

www.unclepasha.com: Vegetarian Communes

*Ecodorp nabij Tryavna, Bulgarije*

Nabij Tryavna, Bulgarije, plant het Belgische bedrijf Bel Elin de bouw van een ecodorp. Op een oppervlakte van 2 hectare worden 13 woningen, een winkel, een restaurant, een zwembad en andere faciliteiten gebouwd.

De Eco-nederzetting wordt gebouwd in een dorp waar geen riolering, elektriciteit of waterleiding is voorzien. De Belgische investeerder wil gebruik maken van eco-technologie zoals zonne-energie en een systeem voor opvang en zuivering van regenwater.

www.novinite.com , 18/07/2007, Belgian investors to build eco-village in Bulgaria's Tryavna

*Eco-woonprojecten in België*

Aan de rand van Olen, in een stukje stille Kempen (Vlaanderen, België), ligt Kamp C, het Provinciaal Centrum Duurzaam Bouwen en Wonen, een innovatief bedrijven- en projectencentrum voor ondernemingen die actief zijn in de sector van duurzaam bouwen.

In 2006 werd in de bedrijvenzone van Kamp C het bedrijvencentrum De Basis geopend, een centrum dat zich richt tot starters, KMO's, initiatieven uit de sociale economie en vzw's die passen in het thema duurzaam bouwen. Het gebouw heeft een schuin aflopende zuidelijke gevel van fotovoltaïsche panelen die genoeg energie creëren om in de elektriciteit te voorzien. Ook wordt het opgevangen regenwater gebruikt voor het sanitair.

www.vivat.be

De vzw Samenhuizen is sinds 2000 actief in België om allerlei vormen van gemeenschappelijk wonen te promoten en te ondersteunen. Het kan daarbij gaan om gemeenschapshuizen, co-housing projecten of woongemeenschappen.

DissiGent is een ecologische woongroep in Gent die de nadruk legt op samenleven en ecologisch leven in de stad.

In het Waalse Clabecq (nabij Halle) is een co-housing project  gestart waarbij een vierkantshoeve wordt verbouwd tot een wooncomplex met huizen, appartementen en studio's voor 20 gezinnen.

www.samenhuizen.be

In 1987 startte Dirk Vansintjan, gemeenteraadslid voor Groen! Sociaal, in Rotselaar een renovatieproject van het Molencomplex  aan de Dijle. Het Molencomplex biedt onderdak aan zo'n 30 mensen. De molen functioneert op de Dijle als waterkrachtcentrale.

Dirk Vansintjan is ook waterdeskundige voor het groenestroombedrijf Ecopower.

www.ecopower.be

In oktober 2007 startte in Antwerpen het 'klimaatwijken'-project, waarbij 250 gezinnen, verspreid over negentien stadswijken proberen om, bijgestaan door een energie-expert, 8 procent energie te besparen. Na drie maanden hadden zes van de negentien wijken het objectief van 8 procent minder energieverbruik al gehaald.

De Morgen / Belga / bdr, 20/02/2008, Klimaatproject Antwerpen succes

*Ecologische woonwijken in Nederland*

In Nederland neemt het aantal ecologische woonwijken toe. "De meeste wijken worden gerealiseerd in collectief particulier opdrachtgeverschap (CPO). In de meeste plannen zit aanvankelijk ook allerlei gemeenschappelijks: een moestuin, gemeenschapshuis, collectieve voorzieningen. In de praktijk blijkt vaak dat mensen toch vooral een comfortabel, ecologisch gebouwd privé-huis willen en dat gemeenschappelijke voorzieningen als aantrekkelijke extra's worden beschouwd", schrijft Marta Resink.

"Het meest in de buurt van een ecodorp komt de ecologische nieuwbouw wijk EVA-Lanxmeer in Culemborg. In deze wijk worden duurzaamheid en permacultuur op integrale wijze toegepast. Deze 'integratie' houdt in: ecologisch bouwen, organische vormgeving en architectuur, en ontwikkeling van natuur en landbouw. Ook een verantwoord waterbeheer is hier een belangrijk aspect. Binnen een oppervlakte van 24 hectare staan zo'n 200 woningen en appartementen, en verschillende bedrijven, kantoren en werkplaatsen. In de toekomst komt er nog een woon-werkinitiatief (de Werfterp) en een bezoekers-annex-conferentiecentrum met hotelfunctie. Aan de rand van de wijk ligt de ecologische stadsboerderij (Caetshage).Wonen en werken worden binnen de wijk zoveel mogelijk gecombineerd. Het openbaar groen heeft een natuurlijk karakter en is gedeeltelijk gericht op de productie van voedsel. Fruitbomen en bessenstruiken staan gewoon in het openbaar groen", aldus Marta Resink.

In 1999 werd in Nederland de vereniging ECODORP opgericht, geïnspireerd door ecodorpen in andere landen. Hun doel: ook in Nederland een of meer ecodorpen voor een paar honderd bewoners realiseren. De vereniging heeft zo'n 1200 leden en sympathisanten.

Marta Resink, bijdrage t.b.v. de Workshop Regionalisering d.d. 27/04/2007, www.globalternatives.nl

Een overzicht van ecowijken en ecodorpen in Nederland en elders in de wereld is te vinden op de website van Omslag werkplaats voor duurzame ontwikkeling: http://www.omslag.nl/wonen/ecodorpen.html

*Ecovillages in Zuid-Afrika*

Nabij Rustenburg, in de Noordwest provincie van Zuid-Afrika, werd in 1991 op een landgoed van 150 hectare  Tiholego Ecovillage  opgericht met de bedoeling om de uitdaging aan te gaan van duurzame landelijke ontwikkeling.

Tiholego ontwikkelde zich via een proces van leren, onderrichten en in de praktijk brengen van duurzame methoden van landgebruik, huisvesting, voedselzekerheid en culturele en sociale ontwikkeling binnen de lokale gemeenschap en de regio van het stroomgebied. 

"Tiholego werkt met vooraanstaande professionals uit Zuid-Afrika en de rest van de wereld om een integraal model voor landelijke nederzettingen te ontwikkelen en te verfijnen.

Het project concentreert zich op een vijftal sleutel-gebieden: duurzame landbouw, coöperatieve economie, educatie, culturele en sociale ontwikkeling, en het 'Molokwane Iron-Age Village'* beschermingsprogramma." 

www.sustainable-futures.com : Tiholego Ecovillage

* Molokwane Iron Age Village is een archeologische site van ca. 5 km² met ruïnes van stenen muren die dateren uit de 14de eeuw en tot een nederzetting behoorden van Sotho-Swana, een samenleving die leefde van landbouw, het hoeden van dieren, jacht en handel. Het is de bedoeling om de Molokwane site te beschermen en te ontwikkelen voor ecotoerisme.

In Khayelitsha (nabij Cape Town), Western Cape, Zuid-Afrika werd het Kuyasa project opgezet, een programma waarbij goedkope woningen werden aangepast met energie-besparende elementen zoals dakisolatie, spaarlampen en zonneboilers. Het initiatief, dat door de Verenigde Naties is herkend als 'gold standard clean development mechanism project', omvat acht woningen en twee crèches, en zal tegen 2025 uitgebreid zijn tot meer dan 2000 woningen.

De aangepaste woningen zijn 5 % warmer in de winter en 5 % kouder in de zomer, wat goed is voor een besparing van 40 % op de energierekening. Onderzoek heeft aangetoond dat meer dan 25 % van het inkomen van de armen in Zuid-Afrikaanse steden naar energie gaat. Voorts wordt geschat dat er op deze manier per jaar zo'n 2,85 ton minder CO2 wordt uitgestoten per gezin.

www.urbansprout.co.za : Kuyasa Project; www.southafrica.info, 22/02/2005, Mary Alexander, From Kyoto to Khayelitsha

Lynedoch EcoVillage, dat net buiten Stellenbosch, Western Cape ligt, is de eerste ecologisch ontworpen, sociaal gemengde gemeente in Zuid-Afrika. Dit gehucht promoot een duurzame levenswijze door efficiënt energiegebruik, het aanwenden van natuurlijke hulpbronnen en het benutten van de kracht van kennis.

Naast het Sustainability Institute (Duurzaamheidsinstituut) heeft Lynedoch Ecovillage een Montessori kleuterschool met 35 kinderen van boerderijen uit de omgeving en een lagere school met 475 kinderen.

Fase 1 van het ecodorp omvat de bouw van 42 eco-woningen, waarvan er 14 worden gesubsidieerd door de regering.

www.sustainabilityinstitute.net , Mark Swilling, Lynedoch Ecovillage

In Cape Town bevindt zich Oude Molen Village, een ecodorp project met micro-ondernemingen (houtkap, meubelmakerij, biologische boerderij).

Dit stedelijke ecodorp werd gecreëerd met de bedoeling een werkbaar model te ontwikkelen van een duurzaam ecodorp en een omgeving te creëren die het respect en de aandacht bevordert voor mensen, de natuur en de diversiteit.

Oude Molen Village bevat een aantal gebouwen met historische waarde. In een van de gebouwen dat is gerenoveerd, werd een vegetarisch restaurant ondergebracht.

www.oudemolen.org : Oude Molen Village

Nabij Cintsa, Eastern Cape, ligt Forest Vale, een 'intentionele egalitaristische gemeenschap', op een terrein van 33 hectare met een biologische boerderij en een natuurgebied met een ongerept bos, golvende heuvels en uitzicht op zee.

www.forestvale.co.za , Forest Vale Organic Farm

*Kufunda Learning village, Zimbabwe*

Kufunda Village is een modeldorp en trainingscentrum, gelegen in de periferie van de Zimbabwaanse hoofdstad Harare. Het doel van dit dorp is inspirerend te werken met het oog op de creatie van andere sterk levensbevestigende gemeenschappen in Zimbabwe en elders,  "door het demonstreren en delen van de ideeën, vaardigheden en werkwijzen die noodzakelijk zijn voor de duurzaamheid van een gemeenschap."

Initiatiefneemster van het project is Marianne Kuuth, wiens moeder een Zimbabwaanse en wiens vader een Deen is. In 1999 richtte zij met twee mede-stichters de 'Pioneers of Change' op,  "een netwerk van meer dan 1500 twintigers en dertigers die zich wijden aan systematische verandering. Het Pioneers netwerk is gebaseerd op vijf principes: wees jezelf; doe wat er toe doet; begin nu; engageer je samen met anderen; en stop nooit met vragen te stellen. Het is een zelf-organiserende, niet-hiërarchische leergroep die regelmatig samenkomt op lokale en internationale bijeenkomsten." De manier waarop Pioneers werd opgezet, was sterk van invloed op het structureren van Kufunda.

Volgens officiële cijfers kampt 50 % van de Zimbabwaanse bevolking met voedseltekort, wordt de werkloosheidsgraad op meer dan 80 % geschat en moeten mensen op het platteland zien te overleven met het absolute minimum zonder in staat te zijn om de stijgende levenskosten te dragen. Maar ondanks de uitdagingen die deze zware sociaal-economische crisis met zich meebrengen, gelooft Kufunda "dat elke gemeenschap gezond en bloeiend kan zijn, en in ruime mate zelfvoorzienend." De mensen van Kufunda zijn van mening dat alles begint bij het stimuleren van mensen "om opnieuw hun gevoel voor rijkdom en wijsheid tot ontwikkeling te brengen. Er komt veel energie vrij wanneer we stoppen met ons te focussen op wat we niet hebben en beginnen te letten op wat we wel hebben, om daarop samen verder te bouwen op een innovatieve en creatieve manier. " Kufunda Village wil een inspiratiebron zijn voor de wereld, door zichzelf te ontwikkelen als een plaats waar wat geloofd wordt mogelijk te zijn, wordt onderzocht met de bedoeling het in de praktijk te brengen.

www.kufunda.org

 *Yoff, Senegal: Derde Internationale EcoCities Conferentie (1996)*

In januari 1996 namen 320 mensen uit 27 verschillende landen deel aan de Derde Internationale Ecocities Conferentie die plaatsvond in Yoff, Senegal en onder meer handelde over de cruciale vraag hoe we gemeenschappen, dorpen en steden kunnen bouwen in harmonie met de natuur.

Yoff is een meer dan 600 jaar oud vissersdorp aan de Atlantische Oceaan, nabij de Senegalese hoofdstad Dakar. De inwoners van Yoff hebben traditioneel altijd op een duurzame manier kunnen leven van visvangst, kunst, handwerk en landbouw. De sociale structuur en cohesie die zij hebben ontwikkeld maakten politie en gevangenissen overbodig. Een goed functionerende hiërarchische structuur van religieuze leiders, raden van ouderen en wijzen, en economische vrouwencoöperaties hebben dit dorp altijd samengehouden als één grote familie.

Maar net als andere vissersdorpen in de regio, werd Yoff de voorbije honderd jaar in toenemende mate cultureel en fysiek bedreigd door de moderne industriële ontwikkelingen en door de agro-industrie. Daarnaast groeide de bevolking van 25.000  inwoners in 1986 tot 40.000  in 1996 en bijna 60.000 in 2004.  De uitdijing van hoofdstad Dakar peuzelt al het land op rond dit dorp. Dit alles holt de zelfvoorzienende traditie van dit autovrije dorp, waarbij steeds kon worden gezorgd voor onderdak en voedsel voor de hele gemeenschap, steeds verder uit.

Gedurende de EcoCities Conferentie in januari 1996 startte een kleine groep Senegalese en Internationale vrijwilligers het Yoff EcoCommunity Program (EcoYoff) op als antwoord op de eindverklaring van deze conferentie die een oproep inhield voor "de integratie van traditionele Afrikaanse wijsheid in het programma van wereldwijde ecologische reconstructie."

In 2001 werd EcoYoff een 'Leef- en Leer Centrum' van het Global Ecovillage Network (zie hierna), wat de oprichting van het  Senegalese Ecovillage Network (Gen Senegal) vergemakkelijkte. Het GEN Senegal promoot en ondersteunt de ontwikkeling van duurzame holistische gemeenschappen en heeft 32 Senegalese ecodorpen erkend die voldoen aan de gestelde milieu- en gemeenschapscriteria.

www.communities.ic.org : Scott Sherman, Joan Bokaer, Liz Walker, Richard Register: What We Can Learn From African Villagers; Permaculture Association of Western Australia Inc., 1997, Thomas Mack: Third International Eco-City Conference And Permaculture Design Certification Course. Yoff, Senegal, Januari 1996;

www.ifcn.nutrition.tufts.edu : EcoYoff Newsletters

*Global Ecovillage Network*

Pioniers van het 'Global Ecovillage' concept zijn de Denen Hildur en Ross Jackson. In 1987 richtten zij de Gaia Trust op, een Deense humanitaire organisatie wiens doel het is "een globaal bewustzijn te promoten dat het mogelijk maakt de hele planeet te ervaren als een levend organisme waarin mensen een deel van het geheel zijn."

Bernard Lietaer hielp Hildur en Ross Jackson deze Gaia Trust strategie te formuleren waarin de manier waarop we met elkaar en met de natuur omgaan en hoe we de samenleving organiseren (-het 'yin' of vrouwelijk aspect-) meer ruimte krijgt, en technologie en economie (-het 'yang' of mannelijk aspect-) een ondersteunende rol spelen.                  Permaculture Magazine no. 36

In 1995 werd dan het Global Ecovillage Network (GEN) opgericht, na de 'Ecovillages and Sustainable Communities Conference'       (conferentie  over ecodorpen en duurzame gemeenschappen) in Findhorn, Noord-Schotland. Gaia Trust zegde toe om het GEN gedurende de eerste vijf jaar te financieren.

Het GEN is een verbond van ecodorp-projecten van over heel de wereld. Het gaat om projecten die een engagement inhouden om nieuwe paradigma's te ontwikkelen voor een duurzame en rechtvaardige samenleving.

Momenteel heeft het GEN in Europa "20 nationale netwerken; in Noord- en Zuid-Amerika zijn er 9 bioregionale netwerken; Azië heeft een minder sterk ontwikkeld netwerk dat wel constant groeit; Afrika heeft onlangs zijn eerste regionale netwerk gevormd. De netwerken omvatten zowel de intentionele communes uit het Noorden als de traditionele dorpen uit het Zuiden."

Albert Bates, bestuurslid van GEN International, schat het aantal ecodorpen, als men een brede definitie hanteert, op circa 15.000. "Het aantal intentionele dorpen varieert, maar is zelden groter dan 500. Natuurlijk is het Zuiden een ander verhaal, aangezien honderdduizenden traditionele dorpen nog steeds een intacte sociale structuur hebben, ook al staan ze onder grote druk van de commerciële globalisering. Het grootste GEN-lid is de 40 jaar oude Sri Lanka Sarvodaya beweging, die ongeveer 12.000 traditionele dorpen omvat."

"Heel wat werelddorpen werden gecreëerd door mensen die een meer spirituele levensstijl nastreven. Een verandering in het bewustzijn is dikwijls een bepalende factor bij de keuze voor zo'n levensstijl. Findhorn in Schotland, Auroville in India, Lebensgarten, Zegg en  Sieben Linden in Duitsland, Hertha in Denemarken, Tamera in Portugal, en Damanhur in Italië zijn enkele beter gekende. Zij proberen een nieuwe wereldvisie te beleven van mondiale verbondenheid en solidariteit."

"Binnen GEN wordt spirituele en religieuze diversiteit gezien als een zegening en niet als een probleem. We zien Boeddhisten, Moslims, Hindoes, Christenen en Joden gelukkig samenleven met elkaar en met andere, minder gekende spirituele tradities, en ook met atheïsten. Zij mediteren en vieren samen in volledig wederzijds respect, net zoals ze van elkaar leren zonder problemen."

"Veel van de ecodorp-principes beginnen traditionele stadsplanners te beïnvloeden, bijvoorbeeld: parkeerruimte aan de rand, gemeenschappelijke voorzieningen, en centrale open ruimtes zonder omheining."

* Een lijst met ecodorpen van over de hele wereld is te vinden op: http://directory.ic.org/records/ecovillages.php

In Denemarken zijn ecodorpen inmiddels zo mainstream geworden dat er voor een van de nieuwste projecten, het ecodorp Munksøgård dat is samengesteld uit 5 clusters van 20 woningen, een lange wachtlijst bestaat waarop 'gewone' mensen  zich ingeschreven hebben om er in te kunnen trekken.

Ook zijn er al een aantal universiteiten die (bijvoorbeeld binnen het 'Living Routes program' in de VS) als onderdeel van hun geaccrediteerde vorming "studenten gedurende 1 tot 3 maanden laten verblijven in een ecodorp om er wat het GEN de 'leef en leer' ervaring noemt door te maken - een combinatie van theorie en praktijkervaring. Bijvoorbeeld Findhorn (Schotland), Auroville(India), Crystal Waters (Australië) en Plum Village (Frankrijk) hebben al dergelijke studenten ontvangen." Studenten ervaren dit over het algemeen als een levensveranderende ervaring.

www.gaia.org / Global Ecovillage Movement

*Masdar City - Abu Dhabi - Verenigde Arabische Emiraten*

'ecohoofdstad van de wereld'

Op 9 februari 2008 werd in Abu Dhabi, dat deel uitmaakt van de Verenigde Arabische Emiraten de eerste steen gelegd van Masdar City, een nieuwe stad die wordt opgetrokken op een terrein van 6 vierkante kilometer, dicht bij Abu Dhabi Stad en die de ambitie heeft om de ecohoofdstad van de wereld te worden. Masdar City zal de eerste metropool zijn zonder CO2 uitstoot en zonder afvaloverschot, en voor 100 procent draaien op hernieuwbare energie.

De stad, die een ontwerp is van Norman Foster and Partners, zal massaal gebruik maken van zonne-energie en ook van windturbines en misschien van geothermische energie. Zonne-energie zal voorts de ontziltingsinstallaties aandrijven voor water, dat voor 80 procent zal worden gerecycleerd. Afval zal worden gecomposteerd of op een andere manier gerecycleerd.

Masdar City zal helemaal autovrij zijn dankzij een snel vervoersysteem via het spoor, dat onder meer verbinding heeft met Abu Dhabi en de nabij gelegen luchthaven, en een volledig automatisch vervoersysteem op de weg waarvoor je kan beschikken over 'personal rapid transport pods' (PRT). De PRT's, die elektrisch worden aangedreven, kunnen volgens Khaled Awad van de Abu Dhabi Future Energy Company enigszins vergeleken worden met horizontale liften. "Je zegt gewoon waar je naartoe wilt en de pod brengt je naar je bestemming", aldus Awad. Bovendien zullen voorzieningen zoals banken en winkels zich steeds in de directe omgeving bevinden van waar men woont, zodat zij makkelijk te voet (of per fiets) bereikbaar zijn.

De stad, die 1500 handelszaken en bedrijven zal tellen en klaar zal zijn in 2015, zal ruimte bieden aan circa 50.000 inwoners en in een later stadium zelfs aan 90.000.

Al volgend jaar (2009) opent er het Masdar Institute of Science and Technology (MIST), een onderzoekscentrum voor duurzame energie en technologie dat volgens Jean-Paul Jeanrenaud van WWF  International  het eco-equivalent van Silicon Valley moet worden. Het MIST zal samenwerken met het wereldvermaarde Massachusetts Institute of Technology.

In architecturaal opzicht zal Masdar City zich veeleer horizontaal uitstrekken, zodat de daken maximaal met zonnepanelen kunnen worden uitgerust. Twee groene longen zullen de stad doorkruisen en overal tussen de gebouwen komen er weelderige Arabische tuinen. Een stadsmuur moet de bewoners beschermen tegen de hete woestijnlucht en tegen het lawaai van de nabijgelegen luchthaven. Voorts is het stratenplan en de inplanting van de stad zodanig opgevat dat de koele zeebries optimaal kan worden benut. Volgens Khaled Awad zal Masdar, (wat Arabisch is voor 'bron'), een aanblik bieden die "de fantastische Zuid-Europese piazza's combineert met de ingewikkelde doolhof van schaduwrijke voetgangersstraten".

Het Wereldnatuur Fonds (WWF) en de ecoconsultants van het Britse BioRegional staan ervoor in dat de duurzaamheidsnormen* van het One Planet Living project worden gerespecteerd.

De ecologische voetafdruk van Masdar City, zou, omgezet naar de volledige wereldbevolking bij een planetaire toepassing van vergelijkbare duurzaamheidsnormen, een cijfer opleveren  van 0,8 x de oppervlakte van de aarde, terwijl het gemiddelde cijfer voor de wereldbevolking nu uitkomt op 1,25 aardes. De ecologische voetafdruk drukt het menselijke verbruik van de natuurlijke rijkdommen uit in relatie tot het vermogen van de natuur om deze rijkdommen te hernieuwen.

De Morgen,09/02/2008, Kris Jacobs, De ecohoofdstad van de wereld ligt in oliestaat Abu Dhabi;

sync.nl, Masdar: groene stad van de toekomst dichtbij;

Mo/IPS, 15/06/2007, Abu Dhabi plant groen utopia in de woestijn;

www.ArabianBusiness.com , 26/01/2008, Aiming for nothing;

Hugo Berger, 26/01/2008, Will a zero-carbon city change the world?;

www.ArabianBusiness.com, 10/02/2008, Zero carbon, zero waste, zero cars

www.masdaruae.com 

*One Planet Living duurzaamheidsnormen

1. geen CO2 uitstoot
2. geen afvaloverschot
3. duurzaam vervoer
4. lokale en duurzame materialen gebruiken
5. lokaal en duurzaam voedsel gebruiken
6. duurzaam watergebruik
7. bescherming van de biodiversiteit en van de natuurlijke habitat van de (wilde) flora en fauna
8. bescherming van het cultureel erfgoed
9. sociale rechtvaardigheid en eerlijke handel
10. gezondheid en geluk als doel van toenemende rijkdom

bron: www.oneplanetliving.org

* EfficienCity *

EfficienCity is een virtuele ecostad die door Greenpeace werd gecreëerd om de mogelijkheden van duurzame, hernieuwbare energie te verduidelijken. Deze klimaat-vriendelijke stad genereert haar eigen elektriciteit en verwarming zonder afhankelijk te zijn van steenkool en kernenergie. "Ze toont de weg naar een milieuvriendelijkere en zekerdere toekomst. De animatie is gebaseerd op bestaande voorbeelden van pionierprojecten die de strijd tegen klimaatverandering aangaan en genieten van een verzekerde gedecentraliseerde energievoorziening." De virtuele stad kan worden bezocht op:

http://www.greenpeace.org.uk/files/efficiencity/index.html

www.greenpeace.org/belgium/nl

*Functie van het Ecova-fonds in het ontwikkelen van een ecowereld*

Door de basiseconomie en het ecosysteem te valideren, zoals in dit project wordt voor gesteld, en de op deze manier gecreëerde financiële middelen onder te brengen in een hiervoor opgericht  'Ecova Fonds', zal men over alle noodzakelijke middelen beschikken om -zelfs op de korte termijn- een grondige ecologische transformatie te starten van onze woon- en productiegebieden, en om nieuwe eco-stadprojecten even snel realiseerbaar te maken als dat het geval is met Masdar City.

Die middelen zullen in de eerste plaats op een breed terrein geïnvesteerd moeten worden in onderzoek en ontwikkeling, dit zowel met betrekking tot het aanpassen en transformeren van bestaande dorpen en steden en het inplanten van nieuwe eco-wijken, -dorpen en -steden, als met betrekking tot de noodzakelijke omschakeling naar duurzame en veilige hernieuwbare energie, en duurzame, biologische landbouw, veeteelt en voedselproductie.

Tegelijk kan er een optimale ondersteuning en bescherming komen van bestaande projecten en van alle nog bestaande traditionele eco-dorpen.

Het Ecova onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma zal zich ook prioritair kunnen richten op het ontwikkelen van oplossingen voor eventuele ernstige gevolgen van een klimaatsverandering en van de menselijke ontwrichting van het eco-systeem.

Dit programma kan in een eerste fase wereldwijd massaal nieuwe werkgelegenheid creëren.

Auteur & Copyright: Rafaël Staelens, België